Kelimeler arşivi içinde; sonunda "alışkı" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu alışkı ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında alışkı olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde alışkı olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
ALIŞKI
ALIŞKI
Alışkanlık.
Bu bölümde tanımı içerisinde ALIŞKI geçen kelimeler listesi verilmiştir.
ELCİMEK
İnsana alışkın hayvan. Eldiven.
ALIŞMIŞ
Alışkın.
BUDUNBETİM
İnsan topluluklarının töre ve alışkılarını, yaratmış oldukları özdeksel ve dinsel kültür özelliklerini düzenli biçimde inceleyip anlatan bilim dalı. Toplum kültürlerini betimsel bir yöntem içinde saptayan bilim. karşılığı budunbilim, insanbilim, halkbilim. İnsan topluluklarının, özellikle de ilkel ya da abecesiz halkların özdeksel ve tinsel ekinlerinin betimsel incelemesini yapan bilim dalı.
ELCİL
Sürüden ayrı olarak elde beslenen ve insana çok alışkın olan hayvan.
DIĞIŞ
İnsana alışkın koyun ya da keçi. Ters kimse.
EKDİ
Oğlak. Yetim çocuk. Yanaşma, piç, öksüz. Anası başka bir kocaya gidince babasının evinde kalan çocuk. Serseri, başıboş. İki yüzlü, yüze gülücü. Kurnaz, açıkgöz (insan). Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Önüne gelen koyunu emen kuzu. Alışkın, evcil. Asalak, başkalarının sırtından geçinen. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Hizmetçi. Halk dilinde Mezbaha.
TOR
Sık gözlü ağ. Çekingen, utangaç. Bir dairenin kendi düzleminde bulunan fakat merkezinden geçmeyen bir doğru çevresinde dönmesiyle oluşan cisim. Olgunlaşmamış, ham. Toy, acemi kimse. İşe alışkın olmayan, yabani.
EĞEMİ
Boyunduruğa alışkın öküz.
ELCİMEN
İnsana alışkın hayvan.
ELDEM
Alışkın, ehli. Yumuşak başlı, uyumlu. Cana yakın.
ELCİN
İnsana alışkın hayvan. Davar sürülerinin önünde giden koyun ya da keçi. Çabuk aldanan ve kanan.
ALIŞKANLIK
Bir şeye alışmış olma durumu, alışkınlık, alışmışlık, alışkı, itiyat, huy, meleke, ünsiyet, yordam. İç ve dış etkilerle hep aynı biçimde gerçekleşmesi sonucu beliren şartlanmış davranış. Yakınlık, arkadaşlık, ünsiyet.
AVIKKIN
Erkek istiyen, kızgın dişi hayvan. Ava alışkın hayvan, köpek.
ELCİM
İnsana alışkın hayvan. İyi terbiye edilmiş hayvan.
YASA
Olayların gidişinde olağan dışına yer vermeyen, değişmezlik ve mecburiyet gösteren kural. Devletin yasama organları tarafından konulan ve uyulması gereken kurallar bütünü, kanun. Toplumsal hayat içinde kendiliğinden oluşan ve uyulması toplum içinde yaşamanın bir mecburiyeti olan alışkıların bütünü. Düşüncenin mantıksal bir değeri olması için uyulması şart olan temel. Bilimde çok sayıda deney ve gözlemden sonra, aynı şartlarda aynı sonuçları verdiği kesin olarak belirlenen durum.
DADĞIN
Alışkın.
DADANGIN
Alışkın.
ELİFE
İstenilen, alışılan şey. Alışılmış, alışkın.
DADANKIN
Alışkın.
ALIŞKAN
Alışkın.