Sonu OĞUZ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "oğuz" olan, toplam 15 adet kelime bulunmaktadır. Sonu oğuz ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında oğuz olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde oğuz olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

10 harfli kelimeler

DİRİLÇOĞUZ

9 harfli kelimeler

UZAMÇOĞUZ

8 harfli kelimeler

KARAOĞUZ

7 harfli kelimeler

EŞÇOĞUZ

6 harfli kelimeler

EROĞUZ, ÖZOĞUZ

5 harfli kelimeler

BOĞUZ, COĞUZ, ÇOĞUZ, DOĞUZ, GOĞUZ, HOĞUZ, KOĞUZ, YOĞUZ

4 harfli kelimeler

OĞUZ

Bazı kelimelerin anlamları

OĞUZ

İyi huylu (kimse). XI. yüzyılda Harezm bölgesinde toplu olarak yaşayan ve daha sonra batıya doğru göç ederek bugünkü Türkmen, Azeri, Gagavuz ve Türkiye Türklerinin aslını oluşturan büyük bir Türk boyu.

GOĞUZ

Ceviz kabuğu.

YOĞUZ

Kuzusu ölmüş koyun.

ÖZOĞUZ

Gerçekten yiğit olan kimse.

HOĞUZ

Ham meyve, olgunlaşmadan kuruyarak yere düşen meyve.

ÇOĞUZ

Küçük bir özdeciğin yinelenmesinden oluşmuş, tekizleri kimyasal bağlarla birbirine ekli uzun özdecik. Örgensel özdeciklerin kendi aralarında birleşip kümelenerek oluşturdukları büyük kütleli dev özdecikler. Yinelenen yapısal kümelerin oluşturduğu, yüksek molekül ağırlıklı bileşikler, dev moleküller.

COĞUZ

Ceviz.

KARAOĞUZ

Malatya ilinde, Darende ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer.

UZAMÇOĞUZ

Kendisini oluşturan tekizleri ya da onların atomları uzayda özgün konumlarda bulunan, bu nedenle de örüt yapısına benzer nitelikler gösteren çoğuz.

EROĞUZ

Güçlü, kuvvetli kimse.

BOĞUZ

Boğaz. Bu defa, bu sefer.

DOĞUZ

Domuz.

KOĞUZ

Aralık. Üzüm salkımları arasında bulunan çürük taneler. Eksik, içerisi sıkıştırılarak doldurulmamış, gevşek bırakılmış. Bir kabın dolmaya yakın durumu : Su çoğalmış kuyu koğuz kalmış. Yarıdan yukarı (sıvı için): Bana bir bardak su ver fakat koğuz yap. İçi boş, kof.

DİRİLÇOĞUZ

Canlıları oluşturan önbesi, çekirdek ekşiti gibi iri özdecikler.

EŞÇOĞUZ

İki ayrı tekiz özdecik türünden yapılı çoğuz.

  -   -   -  

Anlamında OĞUZ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde OĞUZ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

KAYI

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

DÖGER

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

BEÇENE

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

KARGIN

Eriyen karların oluşturduğu akarsu. Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri. Marangozlukta kullanılan bir tür büyük rende. Karla karışık yağan yağmur.

YAPARLU

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

ALKAEVLİ

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

EĞMÜR

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

KIZIK

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

BEGDİLİ

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

ÇAVULDUR

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

BAYAT

Taze olmayan. Güncelliğini, önemini, özelliğini yitirmiş, çok söylenmiş. Çorum iline bağlı ilçelerden biri. Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri. Afyonkarahisar iline bağlı ilçelerden biri.

DODURGA

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri. Çorum iline bağlı ilçelerden biri.

BAYINDIR

Gelişip güzelleşmesi, hayat şartlarının uygun duruma getirilmesi için üzerinde çalışılmış olan, bakımlı, imar edilmiş, mamur (yer), abat. İzmir iline bağlı ilçelerden biri. Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

BÜGDÜZ

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

ALAYUNTLU

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

KINIK

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri. İzmir iline bağlı ilçelerden biri.

AFŞAR

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri, Avşar.

ÇEPNİ

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

SALUR

Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri.

SELÇUKLU

XI. yüzyılda Orta Asya'da devlet ve imparatorluk kuran, çoğunluğunu Oğuzların oluşturduğu bir soy. Bu soydan olan kimse. Konya iline bağlı ilçelerden biri. Bu soyun kurduğu, XI. yüzyıldan XIII. yüzyılın sonuna kadar egemen olmuş bir Türk devleti.