Kelimeler arşivinde; içinde "biçe" olan, toplam 18 tane kelime bulunuyor. İçerisinde biçe bulunan kelimeler listesini Kelimelik, Scrabble ve benzer kelime bulma oyunlarında ya da Türkçe ile ilgili yapacağınız ödev, araştırma veya ders çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ek olarak sonu biçe ile biten kelimeler listesini okumak ya da başında biçe olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Bunların yanında, kelime anlamları için alt kısımda bulunan "harfli kelimeler" linklerinden de yararlanabilirsiniz.
BİÇERBAĞLAR
BİÇERDÖVER, BİÇEBİLMEK, BİÇEMLEMEK
BİÇEBİLME, BİÇEMLEME
BİÇENEYH, BİÇELEME
OTBİÇEN, BİÇEŞİT, BİÇELGE, BİÇEKLİ, BİÇENEK
İBİÇEK
BİÇEK, BİÇER, BİÇEM
BİÇE
BİÇE
Bir oluşum, durum ya da sürecin ilk örneğinin ya da ayırıcı biçiminin, ayrıtsal özellikleriyle simgesel anlatımı.
BİÇEŞİT
Tuhaf, acayip.
BİÇELEME
Olgusal ya da kavramsal gidişleri örnekli bir birlik içinde toplama. ","1981.
BİÇEMLEMEK
Üslup kazandırmak.
BİÇEBİLME
Biçebilmek işi.
BİÇEBİLMEK
Biçme imkânı veya olasılığı bulunmak.
BİÇEK
Tarlalara saatle su salımı. Biçerbağlar makinesi. İyi biçmeye elverişli buğday veya arpa.
BİÇEKLİ
Havuç.
OTBİÇEN
Ardahan şehri, Hasköy bucağına bağlı bir bölge.
BİÇELGE
Biçilecek yer. Çayır.
İBİÇEK
Kur'a.
BİÇERDÖVER
Ekin biçen, döven, taneleri ayıran, samanı deste veya balya durumuna getiren makine.
BİÇERBAĞLAR
Ekini hem biçen hem de bağ durumuna getiren makine.
BİÇENEK
Her yıl belirli bir süre otlatıldıktan sonra yeniden gelişen bitkilerin biçilerek değerlendirildiği doğal çayır.
BİÇEMLEME
Biçemlemek işi, stilizasyon.
BİÇENEYH
Umumi çayır; dileyen kimsenin ot biçebildiği çayırlık yerler.
Bu bölümde tanımı içerisinde BİÇE geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ELLİKALTI
Ekin biçerken bir elin aldığı kadar toplanan sap.
DÜRÜ
Dürülmüş şey. Armağan, hediye. Çeyiz. Düğüne çağrılanlara düğün sahibi tarafından verilen armağan. Bel denilen tarım aracı. Hediye. Düğün hediyesi. Gelinlerin damat ve akrabalarına, damatların da gelin ve akrabalarına verdikleri hediyeler. Gelinin çeyizi. Düğüne davet edilenlere düğün sahibi ve gelin tarafından verilen hediyeler. Evlenecek kızın işlenmek ve dikilmek üzere arkadaşlarına verdiği parçalar. Düğüne çağrılacaklara kumaş, koyun, koç, çevre göndererek yapılan çağrı. Gelin edilecek kız için istenilen mendil, fincan ve benzerleri şeyler. Çamaşır. 1. Gelin olacak kızın elbiselerinin kesilip biçilme günü. 1. Düğüne çağrılan kimseler. Çapa şeklinde çatal bel. Paket. Tırpanla ekin biçen adamın bir gidişte biçtiği yer. Kız evinden erkek evine gönderilen armağan. Gelinin damadın yakınları için getirdiği hediyelik çeyiz. 1.Düğünlerde okuntu (davetiye) ile birlikte gönderilen fanila, havlu ve benzerleri hediyeler. Gelin tarafının erkek tarafına verdiği hediye.
