Kelimeler arşivi içinde; sonunda "eman" olan, toplam 20 adet kelime bulunmaktadır. Sonu eman ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında eman olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde eman olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
YELNEMAN, ÇEŞTEMAN, DEŞTEMAN, GEHREMAN, KIRÇEMAN
ÜSTEMAN, SÜLEMAN, AGREMAN, SULEMAN
ELEMAN
HEMAN, ZEMAN, TEMAN, NEMAN, LEMAN, DEMAN, SEMAN, KEMAN, CEMAN
EMAN
EMAN
Radyoaktif cisimlerde ölçü birimi.
KIRÇEMAN
Kırçıl.
SULEMAN
Süleyman.
ZEMAN
çağ.
SÜLEMAN
Süleyman.
DEŞTEMAN
Bağ korucusu, kır bekçisi, köy bekçisi.
GEHREMAN
Kahraman.
TEMAN
Ot, sebze ve benzerleri şeylerin yığını.
ÜSTEMAN
Üsteğmen.
LEMAN
Parlama, parıldama.
HEMAN
Hemen, bk. hama, hemman.
AGREMAN
Uygunluk.
NEMAN
Nasıl. Ne çok. Güzel: Hasan neman olmuş.
ÇEŞTEMAN
Köy bekçisi.
YELNEMAN
Halk dilinde Kısrak memesinin sütle dolması.
ELEMAN
Öge. Bir toplulukta çalışan insanların her biri. Kümeye ait varlıklardan her biri.
Bu bölümde tanımı içerisinde EMAN geçen kelimeler listesi verilmiştir.
AKASMA
Düğün çiçeğigillerden, beyaz çiçek veren, bahçelerde süs çiçeği olarak yetiştirilen, sarmaşık özelliği gösteren bir bitki, yaban asması, orman sarmaşığı, meryemana asması (Clematis vitalba).
BİRİM
Bir kümenin her elemanı. Dilin, oluşturduğu yapı içinde, belli bir düzlemde yer alan öbür ögelerle kurduğu bağıntılarla tanımlanan ayrı nitelikli öge, ünite. Herhangi bir kuruluştaki alt bölümlerden her biri. Bir çokluğu oluşturan varlıkların her biri, ünite. Bir niceliği ölçmek için kendi cinsinden örnek seçilen değişmez parça, vahit.
BAŞKEMANCILIK
Başkemancı olma durumu. Başkemancının yaptığı iş.
GÖKKUŞAĞI
Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla gökyüzünde oluşan yedi renkli, kemer biçimindeki görüntü, alkım, ebekuşağı, ebemkuşağı, eleğimsağma, hacılarkuşağı, meryemanakuşağı, alaimisema.
AKEMİ
İki elemanlı mermer yapıştırıcısı.
AKADEMİSYEN
Öğretim elemanı.
EMANETÇİLİK
Emanetçinin yaptığı iş.
ANLAMSAL
Anlamla ilgili, semantik.
BELEDİYE
İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt, şehremaneti. Bu örgütün bulunduğu bina.
ISMARLAMAK
Bir şeyin yapılmasını veya getirilmesini, bu işlerle uğraşan birine söylemek, sipariş etmek. Bir işin yapılmasını, bırakılmasını veya o işten vazgeçilmesini söylemek. Bir şeyin, bir kimsenin bakılmasını, korunmasını birine veya birinin gözetilmesine bırakmak, emanet etmek. Parasını kendi ödeyerek başkaları için yiyecek veya içecek getirilmesini söylemek. Kendi için bir şey alınmasını başkasına söylemek.
İNAM
Emanet, vedia.
GIYGIYCI
Kemancı. Beceriksiz.
ARŞE
Tren, troleybüs, tramvay vb. elektrikle işleyen taşıtlarda telden elektrik akımı almaya yarayan, yukarıya doğru uzanmış demir yay. Keman yayı.
DENYO
Dengesiz, deli bozuk. Emanet, rehin, tutu. Sersem, budala.
ELVEDA
Bir daha kavuşulmayacağı düşünülen bir şeyden ayrılırken kullanılan bir söz. Bir daha karşılaşılmayacak biçimde ayrılırken "Allah'a ısmarladık, Allah'a emanet olun" anlamlarında kullanılan bir söz.
FİŞE
Bazı mobilya kilitlerinin içinde bulunan, birbirinin benzeri fakat farklı ölçüdeki uçları yaylı kilit elemanı.
EMANETEN
Emanet olarak.
GRUP
Küme. Çeşitli sınıf veya birliklere bağlı elemanların, belirli bir taktik görevi gerçekleştirmek üzere, tek komutanın emri altında birleştirilmesinden oluşan kıta topluluğu. Görüşleri, çıkarları bir olan kimseler bütünü, ekip. Ortak özellikleri olan varlıklar, nesneler bütünü.
ÇALIŞMA
Çalışmak işi, emek, say. Bilimsel ve sanatsal amaçlı ürün. Bünyesindeki suyun azalması veya çoğalması sonucu ağacın biçim ve boyutlarının değişmesi. Bir yapı elemanının yük altında biçim değiştirmesi, az veya çok zorlanması.
ARGÜMAN
Kanıt. Tez, iddia, sav. Bir çıkış kümesinin değişkeni. Bir denklem, bir eşitsizlik veya bir gök cisminin hareketine ait herhangi bir elemanın bağlı bulunduğu belli bir değer. Bir cetvelde diğer bir sayıyı bulmak için yararlanılan sayı.