İFA ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "ifa" olan, toplam 12 adet kelime bulunmaktadır. ifa ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu ifa ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde ifa olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

14 harfli kelimeler

İFADELENDİRMEK

13 harfli kelimeler

İFADELENDİRME

11 harfli kelimeler

İFADESİZLİK

8 harfli kelimeler

İFADESİZ

7 harfli kelimeler

İFADELİ

6 harfli kelimeler

İFACUK, İFAKAT

5 harfli kelimeler

İFADE, İFALİ

4 harfli kelimeler

İFAH, İFAL

3 harfli kelimeler

İFA

Bazı kelimelerin anlamları

İFA

Bir işi yapma, yerine getirme. Ödeme.

İFADELİ

Belli bir ifade taşıyan.

İFADESİZLİK

İfadesiz olma durumu.

İFAL

Arapça kökenli iğfal: iğfal.

İFALİ

Bir iplik türü. (Şimşirli, Güney İkizdere Rize). Bir kumaş türü. (Güney İkizdere Rize).

İFADE

Anlatım. Dışa vurum. Tanık ve sanıkların olay hakkında yargı organlarına yaptıkları sözlü açıklama. Bir duyguyu yüz aracılığıyla anlatan belirtilerin, mimiklerin bütünü. Deyiş, söyleyiş.

İFADELENDİRME

İfadelendirmek işi.

İFAKAT

Hastalıktan kalkma, iyileşme, kurtulma, onma.

İFACUK

Ufacık.

İFADELENDİRMEK

Anlamlandırmak, bir şey anlatır duruma getirmek.

İFAH

Eski türkçe uv-ak: Ufak. Ufak, küçük, bk. ufah. Ufak, küçük. Ufak.

İFADESİZ

Belli bir ifade taşımayan.

  -   -   -  

Anlamında İFA bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde İFA geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BAĞLAŞMAK

Bir şey yapmak için birbirine antlaşma veya sözleşme ile bağlanmak, ittifak etmek.

BEZZAZLIK

Kumaş satma işi, manifaturacılık.

DEYİŞ

Deme, söyleme işi. Semahla birlikte yalnızca bağlama eşliğinde ağır tempoda söylenen bir beste türü. Halk şiiri, halk türküsü. Bir kimsenin bir konuyla ilgili anlattıkları, ifade. Söyleme biçimi, anlatım biçimi, üslup.

AĞIZ

Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü. Birkaç yolun birbirine kavuştuğu yer, kavşak. Koy, körfez, liman vb. yerlerin açık tarafı. Aynı dil içinde ses, şekil, söz dizimi ve anlamca farklılıklar gösterebilen, belli yerleşim bölgelerine veya sınıflara özgü olan konuşma dili. Uç, kenar. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı. Bir bölge ezgilerinde görülen özelliklerin tümü. Çıkış yeri. Kesici aletlerin keskin tarafı. Bir akarsuyun denize veya göle döküldüğü yer, munsap. Yeni doğurmuş memelilerin ilk sütü. Üslup, ifade biçimi.

AMA

Çelişkili ve tutarsız iki cümleyi birbirine bağlamaya yarayan bir söz, amma, lakin, velakin. Uyarma veya şartlı bir ifade niteliğinde olan bir cümleyi, başka bir cümleye bağlamaya yarayan bir söz. Bir yargıyı veya bir buyruğu pekiştirmek için de kullanılan bir söz. Beklenmeyen bir sonucu anlatan iki cümleyi onun sebebi durumunda olan cümleye bağlayan bir söz. Bazen dikkati çekmek için cümlenin sonuna getirilen bir söz.

DARBE

Vuruş, çarpış. Birini kötü duruma düşüren, sarsan olay. Bir ülkede baskı kurarak, zor kullanarak veya demokratik yollardan yararlanarak hükûmeti istifa ettirme veya rejimi değiştirecek biçimde yönetimi devirme işi.

ANMA

Anmak işi, yâd. Ölmüş bir insanı hatırlamak için yapılmış olan tören, ihtifal.

ANLATIM

Anlatma işi. Bir duyguyu, bir düşünceyi, bir konuyu söz veya yazı ile bildirme, ifade.

ÇEKİLME

Çekilmek işi. Yerin yükselmesiyle bu yeri örten deniz sularının gerilemesi, basma karşıtı. Bir boksörün veya güreşçinin herhangi bir sebeple karşılaşmayı bırakması. Savaşta, bir ordunun veya bir birliğin düşmandan ayrılmak için yaptığı davranış, ricat. Bir görevden, bir işten kendi isteği ile ayrılma, istifa.

ASILANMAK

Bir şeyden yarar sağlamak, intifa etmek.

BAĞLAŞMA

Bağlaşmak işi, ittifak.

BİLDİRMEK

Herhangi bir şeyi haber vermek. Anlatmak, ifade etmek. Herhangi bir konuda bilgi vermek.

ALAMETİFARİKALI

Alametifarikası olan.

ARABOZAN

İki kişinin arasındaki dostluğu veya geçimi bozan (kimse), ara bozucu, ordubozan, fesatçı, fitçi, nifakçı, münafık, müfsit, müzevir.

BEZZAZ

Kumaş alıp satan kimse, manifaturacı.

ÇEKİLMEK

Çekme işi yapılmak. Tartılmak. Bir işten, bir görevden kendi isteğiyle ayrılmak, istifa etmek. Katlanmak, üstlenmek, tahammül etmek. Geri gitmek, ricat etmek. Katılmamak, vazgeçmek. Azalmak. Uzaklaşmak, araya mesafe koymak. Kendini geriye veya bir yana çekmek. Yok olmak. Parça hâlindeki et kıyma biçimine getirilmek. Bir yerden uzaklaşmak, bir yere uğramamak.

ARABOZANLIK

Arabozanın işi, ara bozuculuk, ordubozanlık, fesatlık, fesatçılık, fitçilik, nifakçılık, münafıklık, müzevirlik, müfsitlik.

ÇOĞULLAŞTIRMAK

Bir kelimeyi çokluk ifade edecek biçime getirmek.

ASILANMA

Asılanmak işi, intifa.

ALKAN

Doymuş alifatik hidrokarbonların genel adı, parafin.