Sonu İTİŞ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "itiş" olan, toplam 7 adet kelime bulunmaktadır. Sonu itiş ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında itiş olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde itiş olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

7 harfli kelimeler

İNCİTİŞ

6 harfli kelimeler

ERİTİŞ, İŞİTİŞ

5 harfli kelimeler

BİTİŞ, KİTİŞ, YİTİŞ

4 harfli kelimeler

İTİŞ

Bazı kelimelerin anlamları

İTİŞ

İtme işi.

BİTİŞ

Bitme işi. Bir müzik parçasının son bölümü, final.

YİTİŞ

Yitmek işi.

İNCİTİŞ

İncitme işi.

İŞİTİŞ

İşitme işi.

ERİTİŞ

Eritme işi.

KİTİŞ

Biçilmiş arpa saplarının yığını, bağlam.

  -   -   -  

Anlamında İTİŞ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde İTİŞ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BALLIBABAGİLLER

Nane, lavanta çiçeği, kekik vb. kokulu bitkileri içine alan ve iki çenekli bitişik taç yapraklılardan oluşan bir familya.

BİTİŞİKLİK

Bitişik olma durumu.

İKİZLEŞME

İkiz duruma gelme. Ünsüz ikizleşmesi. İki diş arasındaki bütün dokuların bitişmesiyle oluşan diş sapaklığı.

ARALIKLI

Birbirine bitişik olmayan, aralarında açıklık bulunan, aralı, fasılalı. Dizgide kelimeler, harfler veya satırlar arasında açıklık olan, espaslı. Kesik kesik.

ELLEŞMEK

Elle dokunmak. El sıkarak selamlaşmak. Birine dokunacak söz söylemek. Elle itişerek şakalaşmak. Alışverişte, alanla satan birbirlerinin ellerini tutup sıkarak uzlaşmak. Birbirinin elini sıkarak güç denemesi yapmak. Ağır bir yükü kaldırmak için birkaç kişi birden tutmak. Yardımlaşmak.

DEMET

Bağlanarak oluşturulmuş deste, bağlam. Uzunlamasına birbirine bitişik olarak bir arada bulunan sinir ve kas telleri topluluğu. Bitki ya da çiçek destesi. Bir atomun parçalanmasından doğan elektriklenmiş taneciklerin yörüngelerinden oluşan ışık topluluğu. Üstün yapılı bitkilerde öz suların akmasına yarayan, bitkiye desteklik eden damarlı veya lifli kordon.

FİNAL

Bir işin sonu. Dönem sonu sınavı. Bitiş. Elemeli yarışmalarda sonucu belirten karşılaşma.

BUT

İnsan vücudunun kalça ile diz arasındaki bölümü. Hayvanların, arka bacaklarının gövdeye bitişik olan dolgun, etli bölümü.

BİLEŞİKGİLLER

Bitişik yapraklı iki çeneklilerden, çiçekleri kömeç durumunda toplu olarak bulunan, bazı cinsleri uçucu yağ veya süt taşıyan bir familya.

EKLEMELİ

Bitişken.

BİTİŞKEN

Kelime üretim ve çekiminde ekler getirilirken kökü veya gövdesi değişikliğe uğramayan, bitişimli, iltisaki.

FÜZE

Bir yanıcı ve bir yakıcı maddenin sürekli olarak yanmasından doğan itiş gücü ile hareket eden düzenek.

BİTİŞTİRMEK

Bitişmesini sağlamak.

DURGU

Sekte. Bir müzik eserinde, bitiş etkisi yapan armonik zincirlemeler bütünü.

EKLEMLENMEK

Eklemle birleşmek. Bir araya getirilmek, topluca bitiştirmek.

BİTİŞKENLİK

Bitişken olma durumu. Yeni bir kelime türetmek için köklere ek getirme özelliği.

BİTİŞME

Bitişmek işi, ittisal.

ARALIKSIZ

Birbirine bitişik olan, aralarında açıklık bulunmayan, kesintisiz. Sürekli, ara vermeden, kesintisiz.

BİTİŞTİRME

Bitiştirmek işi.

BİTİŞİMLİ

Bitişken.