Sonu ALABA ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "alaba" olan, toplam 5 adet kelime bulunmaktadır. Sonu alaba ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında alaba olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde alaba olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

6 harfli kelimeler

KALABA, CALABA, GALABA, MALABA

5 harfli kelimeler

ALABA

Bazı kelimelerin anlamları

ALABA

Uşak şehri, Banaz ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

MALABA

Ortak.

KALABA

Kalabalık.

CALABA

Dalgıcın havayı değiştiremiyerek ağzının eğrilmesi, dilinin tutulması.

GALABA

Karışıklık: Evin galabasını topluyorum. Topluluk, kalabalık.

  -   -   -  

Anlamında ALABA bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde ALABA geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BALABANLIK

Balaban olma durumu.

ALA

Karışık renkli, çok renkli, alaca. Alabalık. Kekliğin boynundaki siyah halka. Açık kestane renginde olan, ela (göz).

ALABALIK

Alabalıkgillerden, soğuk ve duru sularda yaşayan, eti turuncu ve lezzetli bir tatlı su balığı, ala (Trutta faris).

BALABANLAŞMAK

Balaban duruma gelmek, irileşmek.

DERİNTİ

Toplantı. Gelişigüzel toplanmış eşya. İnsan kalabalığı, güruh.

FEVÇ

İnsan kalabalığı.

CERRAR

Çekici, sürükleyici. Zorla para alan kimse. Savaş araçlarıyla donatılmış kalabalık ordu. Dilenci.

FARFARA

Çok konuşan. Yüksek sesle konuşan. Ağzı kalabalık. Çok övünen.

BALABANLAŞMA

Balabanlaşmak durumu.

FORTÇU

Taşıtlarda kalabalıktan yararlanarak başkalarına sürtünen, sarkıntılık eden kimse.

CEMAAT

Bir imama uyup namaz kılan kişiler. Bir dinden veya bir soydan olanların topluluğu. İnsan kalabalığı, topluluk.

DOLMAK

Dolu duruma gelmek. Bitkiler olgunlaşmak, erginleşmek. Sabrı tükenip öfkesi taşacak duruma gelmek. Bir yerde pek çok eşya veya kimse toplanmak, kalabalık duruma gelmek. Bir yere iyice yayılmak, kaplamak. Süre, hesap tamamlanmak.

AKIN

Kalabalık bir şeyin arkası kesilmeyen bir geliş durumunda olması. Düşman topraklarına tedirgin etme, yıldırma, çapul vb. amaçlarla toplu olarak yapılmış olan baskın. Gol atmak veya sayı yapmak amacıyla karşı takımın sahasına doğru genellikle topluca girişilen hücum. Kazak ve Kırgız Türklerinin saz şairlerine verdiği ad.

CAFCAF

Gösteriş, şatafat. Ağız kalabalığı ile bir şeyi elde eden, şirret.

KALABALIKÇA

Biraz kalabalık.

BORDA

Geminin veya kayığın yanı, alabanda karşıtı.

KALABALIKLAŞMAK

Kalabalık duruma gelmek.

AHALİ

Aralarında aynı yerde bulunmaktan başka hiçbir ortak özellik bulunmayan kişilerden oluşan topluluk, halk. Bir yerde toplanan kalabalık.

İZDİHAM

Aşırı kalabalık, yığılma.

ISKARÇA

Kalabalık liman. Bir şeyi tıka basa doldurma. Bir limanın gemilerle dolu olması durumu.