Sonu EMMİ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "emmi" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu emmi ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında emmi olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde emmi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

EMMİ

Amca.

DÜDÜMEMMİ

Kılıbık.

  -   -   -  

Anlamında EMMİ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde EMMİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

EMCE

Amca. Arapça kökenli 'amm + T+ce: Amca, emmi.

TÜMLER

Tümleyen, mütemmim.

AZIRGAMAK

Az görmek. Az görmek, ehemmiyet vermemek, azsmmak, istihfaf etmek.

HELALZADE

Nikâhlı bir ana ve babadan doğmuş kimse. Doğruluktan ayrılmayan, helal süt emmiş kimse.

KAYIRMAZ

Önemi yok, bir şeyin yok (canı yanarak ağlayan çocuğu susturmak için). Beis yok, zarar vermez, ehemmiyeti yok.

ÖNEMLİ

Önemi olan, mühim, ehemmiyetli. Politik, ekonomik, psikolojik ve askerî açıdan önemi olan, stratejik.

EMİ

Amca. Emmi, amca.

ÖNEMLİLİK

Önemli olma durumu, ehemmiyetlilik.

ÖNEM

Bir şeyin nitelik veya nicelik bakımından değeri olma durumu, ehemmiyet.

AMMI

Amca. Arapça kökenli amm: Amca, emmi.

TÜMLEÇ

Tümleyen şey, mütemmim. Genellikle fiilin anlamını çeşitli yönlerden tamamlayan, herhangi bir ad durumunda bulunan, edat alan ad veya tamlama, meful, mütemmim.

AMİ

Amca. Amca, bk. emi, emmi.

KAYIRMAZLIK

Aldırmazlık, ilgisizlik, ehemmiyet vermeme.

AMCA

Babanın erkek kardeşi, baba yarısı, emmi. Yaşlı erkeklere saygı için kullanılan bir seslenme sözü.

ÖNEMSİZ

Önemi olmayan, ehemmiyetsiz.

KAYURMAMAK

Ehemmiyet vermemek, aldırış etmemek.

SÜTANNE

Bir çocuğun, annesi dışında sütünü emmiş olduğu kadın, sütana, sütnine.

ÖNEMSİZLİK

Önemsiz olma durumu, ehemmiyetsizlik.

BÜTÜNLER

Bütün durumuna getiren veya bütün durumuna getirmek için eklenen, mütemmim.

BÜTÜNLEYEN

Bütün durumuna getiren, mütemmim.