Sonu MİRİ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "miri" olan, toplam 51 adet kelime bulunmaktadır. Sonu miri ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında miri olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde miri olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

13 harfli kelimeler

SIYIRGIDEMİRİ, GALAFATDEMİRİ, SIYIRMADEMİRİ, ŞİŞİRMEDEMİRİ

12 harfli kelimeler

SARAYKAŞMİRİ

11 harfli kelimeler

TABLADEMİRİ, TİREKDEMİRİ, SOLAKDEMİRİ, TOPUKDEMİRİ, İBRİKDEMİRİ, SABANDEMİRİ, POYRADEMİRİ, MÖHREDEMİRİ, KENETDEMİRİ, HOROZDEMİRİ, HAYVADEMİRİ, ZENNEDEMİRİ, BURUNDEMİRİ, DABANDEMİRİ, AYGIRDEMİRİ, ÇEKENDEMİRİ

10 harfli kelimeler

AYVADEMİRİ, ÇARKDEMİRİ, ÖKÇEDEMİRİ, ORAKDEMİRİ, ÇATIDEMİRİ, SOFADEMİRİ, ASKIDEMİRİ, EĞRİDEMİRİ, ÜLÜKDEMİRİ

9 harfli kelimeler

EĞEDEMİRİ, TAŞDEMİRİ, ARADEMİRİ, BAŞDEMİRİ, TÜYDEMİRİ, BELDEMİRİ, PAYDEMİRİ, GÖZDEMİRİ, DAĞEYMİRİ, DİZDEMİRİ

8 harfli kelimeler

OTDEMİRİ, İĞDEMİRİ, TEDEMİRİ, ARDEMİRİ, EYDEMİRİ, ELDEMİRİ, UÇDEMİRİ

7 harfli kelimeler

KİŞMİRİ

6 harfli kelimeler

CİMİRİ, DEMİRİ

4 harfli kelimeler

MİRİ

Bazı kelimelerin anlamları

MİRİ

Keklik avlamak için av yerine götürülen erkek keklik. Kira. Toprak vergisi. Hükûmetin, hazinenin malı olan, beylik. Devlet hazinesi. Devlet hazinesine ait olan. Eski dilde devlet hazinesine verilen ad.

SARAYKAŞMİRİ

Bir çeşit ipekli kumaş.

TABLADEMİRİ

Araba okunun dingile geçtiği yerde bulunan demir. (Aksaray Niğde).

TİREKDEMİRİ

Ocaktaki kömürü karıştırmak için kullanılan ucu çengelli uzun demir. (Haymana Ankara).

MÖHREDEMİRİ

Demirden yapılmış olan eşyaları delmeğe yarayan orta kısmı delik, koni biçimli çelik araç. (Gökmenler, Çatak, Gedikli, Kızılağaç Saimbeyli Adana).

ŞİŞİRMEDEMİRİ

Kolay deri yüzmeyi sağlayan 40 cm. kadar uzunluğu, 1,5 cm. kadar çapı olan demir çubuk. Bu çubuk deri ile et arasına sokulduktan sonra, açılan boşluğu üflenerek, derinin etten kolayca ayrılması sağlanır. (Kemalpaşa İzmir.).

HOROZDEMİRİ

Arabanın çatalı üzerindeki demir.

TOPUKDEMİRİ

Ayakkabıların topuk kısmına çakılan küçük demir. (Yalvaç- Isparta.). Topuk demirini çakmakta kullanılan kalın çivi. (Yalvaç Isparta).

SIYIRGIDEMİRİ

Kalıp alma sırasında biriken kumu temizlemekte kullanılan demir çubuk. (Bursa).

GALAFATDEMİRİ

Kayıklarda meydana gelen yarıkların arasına pamuk sokmağa yarayan demir araç. (Gençali Senirkent Isparta).

SIYIRMADEMİRİ

Dabakların, deride kalmış etli kısımları kazımakta kullandıkları araç. (Maraş).

POYRADEMİRİ

Araba tekerleğindeki dingil yatağı. (Kızılcasöüğt Banaz Uşak.).

SABANDEMİRİ

Sabanda, toprağı yarmak için ökçenin demirlik adı verilen bölümüne geçirilen demir. (Yeşilköy Gelendost, Akçaşar Yalvaç Isparta).

İBRİKDEMİRİ

Bakır ibriklerin eğrilen kısımlarını düzeltmekte kullanılan başı topuzlu demir araç. (Aksaray Niğde).

