ALIŞKI ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "alışkı" olan, toplam 3 adet kelime bulunmaktadır. alışkı ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu alışkı ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde alışkı olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

ALIŞKI

Alışkanlık.

ALIŞKINLIK

Alışkanlık.

ALIŞKIN

Bir şeye veya bir şey yapmaya alışmış olan, alışkan, alışmış.

  -   -   -  

Anlamında ALIŞKI bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde ALIŞKI geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ALIŞKANLIK

Bir şeye alışmış olma durumu, alışkınlık, alışmışlık, alışkı, itiyat, huy, meleke, ünsiyet, yordam. İç ve dış etkilerle hep aynı biçimde gerçekleşmesi sonucu beliren şartlanmış davranış. Yakınlık, arkadaşlık, ünsiyet.

EKDİ

Oğlak. Yetim çocuk. Yanaşma, piç, öksüz. Anası başka bir kocaya gidince babasının evinde kalan çocuk. Serseri, başıboş. İki yüzlü, yüze gülücü. Kurnaz, açıkgöz (insan). Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Önüne gelen koyunu emen kuzu. Alışkın, evcil. Asalak, başkalarının sırtından geçinen. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Hizmetçi. Halk dilinde Mezbaha.

DADANGIN

Alışkın.

EĞEMİ

Boyunduruğa alışkın öküz.

ELCİMEK

İnsana alışkın hayvan. Eldiven.

ELCİN

İnsana alışkın hayvan. Davar sürülerinin önünde giden koyun ya da keçi. Çabuk aldanan ve kanan.

BUDUNBETİM

İnsan topluluklarının töre ve alışkılarını, yaratmış oldukları özdeksel ve dinsel kültür özelliklerini düzenli biçimde inceleyip anlatan bilim dalı. Toplum kültürlerini betimsel bir yöntem içinde saptayan bilim. karşılığı budunbilim, insanbilim, halkbilim. İnsan topluluklarının, özellikle de ilkel ya da abecesiz halkların özdeksel ve tinsel ekinlerinin betimsel incelemesini yapan bilim dalı.

ALIŞMIŞ

Alışkın.

TOR

Sık gözlü ağ. Çekingen, utangaç. Bir dairenin kendi düzleminde bulunan fakat merkezinden geçmeyen bir doğru çevresinde dönmesiyle oluşan cisim. Olgunlaşmamış, ham. Toy, acemi kimse. İşe alışkın olmayan, yabani.

AVIKKIN

Erkek istiyen, kızgın dişi hayvan. Ava alışkın hayvan, köpek.

ELDEM

Alışkın, ehli. Yumuşak başlı, uyumlu. Cana yakın.

ELİFE

İstenilen, alışılan şey. Alışılmış, alışkın.

DADANKIN

Alışkın.

ELCİM

İnsana alışkın hayvan. İyi terbiye edilmiş hayvan.

DADĞIN

Alışkın.

DIĞIŞ

İnsana alışkın koyun ya da keçi. Ters kimse.

ELCİMEN

İnsana alışkın hayvan.

ALIŞKAN

Alışkın.

ELCİL

Sürüden ayrı olarak elde beslenen ve insana çok alışkın olan hayvan.

YASA

Olayların gidişinde olağan dışına yer vermeyen, değişmezlik ve mecburiyet gösteren kural. Devletin yasama organları tarafından konulan ve uyulması gereken kurallar bütünü, kanun. Toplumsal hayat içinde kendiliğinden oluşan ve uyulması toplum içinde yaşamanın bir mecburiyeti olan alışkıların bütünü. Düşüncenin mantıksal bir değeri olması için uyulması şart olan temel. Bilimde çok sayıda deney ve gözlemden sonra, aynı şartlarda aynı sonuçları verdiği kesin olarak belirlenen durum.