Sonu HEB ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "heb" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu heb ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında heb olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde heb olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

HEB

Tane: Bir heb üzüm yedim ekşiydi.

SEHEB

Sahip, bk. sehıb.

  -   -   -  

Anlamında HEB bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde HEB geçen kelimeler listesi verilmiştir.

AVDILMUS

Şia mezhebinde uğursuzluk sembolü mevhum bir şahsiyet.

GAGAUZ

Çoğunlukla Basarabya'da, Tuna ağızlarında, Dobruca ve bulgaristan'da yaşayan, Hıristiyan Ortodoks mezhebinde bir Türk budunu.

HEBE

Heybe. Nişan töreninde oğlan tarafının kız tarafına verdiği para: Eminenin hebesini aldık. Çobanların omuzuna aldıkları giysi, kebe.

KIZILBAŞ

Şii mezhebinin bir kolundan olan.

ORTODOKS

Hristiyan mezheplerinden biri. Bu mezhebe bağlı olan kimse. Dogmaya ve kilise öğretisine uygun olan.

PROTESTAN

Hristiyanlıkta reform hareketi sonucu doğan mezhep. Bu mezhebe bağlı olan kimse.

HAYİR

İncirlik. Hayır; hayir heber.

ÇÜTAH

Zayi; heba.

CAFER

Küçük akarsu. Caferi mezhebinin kurucusu. Hz. Ali'nin Mute Savaşı'nda ölen kardeşinin adı.

HEBEYLE

İşte böyle: Gel hebeyle otur.

SÖR

Katolik mezhebinde kendini dine adayan ve manastırda yaşayan kadın. Katolik mezhebinde dinle ilgili bir yükümlülük almayan ancak din uğruna hemşirelik, hasta bakıcılık vb. işlerde çalışan kadın. İngiliz soyluluk unvanı.

BAPTİST

Protestan mezhebine bağlı kimse.

KATOLİK

Roma kilisesinin kendine verdiği ad. Katolik mezhebinden olan kimse. Hristiyanlığın mezheplerinden biri.

MAHVOLMAK

Yok olmak. Onulmaz duruma gelmek. Boşa gitmek, heba olmak. Bozulup yararsız duruma gelmek.

ALCI

Alevi mezhebinden olan. Al basanların gittikleri hoca. Ankara şehri, Temelli bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Denizli ilinde, Kelekçi nahiyesine bağlı bir bölge. Yozgat ilinde, Sorgun belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

MALİKİLİK

Maliki mezhebi.

PRESBİTERYENLİK

Protestan mezhebinin demokratik kurallara göre kurulmuş bir kolu.

Şİİ

Şiilik mezhebinden olan kimse.

MAHVETMEK

Yok etmek. Onmaz duruma getirmek. Bozup işe yaramaz duruma getirmek. Boşa gitmesine sebep olmak, heba etmek.

RAFIZİLİK

Şii mezhebinin bir kolu ve bu koldan olanların inancı.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük