Kelimeler arşivi içinde; başında "eğ" olan, 4 harfli toplam 30 adet kelime bulunmaktadır. eğ ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu eğ ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde eğ olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Sözcüklerin anlamı için kelime üzerindeki bağlantılardan faydalanabilirsiniz.
EĞER
Şart anlamını güçlendirmek için şartlı cümlelerin başına getirilen kelime, şayet.
EĞLİ
Ehil, aşılanmış (meyve).
EĞBE
Heybe. (Başkışla Karaman Konya). Heybe.
EĞME
Eğmek işi.
EĞİL
Diyarbakır iline bağlı ilçelerden biri.
EĞGİ
Tahta kaşık yapmaya yarayan keskin, eğri bir araç.
EĞEÇ
Tarlanın bayırımsı ve meyilli yeri. Bir eğri için, eğrilik özeklerinin gezeneği. Bir yüzey için, onun başçıl eğrilik özeklerinin gezeneği olan iki yüzey.
EĞRİ
Doğru veya düz olmayan, bir noktasında yön değiştiren, çarpık, münhani, doğru karşıtı. Bir olayın şiddetindeki azalış ve çoğalışları gösteren çizgi. Yatay veya düşey olmayan, bütünüyle bir yana eğilmiş bulunan, eğik, mail. Yay gibi kavislenmiş, eğmeçli, mukavves. Doğru veya düz olmayan çizgi, yüzey. Yanlış bir biçimde.
EĞNİ
Boy bos, endam. Üst baş, giyecek, elbise.
EĞZA
Kibrit.
EĞİT
Kemençe. Kabadayı, yiğit.
EĞİR
Arıların çıkardığı bir salgı türü.
EĞİK
Eğilmiş olan, dik ya da düz olmayan. Dik veya paralel olmayan doğru. Bükülmüş. Yatay bir çizgi veya düzlemle açı oluşturacak biçimde olan, yalman, mail, şev.
EĞDİ
Yüksek dallardaki meyveleri toplamaya yarayan çatal ağaç. Sebze diplerindeki otları kesmeye ve sebzelerin diplerini kabartmaya yarayan bir çeşit çapa. Ağaç kaşıkların içini oymaya yarayan bir çeşit araç. Sakaların kullandıkları su omuzluğu. Peteklerden bal almakta kullanılan eğri uçlu demir araç. Kaşık, kepçe ve tabak yapmak için kullanılan ağız kısmı yarım ay biçiminde araç. (Çınarlık Çarşamba Samsun; Kuzköy Akkuş Ordu). Ağaç, oymakta kullanılan oluklu âlet. Ucu eğri ağaç, gelberi.
EĞSE
Yarı yanmış odun.
EĞES
Sitem. Tarladaki saban izi. (Beyceli Fatsa Ordu).
EĞİN
Arka, sırt. Beden, vücut. Boy bos, endam.
EĞEN
Omuz. Kadın elbiselerinin etek kısmı. Eziyet. Vücut, beden. Üst baş, giyecek, elbise.
EĞŞİ
Kızılcık ve benzerleri ekşi meyvelerden yapılan, bazı yemeklere konulan bir çeşit yiyecek. Ekşi. Turşu.
EĞVA
Çekememe, istememe. Azdırma, kışkırtma.