Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ilmiye" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu ilmiye ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında ilmiye olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ilmiye olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
İLMİYE
Din işleriyle uğraşan hocalar sınıfı. Din işleriyle uğraşanların mesleği.
HİLMİYE
Yumuşak huylu, ince nazik kimse. Bursa ilinde, Tahtaköprü bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Kayseri kenti, Örenşehir nahiyesine bağlı bir bölge. Samsun kenti, Havza ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.
Bu bölümde tanımı içerisinde İLMİYE geçen kelimeler listesi verilmiştir.
DEVRİYE
Karakol. Osmanlılarda ilmiye sınıfından olan kimselere verilen derece.
SAKINMALIK
Tecimsel bir işlemde dokuncayı önlemek amacıyla ayrılacak karşılama payı. (Söz sanatı terimi) Hoş görülmiyen bir hükümde bulunulacağı, arzu edilmiyen bir fikir söylemek zorunda kalınacağı zaman bu duyguları anlatacak bir söz katma. "Korkarım hava bozacak". "Sakın hastalanmış olmasın" gibi. Söylenmesinde bir sakınca bulunan ya da hoş görülmeyen bir düşünceyi anlatmadan önce, söylemek zorunda kalındığını sezdirir bir söz ekleme: Korkarım ki bu gidiş başınıza işler açacak.
ACERGAN
Yenilmiyen, ince bir çeşit armut.
ASALETDEN
Bilmiyerek, kazara: Bardağı asaletden kırdım. İyi, kusursuz, güzel (yapılan herhangi bir iş, hareket hakkında): Asâletden bir iş mi yaptığını sanıyorsun?.
KAZASKER
İlmiye sınıfının yüksek derecesinde bulunan devlet görevlisi. Osmanlı döneminde mahkemelerin en yetkilisi.
ASKERİLER
Osmanlı toplumunda, gördükleri hizmet karşılığı olarak vergi yükümlüsü olmayan asker, ilmiye ve başka beratlılar sınıflarının genel adı.
BİLÜSÜZÜN
Bilmiyerek.
SOFTA
Medrese öğrencisi. Bir görüşe, bir inanışa körü körüne bağlanan kimse. Yaşadığı çağın gerisinde kalmış, geri kafalı kimse. İlmiyeden olanlara aşağılamak amacıyla verilen ad.
APŞAL
Salak, sersem. Perişan kılıklı, giyinmesini bilmiyen.
ALTMIŞLI
İlmiye aşamalarından sahn-i seman ile musıla-ı Süleymaniye arasında bir derece.
AVSAL
Yürüme bilmiyen kimse. Gerek, gerekli. Avı çok olan yer. Kolay, çabuk.
YOĞŞA
Kırmızı, üstüne ekin ekilmiyen toprak.
KOCAKAVUKLU
İlmiyenin kolluk işleriyle uğraşan görevlisinin sanı.
ACAMUK
Dağlarda yetişen bir çeşit yabani elma. Uzun zaman aç kaldığı için birtürlü doymak bilmiyen kimse.
LATA
Dar ve kalınca tahta. Osmanlılarda ilmiyenin giydiği bir üstlük türü.