Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kağ" olan, toplam 3 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kağ ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında kağ olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kağ olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
KAĞ
Ekin arasında biten yaban otlar. Dağ yamaçlarındaki ince çayırlık yer. Dağ yamacı. Tarlayı otlardan temizleme, çapa işi. Meyve kurusu. Toprağı gübre ile kabartmak. Toprağı gübre ile kabartma, çapalama. (Bu kelime daha çok kürmanç ağzında kullanılmaktadır. Kelimenin aslı Divanü Lügati't-Türk'te "kığ" şeklinde aynı manada kullanılmıştır. bk. DLT.III.s.129).
TAKAĞ
Nal: Hayvanı takağlattım.
ÇALKAĞ
Testi yayık.
Bu bölümde tanımı içerisinde KAĞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
MANKAFALIK
Mankafa olma durumu, anlayışsızlık, aptallık. Atlarda görülen süreğen, şiddetli sakağı.
ABSUT
Demir çemberi olmıyan kağnı tekerleği. Kağnı tekerleğinin dış kısmını kaplıyan demir çember.
ÇALKAR
Tahıl tanesini yabancı nesnelerden seçmeye veya tohumlukta kullanılacak tahılı ayırmaya yarayan döner kalburlu araç, çalkağı, çalkak.
BUKAĞILIK
Hayvanların ayağına bukağı takılacak yer, bilek.
KAĞŞAMA
Kağşamak işi.
MAZI
Servigillerden, yaprakları almaşık ve küçük pullar biçiminde, gövdesi düz olan, dipten dallanan bir süs bitkisi (Thuya). Kağnı ve arabalarda iki tekerleği birbirine bağlayan ağaç dingil. Hayvansal ve bitkisel asalakların bitkilerde oluşturduğu ur.
GÖBEK
İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk. Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri. Bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı. Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada. Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva. Bahçe, halı, tavan, tepsi vb. süslü şeylerin ortalarındaki biçim. Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça. Değirmen taşının ortası. Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer. Kuşak, nesil, batın. Şehir, ülke vb.nin orta kısmı. Yağ bağlamış şişman karın.
MAHRAMA
Bazı bölgelerde kadınların sokağa çıkarken manto üstüne örtündükleri işlemeli geniş örtü, makrama.
BUKAĞILI
Ayağında bukağı bulunan. Bilekleri beyaz olan (hayvan).
AFSUT
Kağnı tekerleğinin parçaları, ispit. Kağnı tekerleklerinin üst kısmına takılan demir çember.
RUAM
Sakağı.
BUKAĞILAMAK
Hayvanın ayağına bukağı takmak.
CUMBA
Yapıların üst katlarında, ana duvarların dışına, sokağa doğru çıkıntı yapmış balkon. Eski evlerde pencere hizasından sokağa doğru çıkıntısı olan kafesli bölüm.
OK
Yayla atılan, ucunda sivri bir demir bulunan ince ve kısa tahta çubuk. Bir dairede bir kirişin ortasında bu kirişi gören yayın ortasına indirilen doğru parçası. Yön göstermek amacıyla belli yerlere konulabilen, oka benzer işaret. At arabası, kağnı vb. araçlarda koşum hayvanlarının bağlandığı ağaç.
ÖKÜZ
Çift sürmekte, kağnı çekmekte kullanılan, etinden yararlanılan, iğdiş edilmiş erkek sığır. Bön, görgüsüz, kaba, anlayışsız, yeteneksiz kimse. Cıvalı zar.
AKÇAY
Temiz ve berrak akan dere gibi olan kimse. Ağrı şehrinde, Cumaçay nahiyesine bağlı bir yer. Antalya şehrinde, Akçay nahiyesine bağlı bir bölge. Balıkesir ilinde, Edremit ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Diyarbakır şehrinde, Bismil ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Giresun kenti, Piraziz ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Kars ili, Kağızman ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge. Kastamonu kenti, İnebolu belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Mardin ilinde, Kocatepe bucağına bağlı bir yer. Sakarya şehrinde, Sapanca ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Samsun şehrinde, Terme ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
KAĞANLIK
Kağan olma durumu. Kağanın yönetimindeki ülke.
YABGU
Orta Asya'da kurulan ilk Türk devletlerinde kağandan sonra gelen en üst düzeydeki yöneticinin unvanı. Hükümdar.
MANKAFA
Anlayışsız, aptal. Sakağı hastalığına tutulmuş (at).
AGDIRMA
Kağnı, araba, saban, döven ve benzerleri gibi rençber takımlarını koymak için yapılan üstü örtülü yer, sundurma.