Kelimeler arşivi içinde; sonunda "teç" olan, toplam 21 adet kelime bulunmaktadır. Sonu teç ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında teç olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde teç olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
ÖNYÜKSELTEÇ
PÜSKÜRTEÇ, YÜKSELTEÇ
BÜYÜLTEÇ, İRKİLTEÇ, DÜZELTEÇ, ÇEVİRTEÇ, YÖNELTEÇ, BELİRTEÇ
YÜRÜTEÇ, BÜYÜTEÇ, İŞLETEÇ
DÜRTEÇ, ÜRETEÇ, İLETEÇ, MÖHTEÇ, MUĞTEÇ
KÖTEÇ
İTEÇ, ÖTEÇ
TEÇ
TEÇ
1.Leğen. 2.Bir çeşit tahıl ölçeği : Ata bir teç arpa verdim. 3.Tencere. 4.Büyük süt tavası. Harmandaki tahıl yığını.
ÇEVİRTEÇ
Veri kartlarına işlenmiş olan bilgilerin dökümlerini yazılı olarak veren elektriksel araç.
ÖNYÜKSELTEÇ
Asıl yükselteçten önce yer alıp, alçak düzeydeki imleri bu yükseltecin işleyebileceği düzeye ulaştıran, im-gürültü oranını düzelten aygıt.
İRKİLTEÇ
Deri altına yerleştirilerek kalbin atışını düzenleyen cihaz. Geçirdiği akımla başka bir çevrini içinde bir yük-süren kuvvet irkilten, genellikle kangal biçimli çevrim.
BÜYÜTEÇ
Cisimleri büyüterek gösteren alet, pertavsız.
BÜYÜLTEÇ
Fotoğraf ve resim büyültmeye, büyültüp basmaya yarayan aygıt, agrandisör.
YÜRÜTEÇ
Yeni yürümeye başlayan çocukların çabuk yürümelerini sağlayan araç, örümcek, yürüten. Yürüme sorunu olan kimselerin kullandığı araç, yürüten.
YÖNELTEÇ
Direksiyon. Bisikletin ön tekerlek maşası üstüne bağlanmış, iki elle kullanılan yön değiştirme aracı, gidon.
İŞLETEÇ
Veri kartlarındaki bilgileri çeşitli düzeyler de işleyerek çizelgelemek ve işlemsel çözümlemeler yapmak üzere kullanılan çeşitli işletsel, elektriksel araçlar.
BELİRTEÇ
Zarf. Ayıraç.
YÜKSELTEÇ
Alçak veya yüksek frekanslı akımların yararlı etkilerini artırmaya yarayan araç, amplifikatör.
PÜSKÜRTEÇ
Sıvıları ve toz durumundaki maddeleri gaz veya toz durumunda saçmaya, atmaya yarayan tulumba veya körük biçimindeki aygıt, püskürme makinesi, pülverizatör. Sprey.
DÜZELTEÇ
Seslendirme aygıtlarında, kuşağın geçtiği yolda bulunup kuşağın düzgün devinimini sağlayan makara.
ÜRETEÇ
Herhangi bir mekanik enerjiyi elektrik akımına çeviren aygıt, jeneratör, dinamo.
DÜRTEÇ
Üvendire.
İLETEÇ
Elektrik akımı iletiminde kullanılan ve yalıtkan bir özdekle sarılı bulunan tel.
Bu bölümde tanımı içerisinde TEÇ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
AGRANDİSÖR
Büyülteç.
DİREKSİYON
Taşıta istenilen yönü vermeye ve taşıtı belirli bir doğrultuda götürmeye yarayan düzenek, yönelteç.
AMPLİFİKATÖR
Yükselteç.
ZARF
Kap, kılıf, sarma. İçine fincan veya bardak oturtulan metal kap. Bir fiilin, bir sıfatın veya bir zarfın anlamını zaman, yer, ölçü, nitelik, soru kavramları bakımından etkileyen kelime, belirteç. İçine mektup veya başka kâğıtlar konulan kâğıttan kese.
BİLMEZLEME
Bilmezlemek işi, teçhil.
BİLMEZLEMEK
Bir kimseyi, bir şey bilmez göstermek, teçhil etmek.
DONATIM
Donatma, teçhiz. Bir sanat eserinde ikinci derecede olan ayrıntılar, yardımcı ögeler. Bir fabrikayı, bir havaalanını, bir spor kuruluşunu veya bir askerî birliği etkinlik göstermesi için gerekli araç ve gereçlerle donatma.
PÜLVERİZATÖR
Püskürteç.
GİDON
Yönelteç. Komodorlara özgü çıması çatal biçiminde kesilmiş sancak, fors.
LUP
Bir tür büyüteç.
PERTAVSIZ
Büyüteç.
REAKTİF
Ayıraç, belirteç.
DURUK
Hareketi olmayan, belirli bir süre değişmeyen, statik, dinamik karşıtı. Dalgalı akımlı elektrik motor veya üreteçlerinde hareketsiz bölüm, stator. Kuvvetlerin dengelenmesiyle ilgili olan. Hareket etmeyen nesnelerin üzerindeki kuvvet dengeleri ile uğraşan bilim dalı, statik.
DİNAMO
Üreteç. Sürükleyici.
JENERATÖR
Üreteç.
DONATMA
Donatmak işi, teçhiz.
DONATI
Teçhizat.
ÖRÜMCEK
Örümcekler takımından, ince bir ağ örerek küçük böcekleri avlayan eklemli bir hayvan (Aranea). Bu hayvanın ördüğü ağ. Yürüteç.
DONATMAK
Birinin giyimini sağlamak. Süslemek. Sövmek. Azarlamak. Bir şeyin iş görebilmesi için gereken nesneleri, gereçleri katmak, teçhiz etmek.
AYIRAÇ
Maddeleri kimyasal birleşime veya ayrışıma uğratarak niteliklerini belirlemede kullanılan bileşikler, belirteç, miyar, reaktif.