Sonu İSİM ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "isim" olan, toplam 4 adet kelime bulunmaktadır. Sonu isim ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında isim olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde isim olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

İSİM

Ad Kişi, insan.

MİKROCİSİM

Ökaryotik hücrelerin sitoplazmalarında bulunan, çok sayıda enzim içeren, daha çok karaciğer epitel hücreleri ile bazı böbrek kanalcıklarının epitel hücrelerinde bol olarak rastlanılan, kan yoluyla hücrelere gelen toksik maddeleri zararsız hâle getiren, hidrojen peroksitin yapım ve yıkımını gerçekleştiren, peroksidaz grubu enzimleri içeren zarla çevrili organel, peroksizom.

CİSİM

Doğada element, bileşik veya bunların karışımları hâlinde bulunan, kütlesi ve ağırlığı olan, duyularla algılanabilen şey. Gövde, beden, vücut.

BİSİM

Sevgilim, değerlim.

  -   -   -  

Anlamında İSİM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde İSİM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

AERODİNAMİK

Hareket hâlinde olan bir cisim üzerinde havanın yarattığı etkiyi inceleyen bilim. Gazların hareketini inceleyen bilim dalı. Bu bilim alanlarıyla ilgili olan.

ADLANDIRMA

Adlandırmak işi, isimlendirme.

ADSIZLIK

Adsız olma durumu, isimsizlik.

ADLANMAK

Kendisine ad verilmek, isimlenmek. Kötü ün kazanmak, isimlenmek.

ADLANDIRILMAK

Adlandırma işi yapılmak, isimlendirilmek.

ADCI

Adcılık öğretisine bağlı (kimse), isimci.

AŞINDIRMAK

Aşınmasına yol açmak. Bir yere çok gidip gelmek. Cisimlerin aşınmasına yol açmak.

ADLAŞTIRMA

Adlaştırmak işi, isimleştirme.

ADLAŞTIRMAK

Ad durumuna getirmek, isimleştirmek.

ADSIZ

Adı olmayan, isimsiz. Tanınmayan, bilinmeyen, isimsiz. Türklerde, ailesinden ayrıldığı için artık onun adını taşımak, onun adıyla anılmak hakkını yitirmiş olan, bir yararlık gösterdiğinde ancak ad kazanabilen delikanlı, isimsiz.

ADLANDIRMAK

Çağırmak veya anmak için bir canlıya, bir yere, bir şeye ad vermek, ad koymak, ad takmak, ad vermek, isimlendirmek, isim koymak, isim takmak, isim vermek, tesmiye etmek.

ADLANMA

Adlanmak durumu, isimlenme.

ADCILIK

Kavramların gerçek varlıklar olduğunu kabul eden, kavram gerçekliğine karşıt olarak tümel kavramların yalnızca nesnelerin adları olduğunu ileri süren görüş, isimcilik, nominalizm.

ADLI

. adını taşıyan, isimli. Ünlü, isimli.

ADLAŞMAK

Ad durumuna gelmek, isimleşmek.

ADLAŞMA

Adlaşmak durumu, isimleşme.

AĞIL

Evcil küçükbaş hayvanların barındığı çit veya duvarla çevrili yer, arkaç. Hale. Bazı görüntülerdeki çok ışıklı cisimleri çevreleyen ışıklı teker.

ATEŞ

Yanıcı cisimlerin tutuşmasıyla beliren ısı ve ışık, od, nâr. Isıtmak, pişirmek için kullanılan yer veya araç. Tutuşmuş olan cisim. Genellikle hastalık etkisiyle artan vücut sıcaklığı, kızdırma. Öfke, hırs, hınç. Tehlike, felaket. Coşkunluk. Büyük üzüntü, acı. Patlayıcı silahların atılması.

AD

Bir kimseyi, bir şeyi anlatmaya, tanımlamaya, açıklamaya, bildirmeye yarayan söz, isim, nam. Canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşünceleri, çeşitli durumları bildiren kelime, isim. Sayma. Sayılma. Herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma durumu.

ADLANDIRILMA

Adlandırılmak işi, isimlendirilme.