Sonu ÇEN ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "çen" olan, toplam 39 adet kelime bulunmaktadır. Sonu çen ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında çen olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde çen olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

10 harfli kelimeler

HİNDİYEÇEN

9 harfli kelimeler

GÖREGÖÇEN, YEREGEÇEN, SÜREÖLÇEN, MELEVİÇEN, PARTGEÇEN

8 harfli kelimeler

YOLGEÇEN, MEÇMEÇEN, GELENÇEN, NAPURÇEN, PERDÜÇEN, VAZGEÇEN

7 harfli kelimeler

OTBİÇEN, ÖLENÇEN, SİPEÇEN, GÖLEÇEN, KEKEÇEN

6 harfli kelimeler

SİRÇEN, KÜLÇEN, GÜPÇEN, ÇENÇEN, GÜLÇEN, GÖKÇEN, GEVÇEN, ÇERÇEN

5 harfli kelimeler

ENÇEN, GEÇEN, BEÇEN, BÖÇEN, SEÇEN, PİÇEN, ÇİÇEN, HAÇEN, FİÇEN, GÖÇEN, KÜÇEN, KÖÇEN, ÇEÇEN

Bazı kelimelerin anlamları

ÇEN

Sis, duman: Bugün çok çen var. Bir şeyin yarı parçası. Omuz arası. Ceviz içi.

HİNDİYEÇEN

Şimdiye kadar.

PARTGEÇEN

Üstü iyice sertleşmemiş kar.

MELEVİÇEN

Eflâtun renginde küçük çiçekler açan, tesbih tanesi büyüklüğündeki meyveleri kırmızı, yapraklarından dolma, ince dallarından yumurta ile kavrularak yemek yapılan dikenli bir ot.

SİPEÇEN

Sinsi, kurnaz.

MEÇMEÇEN

Salyangoz.

VAZGEÇEN

Buyrukçu ya da aktarımcı olarak tecimsel bir belgiti arkasını imzalayarak dönüştüren ve haklarından vazgeçen kişi.

NAPURÇEN

Yeni çıkmış üzüm yaprağı.

YEREGEÇEN

Havuç.

GELENÇEN

Gelinceye kadar.

ÖLENÇEN

Ölünceye değin.

YOLGEÇEN

Adana ili, Seyhan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Artvin ilinde, Arhavi belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Sivas şehri, Yazyurdu bucağına bağlı bir yer. Zonguldak ilinde, Çaycuma ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

PERDÜÇEN

Çıplak.

OTBİÇEN

Ardahan şehri, Hasköy bucağına bağlı bir bölge.

SÜREÖLÇEN

Süreölçeri kullanarak bir yarışta zamanı belirlemekle görevli kimse.

GÖREGÖÇEN

Serçe tutan bir çeşit kuş.

  -   -   -  

Anlamında ÇEN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde ÇEN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ABANOZGİLLER

İki çeneklilerden, sıcak ülkelerde yetişen bir bitki familyası.

AHFEŞ

"Söylenen sözü anlamadan kafa sallayarak onaylamak" anlamında Ahfeş'in keçisi gibi başını sallamak deyiminde geçen bir söz.

ALTERNATİFLİLİK

Seçeneklilik.

ALTERNATİFSİZLİK

Seçeneksizlik.

ALTERNATİF

Seçenek. Karşı. Dalgalı. Değişik, farklı. Almaşık.

ALTERNATİFSİZ

Seçeneksiz.

ABBAS

"Yola çıkacak veya ölümü yaklaşan kimse" anlamlarındaki Abbas yolcu deyiminde geçen bir söz.

ABONMAN

Bir satıcı veya kamu kuruluşu ile alıcılar arasında yapılmış olan anlaşma, sürdürüm. Abone olma durumunu gösteren belge. Kent içinde ulaşımı sağlayan otobüslerde para yerine geçen bilet veya kart.

AKROMEGALİ

Genel gelişme bittikten sonra el, çene, burun vb. vücudun sivri kısımlarındaki kemiklerin kalınlaşması, büyümesi veya uzaması.

AKŞAMSEFASI

İki çeneklilerden, gece açan küçük kokulu çiçekleri olan, otsu bir bitki, gecesefası (Mirabilis jalapa).

AGOP

"Aptal aptal bakmak" anlamındaki Agop'un kazı gibi bakmak deyiminde geçen bir söz.

AĞIZ

Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü. Birkaç yolun birbirine kavuştuğu yer, kavşak. Koy, körfez, liman vb. yerlerin açık tarafı. Aynı dil içinde ses, şekil, söz dizimi ve anlamca farklılıklar gösterebilen, belli yerleşim bölgelerine veya sınıflara özgü olan konuşma dili. Uç, kenar. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı. Bir bölge ezgilerinde görülen özelliklerin tümü. Çıkış yeri. Kesici aletlerin keskin tarafı. Bir akarsuyun denize veya göle döküldüğü yer, munsap. Yeni doğurmuş memelilerin ilk sütü. Üslup, ifade biçimi.

AKBAŞ

Yazın kutup bölgelerinde yaşayan, kışın ılık kıyılara göçen, kısa ve ince gagalı, siyah bacaklı bir tür yabani kuş, deniz kazı (Bemicla).

AĞABABA

Dede, ata. Bir yerde, bir topluluk içinde etkili olan, sözü geçen, ileri gelen (kimse). Sanı "ağa" olan babaya çocuğunun sesleniş sözü.

AFİŞE

"Açığa vurmak, belirtmek; duyurmak, dile düşürmek, reklam etmek; açıklamak" anlamlarındaki afişe etmek, "bir kimse bilinmeyen bir yönüyle tanınmak" anlamındaki afişe olmak birleşik fiillerinde geçen bir söz. Açıklanmış.

AJİTE

"Körüklemek; duygu sömürüsü yapmak" anlamlarındaki ajite etmek birleşik fiilinde ve "çırpıntıya uğramak" anlamındaki ajite olmak teriminde geçen bir söz.

ALTERNATİFLİ

Seçenekli.

AKÇAAĞAÇGİLLER

İki çeneklilerden, örneği akçaağaç olan bir bitki familyası.

AĞA

Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan. Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san. Ağabey. Cömert, eli açık. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san. Koca.

ALİ

Yüce, yüksek. "Kurnazca ve haince düzen" anlamında Ali Cengiz oyunu, "çok zorba" anlamında Ali kıran baş kesen, "bir kimse birinden aldığını ötekine, ötekinden aldığını bir başkasına vererek işini yürütmek" anlamında Ali'nin külahını Veli'ye, Veli'nin külahını Ali'ye giydirmek deyimlerinde geçen bir söz.