ELLİKLEŞME
Ekin biçen kimselerin bir sıraya girerek aynı yöne doğru orak sallamaları.
ENACI
Orak biçerken kılavuzluk eden adam, amelebaşı.
İSTİMATOR
Gümrüklerde mallara değer biçen görevli.
ELNİK
Ekin biçerken elin üç parmağına geçirilen tahta araç.
ORAKÇI
Ücret karşılığı ekin biçen kimse.
ELLİKLEME
Ekin biçerken bir elin kavrayabildiği kadar kısmını avucunun içine alma. Ekin destesi.
PATRONCU
Örneğe göre ölçüp biçerek ilk patronu çıkaran nitelikli işçi.
TIRPANCI
Tırpanla ekin biçen kimse.
AYAKCAK
Aptesane, hela, ayak yolu. Arkalıksız kısa iskemle. Tırpanla ekin biçenlerin ayaklarına bağladıkları demet. Direğe çıkmaya yarıyan aygıt. Taban ve koncu tek parça ağaçtan yapılmış, burnuna meşin çakılı ayakkabı. Merdiven, merdiven basamağı. El leğeni. Tahta, arkalıksız sandalye. Merdiven. Tırpanla biçildikten sonra, dağınık olarak yere yığılan ekinleri, ayağın yardımıyla düzenli kümeler durumuna getiren (H) harfi biçiminde ot araç. (Amasya).
STİL
Üslup, biçem.
HIZARCI
Hızar işleten, hızarla kereste biçen kimse.
ALABUT
Buğdayın kötü olması ve biçerken başından çalınması. Yazın mandaları serinletmek için üzerlerine su atmaya yarıyan, ağaçtan yapılmış çukur kürek, çömçe.
ELCEK
Eli korumak için ele takılan ya da alınan kanca gibi bir araç. Tırpanın el ile tutulan yeri. Bulgur taşında elle tutulan yer. Kapının tutacak yeri. Harman aygıtını çevirmek için kullanılan kol. Sapanın elle tutulan ye ri. Kuvvetsiz, zayıf kadın. Yağ eritmeye yarayan küçük kap. Küçük çekiç. İplik bükülen çıkrığın el ile tutulan yeri. El değirmenini çevirmek için el ile tutulan yer. Eldiven. Ekin biçerken sol elin parmaklarına geçirilen, eldiven şeklinde tahtadan yapılan bir araç. Eldiven, ellik. Eldiven (Çayağzı). Hızkeserleri ve yönelteci işletmek için kullanılan el sapları. Tırpanın, sobanın toprak sürülürken elle tutulan kısmı. Çıkrık kolu. Yün eldiven. (Yenikent Aksaray Niğde, Laçin Eskişehir, Nudra Şarkikaraağaç Isparta). Gelin eldiveni. (Çarıksaray Şarkikaraağaç Isparta).
BİÇKİCİ
Kumaşı belli bir modele göre biçen kimse.
ELLİK
Eldiven. Yelken dikenlerin kullandığı, madenî yüksüğü olan meşin eldiven. Ekin biçerken sol elin parmaklarına geçirilen, eldiven biçiminde, tahtadan yapılmış olan bir araç.
ÜSLUP
Anlatma, oluş, deyiş veya yapış biçimi, tarz. Bir sanatçıya, bir çağa veya bir ülkeye özgü teknik, renk, biçimlendirme ve söyleyiş özelliği, biçem, stil. Sanatçının görüş, duyuş, anlayış ve anlatıştaki özelliği veya bir türün, bir çağın kendine özgü anlatış biçimi, biçem, tarz, stil.
EĞNEL
Sürülecek bir tarlanın belirli kimselere ayrılan, kısım ya da parçaları. Orakla biçerken tarlanın uzunlamasına ayrılan parçalarından biri, dilimi.
MAKASTAR
Kumaş biçen, prova yapan, parçaları patrona göre ayarlayan, iş dağıtımını yapan usta, makasçı.