Kelimeler arşivi içinde; başında "halk" olan, toplam 41 adet kelime bulunmaktadır. halk ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu halk ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde halk olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
HALKALIKURTLAR
HALKBENCİLİK
HALKBİLİMCİ, HALKBİLGİSİ, HALKAÇAYIRI, HALKALANMAK
HALKAPINAR, HALKALAYIŞ, HALKALILAR, HALKALANMA, HALKALANIŞ, HALKALAMAK, HALKAHAVLI, HALKAÇAYIR, HALKACILIK, HALKEVLERİ
HALKAOĞLU, HALKAÖREN, HALKÇİZİM, HALKBİLİM, HALKALAMA, HALKAAVLU, HALKÇILIK
HALKAYAY, HALKİYAT, HALKASIZ, HALKAMAÇ, HALKALIK, HALKALAR, HALKABÜK
HALKEVİ, HALKOYU, HALKAVİ, HALKALI, HALKACI
HALKÇI, HALKIN
HALKE, HALKI, HALKA
HALK
HALK
Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Yaratma.
HALKALANIŞ
Halkalanma işi.
HALKAHAVLI
Samsun ilinde, Vezirköprü belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.
HALKALAMAK
Bir şeyi kıvırarak halka biçimine getirmek. Bir yer veya şeyin çevresini çember biçiminde kuşatmak. Sıralamak.
HALKBENCİLİK
Kimi halkların kendilerini "insan", başka halkları da "barbar" olarak nitelemeleri; değişik kültürlere bağlı toplumların kendi kültürlerinden olmayanlara karşı takındıkları üstünlük tavrı.
HALKAÇAYIRI
Kahramanmaraş şehrinde, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
HALKALILAR
Sülüklerle solucanları içine alan sınıf.
HALKBİLGİSİ
Halkbilimin, çevreyi oluşturan canlı, cansız doğal nesnelerle ilgili inanç ve uygulamaları konu alan dalı. bk. halk bitkibilimi, halk hayvanbilimi, halk havabilgisi, halk yıldızbilimi, bakı. karşılığı halkbilim. (halkbilim) Bir toplulukta yaşıyan inanları ve alışkıları, söylenen türkü, masal, fıkra, atalar sözü, bilmece, tekerleme, efsane gibi varlıkları inceleyip o topluluğun yaşayış ve duyuşunu anlamağa çalışan bilim.
HALKALAYIŞ
Halkalama işi.
HALKAÇAYIR
Sivas ilinde, Yavu nahiyesine bağlı bir yer.
HALKAPINAR
Konya iline bağlı ilçelerden biri.
HALKALANMA
Halkalanmak işi.
HALKALIKURTLAR
(Annelida),en büyük sınıfıdır.
HALKBİLİMCİ
Halkbilim alanıyla ilgili araştırma, derleme, incelemeler yapan ve çalışmalarının sonuçlarını, yöntemine uygun bir biçimde açıklayan kişi. bk. özengen halkbilimci, uğraşman halkbilimci.
HALKACILIK
Halkacının yaptığı iş.
HALKALANMAK
Halka biçiminde oluşmak.
Bu bölümde tanımı içerisinde HALK geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ACEMLEŞMEK
Kültür ve medeniyet bakımından İran halkını örnek almak veya etkisi altında kalmak.
ARJANTİNLİ
Arjantin halkından veya bu halkın soyundan olan kimse.
AHALİ
Aralarında aynı yerde bulunmaktan başka hiçbir ortak özellik bulunmayan kişilerden oluşan topluluk, halk. Bir yerde toplanan kalabalık.
ANAHTARLIK
Anahtarların kaybolmasını önlemek ve kolayca kullanılmasını sağlamak için takıldığı maden, deri vb.nden yapılmış olan halka veya kılıf.
AGORA
Yunan klasik devrinde, sitenin yönetim, politika ve ticaret işlerini konuşmak için halkın toplandığı alan, halk meydanı.
AKARLAR
Gövdeleri halkasız, başları göğüsle birleşik, ağız yapıları ısırıcı, sokucu veya emici örümceğimsiler takımı.
AĞA
Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan. Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san. Ağabey. Cömert, eli açık. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san. Koca.
ATASÖZÜ
Uzun deneme ve gözlemlere dayanılarak söylenmiş ve halka mal olmuş, öğüt verici nitelikte söz, deme, mesel, sav, darbımesel.
ANELE
Gemilerde türlü işlerde kullanılan bir tür demir halka.
ARNAVUT
Arnavutluk ve çevresinde yaşayan bir halk.
AVAR
Kuzeydoğu Kafkasya'da, Dağıstan Federe Cumhuriyeti'nde yaşayan bir halk. III-V. yüzyıllar arasında Moğolistan'da, VI-IX. yüzyıllar arasında Orta Avrupa'da yaşamış bir halk.
ALA
Karışık renkli, çok renkli, alaca. Alabalık. Kekliğin boynundaki siyah halka. Açık kestane renginde olan, ela (göz).
AFGAN
Afganistan halkından veya bu halkın soyundan olan kimse.
ADALI
Ada halkından olan (kimse).
ACAR
Atılgan. Güçlü ve becerikli, çevik, enerjik. Yeni. Güneybatı Kafkasya'nın Türkiye sınırına yakın bölgesinde yaşayan bir halk, Acara.
ANADOLULU
Anadolu halkından olan kimse.
ANGOLALI
Angola halkından veya bu halkın soyundan olan kimse.
ARAP
Fotoğrafın negatifi. Koyu esmer. Fellah. Orta Doğu ile Kuzey Afrika'nın büyük bir bölümünde yaşayan halk ve bu halkın soyundan olan kimse.
AMERİKALI
Amerika Birleşik Devletleri halkından olan kimse.
ALMAN
Cermen soyundan olan halk. Bu halktan olan kimse.