Sonu BURUN ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "burun" olan, toplam 31 adet kelime bulunmaktadır. Sonu burun ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında burun olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde burun olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

12 harfli kelimeler

AHLATLIBURUN, BALABANBURUN

10 harfli kelimeler

KEPÇEBURUN, GİRDEBURUN, GÖNYEBURUN, HÜYÜKBURUN, KARGABURUN, KESMEBURUN, KIZILBURUN, KODUKBURUN, KÜÇÜKBURUN, TOZLUBURUN, YELLİBURUN

9 harfli kelimeler

GAGABURUN, KABABURUN, KARABURUN, AVLUBURUN, ESENBURUN, KAYABURUN, ORTABURUN, UZUNBURUN

8 harfli kelimeler

BİZBURUN, BOŞBURUN, BOZBURUN, HANBURUN, KUMBURUN, TAŞBURUN, TISBURUN

Bazı kelimelerin anlamları

BURUN

Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü. Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü. Kibir, büyüklenme.

AHLATLIBURUN

Çanakkale kenti, Etili bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

KESMEBURUN

Adana şehri, Yumurtalık belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Osmaniye şehri, Tecirli nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

BALABANBURUN

İstanbul ili, Boyalık nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

KEPÇEBURUN

Bir tür yaban ördeği.

GİRDEBURUN

Delik delmeye yarayan küçük testere.

GÖNYEBURUN

Düz ya da kordonlu parçaları köşe yapacak şekilde uç uca alıştırma işlemi.

TOZLUBURUN

Çorum kenti, Seydim nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

YELLİBURUN

Gaziantep kenti, İslâhiye ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer.

KODUKBURUN

İzmir ili, Kınık ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

GAGABURUN

Baş bodoslaması gagayı andırır biçimde yapılmış ticaret yelkenlisi, gagalı.

KABABURUN

Sazangillerden, ırmak ve göllerde yaşayan, eti kılçıklı küçük bir balık (Chondrostoma nasus).

KARGABURUN

Kapı mandalı. Yangın söndürme işlerinde kullanılan ucu eğri demir çengel. Uzunca ceviz. Salamura için uzun ve iri bir çeşit zeytin. Uç kısmı yuvarlak kıskaç. (Bursa). Yerli menteşelerdeki sivri kısım. (İlyaslı Uşak).

HÜYÜKBURUN

Karaman şehrinde, Ayrancı ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

KIZILBURUN

Pembemsi yeşil renkli, güzel kokulu bir çeşit erik. Sivas ili, Gürün belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

KÜÇÜKBURUN

İzmir ili, Tire ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.

  -   -   -  

Anlamında BURUN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde BURUN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

HORTUM

Filde ve bazı böceklerde boru biçiminde uzamış ağız veya burun bölümü. Hava veya suyun kendi etrafında hızla dönüp buluttan yeryüzüne uzanan sütun biçiminde oluşan, alanı dar bir fırtına türü. Genellikle plastikten uzun ve esnek boru.

BURU

Sancı, buruntu.

BURUNDİLİ

Burundi halkından veya bu halkın soyundan olan kimse.

ENFİYE

Kurutulmuş tütünden yapılmış olan ve burna çekilen keyif verici, aksırtıcı toz, burun otu.

GENİZ

Ağız ve burun boşluğunun arka bölümü.

BURNAZ

İri ve uzun burunlu.

AKITMA

Akıtmak işi, isale. Enli bilezik. Un, süt, yağ, yumurta, şeker veya pekmezle yoğrularak cıvık bir duruma getirilen hamurun kızgın sac üzerinde pişirilmesiyle yapılmış olan bir tatlı türü. Hayvanların, özellikle atların alınlarında bulunan ve burunlarına doğru uzanan beyaz leke.

BURUNLUK

Burunsak.

BURUNSALIK

Burunsak.

GAGALI

Gagası olan. Gagaburun.

BOĞUMLANMA

Boğumlanmak işi. Ciğerlerden gelen havanın, ağız ve burundaki çeşitli nokta ve bölgelerde engellemeye uğrayarak ses olarak çıkması, telaffuz, artikülasyon.

AKROMEGALİ

Genel gelişme bittikten sonra el, çene, burun vb. vücudun sivri kısımlarındaki kemiklerin kalınlaşması, büyümesi veya uzaması.

AHTAPOT

Kafadan bacaklılardan, dokunaçlı bir tür mürekkep balığı (Octopus). Genellikle burun zarı üzerinde çıkan bir ur türü, polip.

HORLAMAK

Uyku sırasında soluk alırken boğaz ve burundan gürültülü sesler çıkarmak, horuldamak. Birinin gönlünü incitircesine davranmak, hor görmek.

BURUNSAK

Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık, burunsalık, burunluk. Hayvanların burunlarına geçirilen ip, burunsalık, burunluk.

AKKARAMAN

Orta ve Doğu Anadolu'nun batı kesimlerinde yaygın olarak yetiştirilen, vücudu beyaz, ağız, burun, göz etrafı, kulak ve ayaklarında siyah lekeler bulunabilen, kaba karışık yapağılı, yerli bir tür koyun.

HOROZBİNA

Horozbinagillerden, kıyılara yakın alglerin içinde yaşayan, sırt yüzgeci tek parça ve uzun, burun ucu yuvarlak, en büyüğü 5 santimetre kadar olan küçük bir balık (Blennius gattorugine).

AKSIRMAK

Burun zarlarının gıcıklanması ile solunum kaslarının birdenbire kasılması üzerine, ağız ve burundan hızlı, gürültülü soluk boşaltmak, hapşırmak.

HIZMA

Ayı, boğa vb. hayvanların dudaklarına veya burnuna geçirilen demir halka. Küpe. Burun kanadına takılan süslü, altın veya gümüş halka.

AKSIRIK

Herhangi bir sebeple burun zarının gıcıklanması sonucu solunum kaslarının birdenbire kasılmasıyla ağız ve burundan hızlı, gürültülü soluk boşalması olayı, aksırma, hapşırma, hapşırık.