Kelimeler arşivi içinde; sonunda "buyu" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu buyu ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında buyu olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde buyu olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
BUYU
Bir kere, bir kez.
Bu bölümde tanımı içerisinde BUYU geçen kelimeler listesi verilmiştir.
BUYRULMAK
Buyurma işi yapılmak.
ZAHİT
Dinin yasak ettiği şeylerden sakınıp buyurduklarını yerine getiren (kimse).
YASAKLAMAK
Bir şeyin yapılmamasını buyurmak veya istemek.
EMRETMEK
Buyurmak, emir vermek.
BUYRUKÇU
Buyuran, emreden kimse.
LEBBEYK
"Buyurun efendim, emredin" anlamlarında bir seslenme sözü.
YASALI
Yasaya uygun veya yasanın buyurduğu, kanuni.
HAYDİSENE
Haydi sözünün buyurma, dilek bildiren pekiştirmeli biçimi, hadisene.
TAKVA
Allah'tan korkma. Dinin yasak ettiği şeylerden sakınıp buyurduklarını yerine getirme, züht.
BUYURGANLIK
Buyurgan olma durumu.
CÜNÜP
Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse), cenabet.
BUYURMA
Buyurmak işi.
BİNİCİBAŞI
Osmanlılarda binicilikle ilgili etkinliklerin en büyük buyurucusu. Osmanlılarda süvari birlikleri komutanı.
EMREYLEMEK
Buyurmak, emretmek.
BOYURMAK
Eski türkçe buyurmak: buyurmak.
AMİR
Bir işte emir verme yetkisi bulunan kimse, mir. Buyuran, buyurucu. Satıcı veya ihracatçının gönderdiği malların bedelini almak üzere gerekli belgeleri göstererek bankaya başvuran kimse.
BUYIRMAK
Buyurmak.
BARUTÇUBAŞI
Barut yapımı ile uğraşan ve cebeci ocağına bağlı olan barutçuların buyurucusu.
ATMACACIBAŞI
Osmanlı sarayında atmaca yetiştiren ve onları av için eğiten atmacacıların buyurucusu.
BUYRUK
Belirli bir davranışta bulunmaya zorlayıcı söz, buyuru, emir, ferman. Egemenlik.