Sonu SAÇSIZ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "saçsız" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu saçsız ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında saçsız olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde saçsız olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

SAÇSIZ

Saçı olmayan.

  -   -   -  

Anlamında SAÇSIZ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde SAÇSIZ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

DOBAK

Başında tüy olmayan kuş. Kesik: Dobak minare yıkıldı. Dalları kesilmiş ağaç, direk, tomruk, kütük, kök. Tamam, bütün: Sizin hesap dobak onbeş lira tuttu. Yaban güvercini. Kısa boylu, tıknaz kişi. Başı açık, çıplak. Saçsız baş. İşte, orada anlamında kullanılır.

DAZKIR

Ot bitmeyen, tuzlu, kıraç, kurak, yarı bozkır, yarı çöl özelliği gösteren yer. Saçsız, kel.

DIZ

Saçsız baş, kel. Tuz.

GIBIŞ

Saçsız insan. Eşit.

SAÇSIZLIK

Saçsız olma durumu.

DIBIŞ

Çirkin kişi. İri yapılı küçük çocuk. Bir iki yaşındaki çocuğun midesi, karnı. Köpek. Saçsız, kel.

ABBAK

Bembeyaz. Beyaz tenli, sarışın. Kel, saçsız: O, başı abbağın biridir. Çocuk maması. appak.

ÇIPLAK

Üstünde bulunması gereken giysi, örtü vb. bulunmayan, üryan, nü, cıbıl, cıbıldak. İçinde gerekli eşya bulunmayan. Saçsız (baş). Yoksul (kimse). Yalın, süssüz. Üzerinde yaprak olmayan. Soyunmuş durumda olan vücudun resmi, nü.

DIĞIZ

Saçsız, kel.

CIBA

Tüyü kırkılmış keçi ve koyun. Kel, saçsız. Kağnı ve boyundurukta kullanılan ağaç çivi. Zayıf, ince ve küçük. Bozkır, verimsiz toprak. Tepe, yüksek yer. Bol gübreli yumuşak toprak. Kalburdan geçirilerek temizlenmiş pirinç. Salyangoz. Domuz yavrusu. Yelken bezi. Süslü çocuk giyeceği. Yeni doğan çocuklara giydirilen gömlek. Dağınık. Yaramaz çocuk. Piç. Bebeklikten çıkmış çocuk. Çıplak. Tandır karıştırmaya yarayan ucu demirli değnek. Çocuk. Tüyü yeni kırkılmış keçi yavrusu. Erkek çocuk (Yemişli köyü), çocuk (Gediz). Kırkılmış keçi (Çayağzı). Domuz yavrusu, çocuk (kızgınlıkla).

GABIŞ

Boynuzsuz keçi. Hizmetçi. Saçsız insan.

DAZALAH

Saçsız baş, kel.

GABEŞ

Boynuzsuz keçi. Saçsız insan.

DIĞ

Saçsız, kel.

GALUŞ

Saçsız insan. Hizmetçi. Gönden yapılmış bir çeşit ayakkabı.

DILDIZBIZ

Kel, cascavlak, saçsız.

CASCAVLAK

Saçsız (baş). Bitki örtüsü olmayan.

DIBIZ

Saçsız, kel. Kısa boylu, bodur. İflâs etmiş, batkın. Hile, oyun. Defol anlamında kullanılır. Eski türkçe daz/taz: Saçları dökülmüş kimse (Erzincan Merkez).

DOMBAK

Yuvarlak: Dombak bir soğan buldum. Başı açık, çıplak: Sıcakta dombak sokağa çıkılmaz. Saçsız baş. Manda. Tomurcuk.

KELOĞLAN

Bir ailenin koruyuculuğuna veya bir yere çıraklığa alınan öksüz çocuk. Saf göründüğü hâlde zekâsı ve yiğitliğiyle amacına eren, saçsız bir masal kahramanı. Hindi.