SOLAKDEMİRİ

Arka tekerlekleri arabaya bağlayan demir. (Amasya).

KENETDEMİRİ

Soba yapılırken iki saçı birleştirmekte kullanılan demir araç. (Haymana Ankara).

  -   -   -  

Anlamında MİRİ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde MİRİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

AMİRİİTA

İta amiri.

ALIMLI

Alımı olan, çekici, cazibeli, albenili, cazip, cazibedar, kişmiri.

BİZ

Çokluk birinci kişiyi gösteren söz. Katı bir şeyi dikerken iğne geçirecek yeri delmek için kullanılan, çelikten yapılmış, sivri uçlu ve ağaç saplı araç, tığ. Ülkemiz sularında yaşayan bir tür mersin balığı, şip (Acipenser nudiventris). Maraş işinde kalın karton parçalarının iğneyi kırmamasını sağlamak ve delik delmek işleminde kullanılmak üzere hazırlanmış tahta saplı, ince sivri uçlu bir çuvaldız türü. Bazen teklik birinci kişi zamiri "ben" yerine kullanılan bir söz.

ÇİNÇİLYA

Çinçilyagillerden, postu için avlanan, yumuşak ve gümüş rengi tüyleri olan kemirici hayvan (Chinchilla laniger).

KEMİRGENLER

Tavşan, kobay, kirpi, sıçan ve kunduz gibi köpek dişleri olmayan ve kesici dişleri iyi gelişmiş memeliler takımı, kemiriciler.

ÇİFTELEMEK

Hayvan arka ayaklarıyla tepmek, çifte vurmak. Gemi havanın sertleşmesi üzerine ikinci demirini de atmak.

KAPTANIDERYA

Osmanlı Devleti'nde deniz kuvvetlerinin en büyük askerî ve idari amiri, kaptan paşa.

ÇİZİ

Çizgi. Tutum, davranış. Saban demirinin toprakta bıraktığı iz.

BUNLAR

Bu zamirinin çokluk biçimi.

DEMİRSİZ

Demiri bulunmayan, içinde demir olmayan.

KEMİRİLME

Kemirilmek işi.

KEMİRİCİLİK

Kemirici olma durumu.

BANA

Ben zamirinin yönelme durumu eki almış biçimi.

BAŞYARDIMCI

Bir kurum veya kuruluşta görevli amirin yardımcılarından en üst düzeyde olanı.

KENDİ

İyelik ekleri alarak kişilerin öz varlığını anlatmaya yarayan dönüşlülük zamiri, zat. Kişinin özel olarak vurgulandığını anlatan bir söz. "Kendisi, kendileri" biçiminde bazen saygı duygusuyla veya söz konusu olanları amaçlayarak "o" ve "onlar" yerine kullanılan bir söz. Yaptığı, giriştiği bir işte başkalarının herhangi bir etkisi bulunmadığını belirten bir söz.

KÖŞEBENT

Bir yere fotoğraf yapıştırmaya yarayan, üçgen biçiminde arkası zamklı küçük kâğıt. Birleşen iki kereste vb.ni tutturmaya yarayan, dik açı biçiminde bükülmüş demir, L demiri.

DEMİRLEMEK

Kapı ve pencerenin kol demirini takmak, kapatmak. Gemi demir atmak. Demire vurmak.

KISKAÇ

Bir şeyi tutup sıkıştırmaya yarayan kerpeten, pense vb. araç. Demircilerin kızgın demiri tuttukları maşa vb. araç. Açılıp kapanan eğreti merdiven. Böceklerde besin maddelerini parçalamaya ve kendilerini savunmaya yarayan organ.

APİKO

Geminin, zinciri toplayıp demirini kaldırmaya hazır olması. Derli toplu, süslü, şık. Hazır, tetik.

KUTUP

Yer yuvarlağının, Ekvator'dan en uzak olan yer ekseninin geçtiği varsayılan iki noktasından her biri. Elektrik akımını oluşturan gerilim ayrılığının en yüksek dereceyi bulduğu iki noktadan her biri. Gök küresinin, dolayında döndüğü varsayılan eksenin iki ucundan her biri. Birbiriyle karşıt olan şeylerden her biri. Bir konuda yüksek bilgisi ve yetkisi olan kimse. Bir mıknatıs demirinin iki ucundan her biri.