Kelimeler arşivi içinde; sonunda "uyrum" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu uyrum ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında uyrum olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde uyrum olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
UYRUM
UYRUM
Beden. UYRUMLU veya UYRUK (Subordonné) denilen bir tümcenin gramerce veya mantıkça bağımlı bulunduğu baştümceye kargı olan durumu: "Gelirsiniz umarım" ve "Geleceğinizi umarım" söylemlerinde Gelirsiniz ve geleceğinizi sözleri birer UYRUMLU TÜMCE (Proposition subordonnée) dir; ancak birincisinin uyrumu mantıkça, ikincisininki ise gramercedir. Birinci çeşit uyruma MANTIKÇA UYRUM (Parataxe), ikinciye de GRAMATİKAL UYRUM (Hypotaxe) denir. (MANTIKÇA UYRUMLU, Paratactique; GRAMATİKAL UYRUMLU, Hypotactique). bk. Tümce.
Bu bölümde tanımı içerisinde UYRUM geçen kelimeler listesi verilmiştir.
SIRADAŞLIK
Biri ötekine bağımlı olmaksızın aynı sıraya alınan kelime veya sözlerin hali Coordonné) bk. Uyrum.
BUYRUMCU
Davet eden, karşılayan: Gapıya iki tane buyrumcu ister. Möhtü 'müftü' efendiye buyrumcu gitti mi?. Çağırıcı: Buyurumcu gönderdik.
UYRUMLAYICI
Uyrumlu bir tümceyi baştümceye bağlıyan (bağlaç, bağıntı zamiri...).
ÇEKERLİK
Bir kelimenin veya sesin ilgili bulunduğu başka bir kelimeyi veya sesi kendi şekline yakın bir şekle sokması yolundaki özümleme. Yuvarlak açınıkların düz olanları yuvarlaklaştırmasma DUDAK ÇEKERLİĞİ (At. labiale) denir: Bir kelimenin öbür'de -bür olması gibi Başka dillerde ayrı olması gerekirken bazen uyrumlu tümcelerin fiil kipleri ve zamanlan baştümcedeki kipin veya zamanın çekerliğine kapılarak onların şeklini alırlar (KİP ve ZAMAN ÇEKERLİĞİ, At. modale et temporelle). Aynı çekerlik kendini isini cinslerinde ve hallerinde de gösterebilir (CİNS ve HAL ÇEKERİĞİ, At. du genre et du cas).