Sonu ÇÖM ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "çöm" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu çöm ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında çöm olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde çöm olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

ÇÖM

Çimenli ve nemli toprak parçası. Demet. Birkaç kişinin bir arada bulunması, toplantı.

ÇÖMÇÖM

Kurbağa yavrusu. Bir çocuk oyunu. Süpürge yerine kullanılan bir cins ot.

  -   -   -  

Anlamında ÇÖM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde ÇÖM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ÇÖMELTMEK

Çömelme işini yaptırmak.

ÇÖMLEKÇİLİK

Çömlekçinin yaptığı iş.

ÇÖMEZLİK

Çömez olma durumu. Birinin sözünden çıkmama, davranışlarına uyma durumu. Müderrisin yanında öğrencilik etme.

ÇÖKÜŞ

Çökme işi. Çömelip yere oturuş. Devletlerin veya uygarlıkların son bulması, mahvolması, inhitat, dekadans. Yıkılma.

APIŞMAK

Hayvan yorgunluktan bacaklarını birbirinden ayırarak çöküvermek. Ne yapacağını kestirememek, şaşırmak. Oturmak, bacakları ayırarak çömelmek.

ÇÖMELME

Çömelmek işi.

ÇÖREKLENMEK

Yılan halka durumunda kıvrılıp toplanmak. Bir yerde, orada yaşayanları rahatsız etme pahasına sürekli kalmak, yerleşmek. Çökmek, çömelmek. Rahat bir biçimde yayılıp oturmak. Bir duyguyu güçlü ve sürekli olarak duymak.

ÇÖMELTME

Çömeltmek işi.

ÇÖMELİŞ

Çömelme işi.

ÇÖMLEKÇİ

Çanak, çömlek, testi yapan veya satan kimse.

KUMKUMA

Küçük testi, çömlek. Kötü, olumsuz bir özelliği kendinde fazlasıyla toplayan kimse, olay, olgu veya yer.

GÖÇÜŞME

Bir kelime içinde birbirini izleyen iki ünsüzün yer değiştirmesi, ünsüz göçüşmesi, yer değiştirme, metatez: çömlek çölmek, yalnız yanlız, kibrit kirbit vb.

BARDAKÇI

Bardak, çömlek vb. yapan veya satan kimse.

ÇEMÇE

Çömçe.

ÇÖMMEK

Çömelmek.

DOMALMAK

Dizler bükük, baş ileride, çömelmiş bir durum almak.

PORSELEN

Kaolinden yapılma, beyaz, sert ve yarı saydam çömlek hamuru. Bu hamurdan yapılmış (tabak vb.).

AGÜR

Çanak, çömlek v.s. yapılan kil.

ÇÖKMEK

Bulunduğu düzeyden aşağı inmek, çukurlaşmak. Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek, çukurlaşmak. Çömelmek. Basmak, yayılmak. Oturmak, birdenbire oturmak. Yoğun bir biçimde duymak. Son bulmak, yıkılıp dağılmak. Sarsılıp dinçliğini yitirmek. Deve, sığır vb. olduğu yere oturmak. Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak. Sis, duman vb. inerek kaplamak. Tortu dibe inmek.

SERAMİK

Yüksek ısıda pişirilmiş topraktan yapılmış olan vazo, çanak, çömlek vb. nesne. Yüksek ısıda pişirilmiş toprak, fayans, porselenden yapılan.