Kelimeler arşivi içinde; sonunda "otorite" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu otorite ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında otorite olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde otorite olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
OTORİTE
OTORİTE
Yaptırma, yasak etme, emretme, itaat ettirme hakkı ya da gücü, yetke, sulta, velayet. Çalışmalarıyla kendini kabul ettirmiş, başarılı kimse. Siyasi veya idari güç.
Bu bölümde tanımı içerisinde OTORİTE geçen kelimeler listesi verilmiştir.
BÖRKLÜ
Otoriter, şerefli, metin.
MERKEZİYETÇİLİK
Otoritenin ve işin tek bir merkezde toplanmasını amaçlayan görüş, merkeziyet, merkezcilik. Bu görüşe dayanan yönetim biçimi.
OTORİTER
Otoriteli.
BLOKAJ
Bloke etme işi. Bir şeyin hareketine engel olma, hareketini durdurma. Sivri taşların toprak zemine dikine çakılarak üzerine beton dökülmesiyle yapılmış olan dolgu. Bankacılıkta bir varlığın yetkili otoritelerin izni olmadan sahibi tarafından kullanılamaması durumu.
DARVİNCİLİK
Darvin tarafından geliştirilen, canlı türlerinin doğal ayıklanma sonucu, evrim yoluyla basit organizmalardan türediğini -ileri süren- görüş. Gerçek bilim otoriteleri tarafından itibar edilmeyen görüş.
GÜDÜMCÜLÜK
Bir ülkenin ekonomi, tarım ve benzerleri işlerinde tutulan güdümlü yol. Liberalizm karşıtı olarak, ekonominin bir üst otorite tarafından yönlendirilme anlayışı.
KALVENCİLİK
Tanrı ile kul arasına hiçbir otoritenin giremeyeceğini, Hristiyanlığın eski sadeliğine dönmesini savunan I. Calvin tarafından ileri sürülen Protestanlığın özel bir kolu, Kalvenizm.
OTORİTELİ
Emretme, yaptırma gücüne sahip olan (kimse), otoriter.
FORMEN
Ustabaşı. İşçilerin düzenli ve verimli çalışmasını sağlayan ve işçiler üzerinde otoritesi olan işçi.
SULTA
Otorite. Yetke.
YETKE
Otorite. Yeterliğine herkesi inandırarak bir kimsenin kendisine sağladığı itaat ve güven, otorite, sulta, velayet.
YETKELİ
Otoritesi olan.
YÖNETİŞİM
Resmi ve özel kuruluşlarda idari, ekonomik, politik otoritenin ortak kullanımı.
KRAL
En yüksek devlet otoritesini, bütün devlet başkanlığı yetkilerini kalıtım veya soylularca seçilme yoluyla elinde bulunduran kimse. Herhangi bir alanda başkalarından üstün, başarılı olan kimse. Çok başarılı ve zengin iş adamı. Üstün, çok iyi.
MERKEZİLEŞTİRMEK
Otoriteyi ve işi bir merkezde toplamak.
MONARŞİ
Siyasi otoritenin genellikle miras yolu ile bir kişinin üzerinde toplandığı devlet düzeni veya rejim, tek erklik.
VELAYET
Velilik. Yetke. Otorite.