Kelimeler arşivi içinde; sonunda "yamağ" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu yamağ ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında yamağ olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde yamağ olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
YAMAĞ
YAMAĞ
Yağ eritilen kap, tava.
Bu bölümde tanımı içerisinde YAMAĞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ÇARAMİH
Çoban yamağı.
ÇORAMIK
Çoban, deveci yamağı. Gözden, hastalık dolayısıyle akan su. Göz iltihabı.
ÇÜLE
Çoban yamağı.
ÇÜNE
Aptal, sersem. Çoban yamağı.
PIRIZ
Çoban yamağı.
ÇELTEK
Çoban yamağı, yardımcı, uşak.
MİÇO
Gemilerde çalışan küçük yaştaki tayfa yamağı, muço. Meyhaneci çırağı.
KORMUTCU
Hizmetçi. Arabacı yamağı.
ÇARMIK
Yelkenli kayık direklerinin çevresinde bulunan ip veya teller. Küçük çatı çivisi. Yıkılmaması için direklere, ağaçlara vurulan ikinci ağaç, destek. Mal, mülk. Düzen. Gösterişli olan şeyler (hk.). Ağaç talaşı. Çoban yamağı. Yetenek. Dar yol. Yapılarda direkle yatay ağaçlar arasına çakılan payanda. (Mudurnu Bolu).
HODAK
Sığır çobanı. Çiftçi yamağı, erkek hizmetçi. Kağnılarda boyunduruğun gerisinde, öküzün boynuna oturup öküzü süren çocuk. Hayvanlara bakan uşak, sığırtmaç. Değnekle oynanan bir çeşit oyun. Çam kozalağı. Topaç. Kağnıların baş tarafının altına konan ve karaçavu tutan ağaç yastık. Yarım küre biçimindeki küçük çörek.
KODAK
Küçük çivi. Eşek yavrusu, sıpa. Yavru katır. Ayı yavrusu. Dul kadının ikinci kocasının yanına götürdüğü çocuk. Evlilik dışı dünyaya gelen çocuk. Bir buçuk okkalık tahıl ölçeği. Oniki, onbeş yaşları arasında çiftçi yamağı erkek çocuk. Birinin arkasından giden, birini izleyen kişi. Sığınak, ev. Çuval gibi örülmüş, küçük tahıl ya da azık torbası. Erkeklik bezi, haya. Manda yavrusu, malak. Annesinin yanından ayrılmayan çocuk.
ÇONA
Beceriksiz, eli işe yakışmayan. Kalça, but. Çoban yamağı. Buzağının büyüğü, tosun. Parmakları açılmayan kimse. Doğuştan parmakları açılmayan. Osmaniye ilinde, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
PÖÇÜKÇÜ
Çoban yamağı. Ekin biçerken tarlanın kıyısından giden kişi. Köşede duran kişi.
ÇONAY
Çoban yamağı.
MAVİN
Arapça kökenli muâvin: muavin; şoför yamağı. Muavin, yardımcı. Muavin.
DECÜ
Çoban yamağı.
ÇÖNE
Bebek, çocuk. Kısa boylu. Çoban yamağı, küçük erkek hizmetçi. Acemi, beceriksiz. Güneş dokunmasından olan hastalık.
ÇONTU
Çoban yamağı. Kuzu çobanı. Kuru, kemikleri çıkmış, zayıf. Çocukların oyunda kullandıkları deynek.