BURUN ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "burun" olan, toplam 28 adet kelime bulunmaktadır. burun ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu burun ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde burun olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

BURUNCULLUK, BURUNDEMİRİ

10 harfli kelimeler

BURUNSALIK, BURUNLAMAK, BURUNARKAÇ, BURUNKIŞLA, BURUNCALIK, BURUNKAPAN, BURUNÇAYIR, BURUNDURUK, BURUNDUĞIN

9 harfli kelimeler

BURUNAĞIL, BURUNLAMA, BURUNKAYA, BURUNDİLİ, BURUNDALI, BURUNDAĞI, BURUNBAŞI, BURUNAĞZI

8 harfli kelimeler

BURUNCUK, BURUNKÖY, BURUNLUK, BURUNSAK

7 harfli kelimeler

BURUNCA, BURUNLU, BURUNTU

6 harfli kelimeler

BURUNÇ

5 harfli kelimeler

BURUN

Bazı kelimelerin anlamları

BURUN

Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü. Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü. Kibir, büyüklenme.

BURUNÇAYIR

Adıyaman kenti, Besni belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

BURUNKAYA

Afyon şehrinde, Dinar ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Zonguldak ilinde, Çaycuma ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

BURUNSALIK

Burunsak.

BURUNDEMİRİ

Ayakkabıların uç kısmına çakılan demir. (Aksaray Niğde). Sabanın ökçe demiri. (Senirköy Sincanlı Afyonkarahisar).

BURUNKIŞLA

Yozgat kenti, Sarıkaya ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer.

BURUNDİLİ

Burundi halkından veya bu halkın soyundan olan kimse.

BURUNDURUK

Hayvanları nallarken ısırmaması için dudaklarını kıstırmaya yarayan kıskaç, yavaşa.

BURUNCALIK

Yularda, başlığın burun üstüne gelen parçası.

BURUNAĞIL

Konya kenti, Kulu ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

BURUNCULLUK

Bazı dillerin genizden söylenir gibi olan nitelikleri. bk. Hımhımlama.

BURUNLAMA

Burunlamak işi.

BURUNLAMAK

Dışlamak. Sivriltmek. Aşağılamak.

BURUNKAPAN

Bukalemun.

BURUNARKAÇ

Afyon kenti, Ümraniye nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

BURUNDUĞIN

İptidadan, önceden, başlangıçta.

  -   -   -  

Anlamında BURUN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde BURUN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

İSTRALYA

Gemide direk ve çubukları baş tarafından yani burundan tutan halat. Geminin kaburgalarını birbirine bağlayan demir kuşak.

AKSIRIK

Herhangi bir sebeple burun zarının gıcıklanması sonucu solunum kaslarının birdenbire kasılmasıyla ağız ve burundan hızlı, gürültülü soluk boşalması olayı, aksırma, hapşırma, hapşırık.

BOĞUMLANMA

Boğumlanmak işi. Ciğerlerden gelen havanın, ağız ve burundaki çeşitli nokta ve bölgelerde engellemeye uğrayarak ses olarak çıkması, telaffuz, artikülasyon.

AKSIRMAK

Burun zarlarının gıcıklanması ile solunum kaslarının birdenbire kasılması üzerine, ağız ve burundan hızlı, gürültülü soluk boşaltmak, hapşırmak.

AKROMEGALİ

Genel gelişme bittikten sonra el, çene, burun vb. vücudun sivri kısımlarındaki kemiklerin kalınlaşması, büyümesi veya uzaması.

HOROZBİNA

Horozbinagillerden, kıyılara yakın alglerin içinde yaşayan, sırt yüzgeci tek parça ve uzun, burun ucu yuvarlak, en büyüğü 5 santimetre kadar olan küçük bir balık (Blennius gattorugine).

BURU

Sancı, buruntu.

AKITMA

Akıtmak işi, isale. Enli bilezik. Un, süt, yağ, yumurta, şeker veya pekmezle yoğrularak cıvık bir duruma getirilen hamurun kızgın sac üzerinde pişirilmesiyle yapılmış olan bir tatlı türü. Hayvanların, özellikle atların alınlarında bulunan ve burunlarına doğru uzanan beyaz leke.

GAGALI

Gagası olan. Gagaburun.

BURUNSAK

Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık, burunsalık, burunluk. Hayvanların burunlarına geçirilen ip, burunsalık, burunluk.

AKKARAMAN

Orta ve Doğu Anadolu'nun batı kesimlerinde yaygın olarak yetiştirilen, vücudu beyaz, ağız, burun, göz etrafı, kulak ve ayaklarında siyah lekeler bulunabilen, kaba karışık yapağılı, yerli bir tür koyun.

BURUNLUK

Burunsak.

HORLAMAK

Uyku sırasında soluk alırken boğaz ve burundan gürültülü sesler çıkarmak, horuldamak. Birinin gönlünü incitircesine davranmak, hor görmek.

GENİZ

Ağız ve burun boşluğunun arka bölümü.

KAFA

İnsan başı, ser. Kavrama ve anlama yeteneği, zekâ, zihin, bellek. Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak vb. organların bulunduğu vücudun en ön bölümü. Görüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu, zihniyet. Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu. Mekanik bir bütünün parçası.

BURNAZ

İri ve uzun burunlu.

ENFİYE

Kurutulmuş tütünden yapılmış olan ve burna çekilen keyif verici, aksırtıcı toz, burun otu.

AHTAPOT

Kafadan bacaklılardan, dokunaçlı bir tür mürekkep balığı (Octopus). Genellikle burun zarı üzerinde çıkan bir ur türü, polip.

HORTUM

Filde ve bazı böceklerde boru biçiminde uzamış ağız veya burun bölümü. Hava veya suyun kendi etrafında hızla dönüp buluttan yeryüzüne uzanan sütun biçiminde oluşan, alanı dar bir fırtına türü. Genellikle plastikten uzun ve esnek boru.

HIZMA

Ayı, boğa vb. hayvanların dudaklarına veya burnuna geçirilen demir halka. Küpe. Burun kanadına takılan süslü, altın veya gümüş halka.