MEÇ ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "meç" olan, toplam 16 adet kelime bulunmaktadır. meç ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu meç ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde meç olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

8 harfli kelimeler

MEÇHULAT, MEÇMEÇEN

7 harfli kelimeler

MEÇİKLİ, MEÇİKLÜ, MEÇMEÇE

6 harfli kelimeler

MEÇCİK, MEÇÇİK, MEÇHUL

5 harfli kelimeler

MEÇEÇ, MEÇEL, MEÇİK, MEÇİT, MEÇUK, MEÇUL, MEÇÜK

3 harfli kelimeler

MEÇ

Bazı kelimelerin anlamları

MEÇ

Süngü gibi yalnız batırılarak yaralamaya yarayan, kısa, düz ve ensiz kılıç. Saçın küçük tutamlar biçiminde değişik renklerde boyanmış durumu.

MEÇİKLİ

Uğursuz kişi. Eşeğin erkeklik organı. Tütünlerin dibinde biterek onları kurutan asalak bir ot. Ağı.

MEÇİK

Davul tokmağı. Davul çalarken tokmakla birlikte kullanılan ince çubuk. Uzun ve geniş sakal. Zift. Davul çalmakta kullanılan küçük çubuk. Av âleti olarak kullanılan ucu topuzlu değnek. Başı topuzlu çomak, davul tokmağı.

MEÇEÇ

Et beni, siğil.

MEÇHUL

Bilinmeyen, bilinmedik. Edilgen fiil, malum karşıtı. Bilinmeyen.

MEÇEL

Yer, mesken, ev.

MEÇHULAT

Bilinmeyen, anlaşılmayan şeyler, meçhuller.

MEÇCİK

Topuz (saç için). Sık başlayıp uca doğru azalan sert kıllı sakal.

MEÇMEÇEN

Salyangoz.

MEÇİT

Cami. Mescit.

MEÇUL

Arapça kökenli mechûl: mechul; bilinmiyor.

MEÇÜK

Davul tokmağı. Davul çalarken tokmakla birlikte kullanılan ince çubuk. Zayıf, avurtları çökmüş kişi. Kedi.

MEÇMEÇE

Midye kabuğu. Kaplumbağa kabuğundan tütün tablası biçiminde yapılan ve küçük çocuklara ilâç içirmek için kullanılan kap.

MEÇİKLÜ

Taun.

MEÇÇİK

Bodur, bücür kişi. Davul çalarken tokmakla birlikte kullanılan ince çubuk.

MEÇUK

Zayıf, avurtları çökmüş kişi.

  -   -   -  

Anlamında MEÇ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde MEÇ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BELİRSİZ

Belirli olmayan, belgisiz, gayrimuayyen, vuzuhsuz. Bilinmeyen, meçhul. Niteliği hakkında tam bir bilgi edinilemeyen, müphem.

EĞRİ

Doğru veya düz olmayan, bir noktasında yön değiştiren, çarpık, münhani, doğru karşıtı. Bir olayın şiddetindeki azalış ve çoğalışları gösteren çizgi. Yatay veya düşey olmayan, bütünüyle bir yana eğilmiş bulunan, eğik, mail. Yay gibi kavislenmiş, eğmeçli, mukavves. Doğru veya düz olmayan çizgi, yüzey. Yanlış bir biçimde.

KAŞALOT

İspermeçet balinası. Aptal, budala.

KIVRINTI

Kıvrım. Kıvrılan yer, dönemeç.

BİLİNMEYEN

Değeri belli olmayan, bilinmedik (nicelik), bilinmez, meçhul.

İSPERMEÇET

Balinalardan ve özellikle ispermeçet balinasının başından çıkarılan, mum yapımı ve kozmetik sanayisinde kullanılan beyaz bir madde.

BÜKLÜM

Kıvrım. Dönemeç, viraj.

KARAHİNDİBA

Birleşikgillerden, uzun ve dişli yapraklı, çiçekleri sarı ve kömeç biçiminde bir bitki (Taraxacum).

BÜK

Dönemeç. Ovada veya dere kıyısında çalı ve diken topluluğu. Böğürtlen. Akarsu kıyılarındaki verimli tarlalar, büklük.

KIVRILMAK

Eğrilip bükülmek. Katlanmak, bükülmek. Dar bir yere büzülerek yatmak. Kıvrık bir duruma gelmek. Yuvarlak bir biçim almak. Dönmek, sapmak. Yol dönemeçli, virajlı olmak.

BÜKÜNTÜ

Bükme sonucu oluşan biçim veya iz. Dönemeç, viraj. Bağırsakta olan ağrı.

KAVİS

Bir eğrinin sınırlı bir kısmı, eğmeç.

MALUM

Bilinen, belli. Herkesçe bilinen ancak dile getirilemeyen. Bilindiği üzere, bilindiği gibi, kuşkusuz. Bilinen. Etken, meçhul karşıtı.

DİFERANSİYEL

Dönemeçlerde otomobilin iki arka tekerleğinin ayrı hızla dönmesini sağlayan bir dişli aygıt. Özellikle fonksiyonların değişmeleriyle ilgili matematik dalı.

ASPİRATÖR

Havadaki duman, is, koku vb. yabancı maddeleri emerek dışarı atan aygıt, emmeç. Kendisine bağlanan bir kabın içindeki gazı seyreltmeye veya sıkıştırmaya yarayan, içinden bir sıvı geçirilerek çalıştırılan araç, emmeç.

KIVRIM

Bükülmüş, kıvrılmış şeylerin oluşturduğu kat, büklüm. Ayrım, dönemeç. Bir tatlı türü. Kıvrılma sonunda oluşan toprak dalgası.

BİLEŞİKGİLLER

Bitişik yapraklı iki çeneklilerden, çiçekleri kömeç durumunda toplu olarak bulunan, bazı cinsleri uçucu yağ veya süt taşıyan bir familya.

EĞMEÇ

Kavis. Çay ve ırmağın dönemeç yeri.

GÖZETİCİ

Gözetleme yapan kimse. Atletizmde ellişer metre aralıkla dönemeçlere dizilen en az dört gözlemciden her biri. Koruyucu kimse.

BEYANAT

Demeç, bildiri.