Sonu GEÇİM ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "geçim" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu geçim ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında geçim olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde geçim olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

GEÇİM

Geçinme işi, geçinme araçları, geçinme, maişet. Anlaşma, uyum.

  -   -   -  

Anlamında GEÇİM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde GEÇİM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

CİNCİ

Cin çağırma, onlarla konuşma vb. iddialarla geçimini sağlayan (kimse).

CIBIL

Çıplak. Yoksul, parasız, geçim darlığı çeken.

DİDİŞMEK

El ya da sözle birbirini hırpalamak. Geçimini sağlamak amacıyla güç şartlarda çalışmak, uğraşmak.

EMEKÇİ

Geçimini yaptığı işlerle sağlayan kimse. Geçimini, emeğini sermayeciye satarak sağlayan kimse, proleter.

AYLIK

Birine, görevi karşılığı olarak veya geçimi için her ay ödenen para, maaş. Bir ay içinde olan. Bir ay için. Ayda bir kez yapılmış olan veya çıkan. Belirli aydan beri var olan. Bir ay süren, mahiye.

ARABOZAN

İki kişinin arasındaki dostluğu veya geçimi bozan (kimse), ara bozucu, ordubozan, fesatçı, fitçi, nifakçı, münafık, müfsit, müzevir.

DİRLİK

Yaşayış, hayat, sağlık, varlık, geçim. Huzur, erinç. Osmanlı Devleti'nde bir hizmete karşılık olmak üzere bir kimseye devletçe verilen aylık veya bir yere bağlı gelir.

ÇIRAK

Zanaat öğrenmek için bir ustanın yanında çalışan kimse. Dükkânda ayak işlerine bakan kimse. Saray, daire vb. büyük yerlerde yıllarca hizmet ettikten sonra geçimi sağlanarak başka yerde yaşamasına izin verilen kimse.

BADANACI

Geçimini badana yapmakla kazanan kimse.

DİRLİKSİZLİK

Geçimsizlik.

ÇİFTÇİ

Geçimini toprağı ekerek sağlayan kimse.

ÇITAK

Dağda yaşayan ve geçimini odun satarak sağlayan. Kaba, huysuz, kavgacı.

DİLENCİ

Geçimini dilenerek sağlayan kimse. Israrlı bir biçimde ve arsızca bir şeyi isteyen kimse.

BAHÇIVAN

Bir bahçenin düzenlenmesi ve bakımıyla görevli kimse. Geçimini bahçe ürünlerini yetiştirip satmakla sağlayan kimse.

DİRLİKSİZ

Dirliği olmayan. Geçimsiz.

ÇEPER

Çit. Bağ çubuğu, çalı çırpı. Sebze bahçesi. Zar. Ahlaksız, huysuz, geçimsiz kimse.

DÜŞKÜN

Bir şeye kendini aşırı vermiş olan, çok bağlı, âşıklı, tutkun. Geçim sıkıntısına düşmüş. Yoksulluk sebebiyle mutluluk ve refahını yitirmiş. Meraklı. Yaşlılık, hastalık vb. sebeplerle çalışma gücünü yitirmiş. Kötü yola düşmüş, ahlaksız. Değer ve onurunu yitirmiş.

BAĞDAŞMAZLIK

Uyuşmazlık. Geçimsizlik.

FAKİR

Geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara, zengin karşıtı. Kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san. Olması gerekenden az. Zavallı, kimsesiz. Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş.

DARLIK

Dar olma durumu. Geçim zorluğu. İç sıkıntısı.