Kelimeler arşivi içinde; sonunda "iftira" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu iftira ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında iftira olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde iftira olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
İFTİRA
İFTİRA
Bir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme, kara çalma, bühtan.
Bu bölümde tanımı içerisinde İFTİRA geçen kelimeler listesi verilmiştir.
İREMİLE
İftira.
KARALAMAK
Boya ya da kalemle birtakım şekiller çizerek bir yeri kirletmek. Hızlı ve acele olarak yazmak. Taslak olarak yazmak veya çizmek. Bir yazının üzerini çizerek onu geçersiz kılmak. Leke sürmek, kötülük yüklemek, iftira etmek.
CALA
Olmamış meyve. Eski, kullanılmış. Hayvanlara yedirilen tahıl sapları, mısır koçanı. İftira.
MUHTERİ
Yeni bir şey yaratan, icat eden. Yalanlar uydurarak bir kimseye iftirada bulunan.
BÜHTAN
Kara çalma, iftira.
GARAMET
İftira: Benim suçum yoktu garamet yaptılar. Yaygara. Keder ve üzüntü. Alın yazısı, yazgı.
KARAÇALGI
İftira, leke.
ÇILTAK
İftira: Ahmed'in şerrinden herkes yıldı, çıltakçı mı çıltakçı ellerinde kara hemen çalacak adam arıyor. Kavgacı, huysuz kimse: Çıltak bir genç rasgele sataşır. Sözünde durmayan kişi. Kaba ağaç.
KARACILIK
Karacının yaptığı iş, müfterilik, iftira.
KARAMAT
Karacılık, iftira. Karacılık.
LEKELEME
Lekelemek işi. Namusa dokunur bir suç yükleme, iftira etme.
KARA
Yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak. Kötü, uğursuz, sıkıntılı. Yüz kızartıcı durum, leke. En koyu renk, siyah, ak, beyaz karşıtı. Esmer. Bu renkte olan. İftira.
KARAÇALMAK
İftira etmek, kara sürmek.
İSNAT
Bir düşünceyi, bir konuyu bir kişi veya sebebe dayandırma, yükleme, atfetme. Karacılık, iftira.
KARALAMACI
Birine işlemediği bir suçu veya kendisinde bulunmayan bir ayıbı yükleyen, iftiracı, müfteri.
GARACI
İftiracı (kimse için).
ABAMAK
Çirkin bir kızı veya kötü bir malı kandırma yoliyle birine yamamak. Bir şeyi birisine zorla vermek. Yüklemek: Suçu benim üzerime abadılar. İftira etmek. Menetmek, alıkoymak: Bu adamı işinden abadım. Muhalefet etmek, dayatmak. Giyilecek bir şeyi omuza atmak.
GAREMET
İftira.
GARAMAÇCI
İftiracı (kimse için).
GARACA
İftiracı (kimse için): Amma garaca adamsın ha. Pazı. Soğan tohumu.