KALEM ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "kalem" olan, toplam 17 adet kelime bulunmaktadır. kalem ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu kalem ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde kalem olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

KALEMEYDANI, KALEMKARLIK

10 harfli kelimeler

KALEMTIRAŞ

9 harfli kelimeler

KALEMOĞLU

8 harfli kelimeler

KALEMKÖY, KALEMŞOR, KALEMSİZ, KALEMLİK, KALEMLIK, KALEMLER, KALEMKAR, KALEMBEK

7 harfli kelimeler

KALEMLİ, KALEMİS

6 harfli kelimeler

KALEMİ, KALEME

5 harfli kelimeler

KALEM

Bazı kelimelerin anlamları

KALEM

Yazma, çizme vb. işlerde kullanılan çeşitli biçimlerde araç. Çeşit, tür. Resmî kuruluşlarda yazı işlerinin görüldüğü yer. Yazar. Yontma işlerinde kullanılan ucu sivri veya keskin araç. Bazı deyimlerde yazı.

KALEMKÖY

Balıkesir şehrinde, Savaştepe ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. İzmir kenti, Kınık belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Muğla kenti, Ören bucağına bağlı bir bölge.

KALEMİ

Hiperkalemi. Kanda potasyum bulunması.

KALEMTIRAŞ

Kurşun kalemlerin ucunu açmak için kullanılan türlü biçimlerdeki keski, kalem açacağı. Kamış kalemleri açmak için kullanılan uzun saplı küçük bıçak.

KALEMİS

Bir tür misk faresi (Civet tictis).

KALEMLER

Ankara şehri, Çeltikçi nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Antalya ilinde, Manavgat ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

KALEMKAR

Tavan ve duvarlara kabartma gibi görünen resimler yapan sanatçı. (Resim) Eskiden, tavan ve duvarlara kabartma gibi görünen resimler yapan sanatçı.

KALEMŞOR

Kalem savaşçısı.

KALEMLİ

Kalemi olan. Adana şehrinde, Yumurtalık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Manisa şehrinde, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Şanlıurfa ili, Çaylarbaşı nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Trabzon ili, Tonya ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

KALEMBEK

Bir cins kokulu sandal ağacı, yalancı öd ağacı. Bir cins mısır.

KALEMSİZ

Kalemi olmayan.

KALEMOĞLU

Manisa kenti, Gördes ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

KALEMLİK

Kalem kutusu.

KALEMLIK

Kamışlık.

KALEMKARLIK

Kalemkâr olma durumu veya sanatı.

KALEMEYDANI

Gaziantep şehri, Nizip ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

  -   -   -  

Anlamında KALEM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KALEM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

KARALAMAK

Boya ya da kalemle birtakım şekiller çizerek bir yeri kirletmek. Hızlı ve acele olarak yazmak. Taslak olarak yazmak veya çizmek. Bir yazının üzerini çizerek onu geçersiz kılmak. Leke sürmek, kötülük yüklemek, iftira etmek.

ESTOMP

Kara kalem resimde çizgiyi veya pastel boyasını yaymak için kullanılan, kendi üzerine sarılmış kâğıt veya deri.

KARALI

Karası (II) olan. Üzeri kalemle karalanmış.

HALİFE

Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve din koruyuculuğunu yapmakla görevli kimse. Çok iyi yetişmiş, eğitilmiş kimse. Osmanlı padişahlarının kullandıkları unvanlardan biri. Hükümdar. Babıali kalemlerinde kâtip.

İNŞA

Yapı kurma, yapı yapma, kurma. Düzyazı. Düzyazı veya şiir kaleme alma, yazıya dökme. Dilek kiplerine verilen genel ad.

ARDA

İşaret olarak yere dikilen çubuk. Maden üzerine kazıma yapmak ve çıkrıkta çevrilen şeyleri yontmak için kullanılan çelik kalem. Ardıl.

BUKALEMUN

Bukalemungillerden, 20-30 santimetre boyunda, renk değiştirmesiyle ünlü bir tür sürüngen, kaya keleri (Chamaeleo chamaeleon). Davranışını, görüşünü çıkarına göre değiştiren kimse.

BUKALEMUNLUK

Bukalemun olma durumu.

FÜZEN

Kömür kalem. Bu kalemle yapılmış resim.

GRAFİT

Kurşun kalemi ve bazı araç parçalarının yapımında kullanılan, yumuşak, kolay toz durumuna gelebilen, gri siyah renkli, yapay olarak billurlaşabilen bir tür doğal karbon.

ÇALMAK

Başkasının malını gizlice almak, hırsızlık etmek, aşırmak. Bir müziği dinlemeyi sağlayan aleti çalıştırmak. Benzemek, andırmak. Bozmak, zarar vermek. Üzerine sürmek. Kumaşın bir parçasını kesmek. Vurarak ya da sürterek ses çıkartmak. Ses çıkarmak, ses vermek. Zamanı boşa harcatmak, ziyan edilmesine yol açmak. Süpürmek, temizlemek. Atmak, çarpmak, vurmak. Madeni oymak, kalemle işlemek.

KARTUŞ

Merminin arkasından namluya sürülen bezden veya kartondan barut kesesi, hartuç. Yazıcıya yerleştirilen mürekkep dolu tüp. Resim yazıda kralın adını diğerlerinden farklı bir biçimde göstermeyi sağlayan oval çerçeve. Dolma kalem içine yerleştirilen mürekkep dolu tüp.

ELMASTIRAŞ

(elma'stıraş) Üzeri elmas gibi yontulmuş (iyi tür cam, billur). Ucu elmaslı, kalem biçiminde cam keskisi, elmas.

BEYLİKÇİ

Divani kalemin başı.

CIZIRDATMAK

Cızırdamasına yol açmak, cızıldatmak. Kâğıt üzerinde ustaca kalem oynatmak veya beceriyle yazı yazmak, cızıldatmak.

DİVANİ

Divan kaleminden çıkan ferman, berat vb. belgelerde kullanılmış olan yazı.

BUKALEMUNGİLLER

Sürüngenler sınıfının renklerini bulundukları yerin rengine uyduran, hareketleri yavaş, bukalemun türlerini içine alan bir familyası.

ÇALMA

Çalmak işi. Çalınmış. Hırsızlık, sirkat. Kakmalı olmayan, kalemle işlenmiş. Başa sarılan sarık. Kibrit.

DİVİT

Hokkadaki mürekkebe batırılarak yazı yazmaya yarayan ve değişik uçları olan bir kalem türü.

ÇAPLA

Maden kazımak için kullanılan çelik kalem.