Sonu YURT ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "yurt" olan, toplam 75 adet kelime bulunmaktadır. Sonu yurt ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında yurt olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde yurt olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

HÜYÜKLÜYURT, ÇİÇEKLİYURT, KİRAZLIYURT, HEYBELİYURT

10 harfli kelimeler

YAYGINYURT, EKŞİLİYURT, CAMİLİYURT, ELMALIYURT, KÜRKÇÜYURT

9 harfli kelimeler

GEDİKYURT, DOĞANYURT, ÇİÇEKYURT, SOĞUKYURT, SAVULYURT, KUZAYYURT, KUMLUYURT, GÖKÇEYURT, KÖKLÜYURT, KOVUKYURT, GÜMÜŞYURT, GÜNEYYURT, GÜVENYURT, GÜZELYURT, YAMANYURT, YAKINYURT, ALTINYURT, YAYLAYURT, YEŞİLYURT, BELENYURT, SULAKYURT, BOZCAYURT, TAŞLIYURT, CİNLİYURT, ÇATALYURT, ÇAMLIYURT, ŞANLIYURT

8 harfli kelimeler

KARAYURT, YÜCEYURT, YENİYURT, YAKAYURT, UZUNYURT, TEPEYURT, NARHYURT, ÖRENYURT, SARIYURT, TAHTYURT, AKÇAYURT, ÇALIYURT, DEREYURT, ALANYURT, ERENYURT, ESENYURT, ESİNYURT, ESKİYURT, GEZİYURT, ACARYURT, İKİZYURT

7 harfli kelimeler

YANYURT, HASYURT, ACIYURT, ANAYURT, ATAYURT, BAŞYURT, CANYURT, ŞENYURT, ÇAMYURT, DAZYURT, DÜZYURT, OVAYURT, KUMYURT, GÖKYURT, GÖLYURT

6 harfli kelimeler

ÖZYURT, AKYURT

4 harfli kelimeler

YURT

Bazı kelimelerin anlamları

YURT

Bir halkın üzerinde yaşadığı, kültürünü oluşturduğu toprak parçası, vatan. Diyar. Yörüklerin yazın veya kışın oturdukları yer. Bir şeyin ilk veya çok yetiştirildiği yer, vatan. Memleket. Sahip olunan arazi, emlak. Göçebe Türklerin oturduğu çadır. Öğrencilerin kaldığı, barındığı yer. Bakıma ve barınmaya muhtaç bir grup insanın oturduğu, yetiştirildiği veya bakıldığı kurum.

SAVULYURT

Ahmak.

GEDİKYURT

Elâzığ ilinde, Kovancılar belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

SOĞUKYURT

Manisa şehri, Alaşehir ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

HEYBELİYURT

Ağrı kenti, Diyadin ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer.

HÜYÜKLÜYURT

Sivas kenti, Deliktaş nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Sivas şehri, Yazyurdu nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

KİRAZLIYURT

Adana şehrinde, Tufanbeyli belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

YAYGINYURT

Ağrı şehri, Doğubayazıt ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

EKŞİLİYURT

Muğla kenti, Ortaca ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

DOĞANYURT

Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri.

ÇİÇEKYURT

Sivas şehri, Yazyurdu nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

ELMALIYURT

Burdur ili, Gölhisar ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

KÜRKÇÜYURT

Sivas şehrinde, Altınyayla belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

CAMİLİYURT

Sivas kenti, Yazyurdu bucağına bağlı bir bölge.

ÇİÇEKLİYURT

Diyarbakır şehri, Pirinçlik nahiyesine bağlı bir yer. Sivas ilinde, Ortakent nahiyesine bağlı bir bölge.

KUZAYYURT

Kırıkkale ilinde, Delice ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

  -   -   -  

Anlamında YURT bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde YURT geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BENZEŞME

Benzeşmek işi, analoji. Kelime içinde, yan yana düşen iki sesten birinci sesin ikincisinin etkisiyle değişmesi, dönüşme, asimilasyon: yurt-daş yurttaş, çarşanba çarşamba, o + bir öbür gibi.

