İçinde OKUR geçen kelimeler

Köstebekgillerden, toprak altında oyduğu yuvalarda yaşayan, gözleri hemen hiç görmeyen, derisinden kürk yapılmış olan küçük bir hayvan, sokur, yer sıçanı, kör sıçan (Talpa). Bir iş yerinden, kurumdan özellikle gizli servisten bilgi sızdıran kimse.

Tokurdama sırasında çıkan sesin adı.

Dokuz taşla oynanan ve taşların yerleri ile yürütme yolları çizgilerle gösterilen oyun, dokurcun.

Bir sıvı, sıcaklığı belli bir dereceyi bulduğunda buhar durumuna geçerek fokurdamak. Mide ekşimek. Kırık, çatlak kemik veya metal parçalar eski durumunu almak, birbirine yapışmak. Yerden çıkmak. Mayalı bir şey kabarıp köpürmek. Çok miktarda bulunmak. Yiyecek, içecek pişmek, haşlanmak. Arada kaybolmak. Gerektiği gibi yapılamamak. Gizli bir iş çevirmek, için için hazırlanmak. Bir yerde huzursuzluk, tedirginlik olmak. Artmak, çoğalmak, yoğunlaşmak. Coşmak, heyecanlanmak. Çalkantı durumunda olmak, dalgalanmak. Yara kapanmak, iyileşmek.

Fokur fokur ses çıkararak kaynamak.

Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan. Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san. Ağabey. Cömert, eli açık. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san. Koca.

Kitapların yerleştirildiği raflardan oluşan mobilya, kütüphane. Kitap yapmaya elverişli. Evlerde ve iş yerlerinde içinde kitapların bulunduğu oda. Kitap olabilecek kadar. Belli bir sayıda kitabı olan. Kuruluş amaç ve görevine uygun kitap, film, plak gibi her türlü düşünce ve sanat ürününü toplayan, düzenleyen ve genel olarak ilgilenen okurlara sunan kuruluş, kütüphane, bibliyotek.

Okur yazar, öğrenim görmüş olma durumu.

Ot ya da ekin yığını. Dokuztaş oyunu. Çizgili şayak kumaş, tokurcun.

Ankara şehri, Çubuk belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Aydın kenti, Karacasu ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Balıkesir şehri, Düvertepe nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Bolu ili, Göynük ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Bolu kenti, Mudurnu ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Bolu ili, Seben ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Bursa şehrinde, Keles belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Çanakkale şehrinde, Kirazlı bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Düzce kenti, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Hakkâri ili, Yüksekova belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. İçel kenti, Gülnar belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. İçel şehrinde, Tarsus ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Kahramanmaraş ili, Türkoğlu ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Konya kenti, Altınekin ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Kütahya şehrinde, Tavşanlı ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Manisa şehrinde, Selendi belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Sakarya ilinde, Dokurcun bucağına bağlı bir yer. Şırnak şehrinde, Silopi ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Zonguldak ilinde, Ereğli ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Çözülmesi kolay düğüm, eğreti düğüm, ilmik. Değmek, dokunmak. Halı dokurken düğümleri bağlamak. Hafif bir düğüm yaparak bağlamak.

Sıvıların fokurdama sırasında çıkardığı sesin adı.

Sürekli olarak gazete, dergi vb. okuyan, okur, kari. Düğüne çağrı yapan kimse. Türkücü. Şarkıcı.

Aşık kemiği. Aşırma. Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse. Sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad. Halk ozanı. Dalgın, kalender kimse. "Ahbap, arkadaş" anlamında kullanılan bir seslenme sözü. Yağ çıkarmak için kullanılan ağaç. Kadınların bir süs eşyası. Allah adamı, safderun, bön. Çingene. Âşık. Alıcı ile göstericilerde filmin aralı devinimini sağlayan tırnaklara gerekli devinim biçimini veren, çapraşık bir devinimi sağlayabilecek biçimde yapılmış, özeğinden geçmeyen bir eksene bağlı madenden parça. Saz çalarak şiir okuyan halk ozanı tipi. Çatıyı oluşturan ağaçlardan her biri. (Afşar Gelendost Isparta). Akıntı, cereyan. Türk gölge oyununda ciddi tiplerden biri; saz çalarak şiir okur. Halk ozanlarının ezgicilerine ve öykücülerine verilen ad. (Halk edebiyatı terimi) Saz şâiri. Tutkun, vurgun, sevdalı.

Elâzığ şehri, Hazar nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Kahramanmaraş kenti, Türkoğlu belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Kastamonu şehrinde, Azdavay ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Sakarya ili, Dokurcun nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

İçinde OKUR geçen kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları

Anlamında OKUR bulunan kelimeler