Sonu İFTİRA ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "iftira" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu iftira ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında iftira olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde iftira olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

İFTİRA

Bir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme, kara çalma, bühtan.

  -   -   -  

Anlamında İFTİRA bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde İFTİRA geçen kelimeler listesi verilmiştir.

GARAMAÇCI

İftiracı (kimse için).

BÜHTAN

Kara çalma, iftira.

MUHTERİ

Yeni bir şey yaratan, icat eden. Yalanlar uydurarak bir kimseye iftirada bulunan.

KARAMAT

Karacılık, iftira. Karacılık.

KARACILIK

Karacının yaptığı iş, müfterilik, iftira.

KARALAMAK

Boya ya da kalemle birtakım şekiller çizerek bir yeri kirletmek. Hızlı ve acele olarak yazmak. Taslak olarak yazmak veya çizmek. Bir yazının üzerini çizerek onu geçersiz kılmak. Leke sürmek, kötülük yüklemek, iftira etmek.

GAREMET

İftira.

KARAÇALGI

İftira, leke.

LEKELEME

Lekelemek işi. Namusa dokunur bir suç yükleme, iftira etme.

GARACA

İftiracı (kimse için): Amma garaca adamsın ha. Pazı. Soğan tohumu.

ÇILTAK

İftira: Ahmed'in şerrinden herkes yıldı, çıltakçı mı çıltakçı ellerinde kara hemen çalacak adam arıyor. Kavgacı, huysuz kimse: Çıltak bir genç rasgele sataşır. Sözünde durmayan kişi. Kaba ağaç.

ABAMAK

Çirkin bir kızı veya kötü bir malı kandırma yoliyle birine yamamak. Bir şeyi birisine zorla vermek. Yüklemek: Suçu benim üzerime abadılar. İftira etmek. Menetmek, alıkoymak: Bu adamı işinden abadım. Muhalefet etmek, dayatmak. Giyilecek bir şeyi omuza atmak.

GARAMET

İftira: Benim suçum yoktu garamet yaptılar. Yaygara. Keder ve üzüntü. Alın yazısı, yazgı.

CALA

Olmamış meyve. Eski, kullanılmış. Hayvanlara yedirilen tahıl sapları, mısır koçanı. İftira.

KARA

Yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak. Kötü, uğursuz, sıkıntılı. Yüz kızartıcı durum, leke. En koyu renk, siyah, ak, beyaz karşıtı. Esmer. Bu renkte olan. İftira.

GARACI

İftiracı (kimse için).

KARALAMACI

Birine işlemediği bir suçu veya kendisinde bulunmayan bir ayıbı yükleyen, iftiracı, müfteri.

KARAÇALMAK

İftira etmek, kara sürmek.

İREMİLE

İftira.

İSNAT

Bir düşünceyi, bir konuyu bir kişi veya sebebe dayandırma, yükleme, atfetme. Karacılık, iftira.