İLSİZLEŞMEK

Yurtsuz, vatansız kalmak.

İHRAÇ

Çıkarma, dışarıya atma. Yurt dışına mal satma.

CÜDA

Yurt, baba ocağı gibi çok sevilen şeylerden ayrılmış olan, uzak kalmış olan.

DİASPORA

Herhangi bir ulusun veya inanç mensuplarının ana yurtları dışında azınlık olarak yaşadıkları yer. Herhangi bir ulusun yurdundan ayrılmış kolu, kopuntu. Yahudilerin ana yurtlarından ayrılarak yabancı ülkelerde yerleşen kolları, kopuntu.

HABİTAT

Yerleşme, oturma. Bitkinin doğal olarak yetiştiği yer, yurt.

KONMAK

Kuş, kelebek, uçak, toz vb. bir yere inmek. Koyma işi yapılmak. Yolculukta geceyi geçirmek için bir yerde kalmak, konuk olmak. Bir şeyi emeksiz edinmek. Kısa bir süre için bir yere yerleşmek, bir yeri yurt edinmek.

İLÇE

Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

EL

Kolun bilekten parmak uçlarına kadar olan, tutmaya ve iş yapmaya yarayan bölümü. Ülke, yurt, il. Kez, defa. Halk, ahali. İskambil oyunlarında her bir tur. Bazı nesne ve araçların tutmaya yarayan bölümü. Yakınların dışında kalan kimse, yabancı. Oba, aşiret. Sahiplik, mülkiyet. İskambil oyunlarında oynama sırası.

JANDARMA

Yurt içinde genel güvenliği ve kamu düzenini korumakla görevli, yasa ve nizamların koyduğu hükümlerin yürütülmesini ve bunlara dayanan hükûmet emirlerinin yerine getirilmesini sağlayan silahlı askerî kuvvet. Bu kuvvette görevli olan kimse. Açıkgöz.

İL

Ülkenin vali yönetimindeki bölümü, vilayet. Şehrin niteliklerini taşıyan büyük yerleşim yeri. Ülke, yurt. Eski Türklerde devlet.

DAÜSSILA

Yurt özlemi.

HALK

Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Yaratma.

KAPİTÜLASYON

Bir ülkede yurttaşların zararına olarak yabancılara verilen ayrıcalık hakları.

DAR

İçine alacağı şeye oranla ölçüleri yetersiz olan, geniş ve bol karşıtı. İdam mahkûmlarını asmak için dikilen direk. Yetersiz. Yurt. Güçlükle, ucu ucuna, ancak. Genişliği az veya yetersiz olan, ensiz, mikro. Sıkıntılı. Az, elverişsiz, sınırlı. Ev.

DİYAR

Ülke. Bazı nitelik veya değerleri taşıyanların çok bulunduğu yer, yurt. Dünya.

KONSOLOS

Yabancı ülkelerde, orada bulunan yurttaşlarının haklarını koruyan, bağlı bulunduğu hükûmete siyasal ve ticari bilgileri veren dış işleri görevlisi, şehbender.

DIŞARI

Dış çevre, dış yer, hariç, içeri karşıtı. Dışa, dış çevreye. Kişinin konutundan ayrı olan yer. Yurt dışı.

ANAYASA

Bir devletin yönetim biçimini belirten, yasama, yürütme, yargılama güçlerinin nasıl kullanılacağını gösteren, yurttaşların kamu haklarını bildiren temel yasa, kanunuesasi. Temel, esas.

KISIT

Kişinin yurttaşlık haklarını kullanma yetkisinin yargı kuruluşları tarafından kaldırılması. Bunama, mahkûm olma vb. nedenlerden dolayı kanunun, bir kimsenin malını, parasını istediği gibi kullanmasına ve harcamasına engel olması, kısıtlılık, kısıtlama, hacir.