REİS ile biten kelimeler

XVII. yüzyıla kadar Osmanlılarda padişah divanı kâtiplerinin başı, reis efendi. Tanzimattan önce Osmanlı Devleti'nin Dışişleri Bakanı.

Cumhuriyetle yönetilen ülkelerde devlet başkanı, reisicumhur, cumhur reisi.

Başkan, aile reisi.

Oyunda iki tarafın reisleri.

Kıllı ayaklılar (Chaetopoda) sınıfının, çok kıllılar (Polchaeta) takımından, uzun vücutlu ve çok bölütlü, vücudunun art bölgesi gelişen eşeysel organlarıyla birlikte ön bölgesinden değişik bir görünüşte olan, Avrupa denizlerinde algler, kumlar ve taşlar arasında yaşayan bir halkalı solucan türü. (Nereis), Kıllı-ayaklılar (Chaetopoda) sınıfının çok-kıllılar (Polychaeta) takımından bir halkalı kurt türü. Uzun vücutlu ve çok bölütlüdür. Vücudunun ard bölgesi gelişen eşeylik organlariyle birlikte ön bölgesinden değişik bir görünüştedir. Avrupa denizlerinde algler, kumlar ve taşlar arasında yaşar. Kıllı ayaklılar (Chaetopoda) sınıfının, çok kıllılar (Polchaeta) takımından, uzun vücutlu ve çok bölütlü, vücudunun arka bölgesi gelişen eşeysel organlarıyla birlikte ön bölgesinden değişik bir görünüşte olan, denizlerde algler, kumlar ve taşlar arasında yaşayan halkalı solucan cinsi.

Tahıla karışan delice tohumu: İrezli ekmek başımı ağrıtıyor. Dövülürken tahıla karışan çörçöp. Reis, kaptan.

Afyon şehrinde, Dinar ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Artvin şehrinde, Hopa ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Balıkesir şehri, Manyas ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Düzce ili, Yığılca belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Giresun kenti, Dereli ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Gümüşhane kenti, merkez ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. İçel ili, Elvanlı nahiyesine bağlı bir bölge. İzmir ilinde, Güzelbahçe ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Konya şehrinde, Reis bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Muğla ili, Marmaris ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Ordu ili, Korgan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Trabzon ili, Tonya ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Kahramanmaraş ili, Afşin ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Konya ilinde, Reis bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Başkan, aile reisi.

Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse, reis, reis bey. Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı.

Reislik, başkanlık.

İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız ve benzerleri organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser. Bir topluluğu yöneten kimse. Başlangıç. Temel, esas. Arazide en yüksek nokta. Bir şeyin genellikle toparlakça ucu. Bir şeyin uçlarından biri. Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet. Para değiştirirken verilen veya alınan üstelik, sarrafiye. 1. Bir şeyin yakını veya çevresi. "Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz. Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği. Çıban. Reis. Tane. Dilim: Bi baş pendir ver. İyi, güzel: Benim toklularım hep baştır. Pazartesi. Ölçüde, tartıda tahminin üstünde çıkan kısım. Çıban, yara. Derilere tatbik edilen bir işlem (tabaklıkta). Köselecilikte bir derinin baş tarafı. Bulgur, buğday ve benzerleri kalburlandığı zaman kalburun üstünde kalan in kısım. Baş, başlangıç. Baş, reis. Baş. Üzeri, kendi. Tepe, zirve. Uç. sınır. Nezt, baş ucu. Ön taraf, ön yol. Bağış, hediye. İnsan vücudunun ağız, duygu organları ve beyni içine alan en ön bölgesi. Herhangi bir hayvanın bu bölgeye karşılık olan yapısı. Sefal, kafa. 3.Bakteriyofajlarda ikozahedral şekilli, DNA içeren kısmı. 4.Miyozinin bir parçası. Fosfolipitlerin yağ asitleri içermeyen kısmı. Spermlerde haploit çekirdeğin bulunduğu kısmı. Beyni ve duyu organlarını taşıyan vücut parçası. Yağlı güreşte ve karakucakta en büyük boy. reis (bk. başkan.). Dövme ya da darçıkım işleminde, dövme ya da itme işini gören kolun ucu. İlkel topluluklarda görülen, çok az kurumlaşmış olan ve gücü kimi kez aşırı bir başına -buyruk- yönetimin gücü biçimini alan önder tipi. İnsan vücudunun üst, hayvan vücudunun ön ucu, sefalika. Deyiş'in konu ve uyağının ne olduğunu belirten, "doğuş" un halk edebiyatındaki adı. İnsan vücudunun ağız, duygu organları ve beyni içine alan üst bölgesi; herhangi bir hayvanın bu kesime karşıt oları bölgesi. Başkan, topluluğu yöneten, komutan. (İnsan ve hayvan sayımında) Tane. Başak. Yara.

Kuşak, kemer, uçkur. Donun uçkur yeri. Bebeği belinden beşiğe, salıncağa bağlamaya yarayan bezden bağ. İplikten veya ipten örülen ve renkli, nakışlı olabilen ip. Arabanın ortasına sarılan uzun zincir. Dayanak, güvence, manevi destek: Evin reisi olsa, belbağı olurdu.

Artvin kenti, Aşağıırmaklar bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Karabük şehri, Yenice ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Konya şehri, Halkapınar ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Konya kenti, Reis bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Başkan olma durumu. Başkanın görevi veya makamı, reislik, riyaset.

Baş, kafa. Başkan, reis. Limonluk.

Doğaüstü yollardan gizli, bilinmeyen şeyleri, geleceği bilme iddiasında bulunan kimse. Yahudilerin din reisi.

Sonu REİS ile biten kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları

Anlamında REİS bulunan kelimeler