Kelimeler arşivi içinde; sonunda "osman" olan, toplam 8 adet kelime bulunmaktadır. Sonu osman ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında osman olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde osman olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
MUHACİROSMAN
MOLLAOSMAN, ŞANLIOSMAN
DELİOSMAN, GENÇOSMAN, HACIOSMAN, KARTOSMAN
OSMAN
OSMAN
Bir tür kuş veya ejderha. Hz. Muhammet'in damadı, üçüncü halife. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
HACIOSMAN
Balıkesir kenti, Darıca bucağına bağlı bir bölge. Balıkesir kenti, Gömeç belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Bursa ilinde, İznik ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Çorum şehrinde, Sungurlu ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir bölge.
MOLLAOSMAN
Ağrı kenti, merkez ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Erzurum ili, Elmalıdere nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
DELİOSMAN
Kilis şehrinde, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
MUHACİROSMAN
Gaziantep şehrinde, Burç nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.
KARTOSMAN
Tokat ili, Kozlu bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
GENÇOSMAN
Aksaray ili, merkez belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.
ŞANLIOSMAN
Çorum ilinde, Cemilbey nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
Bu bölümde tanımı içerisinde OSMAN geçen kelimeler listesi verilmiştir.
BERAT
Bir buluştan, bir haktan yararlanmak için devletçe verilen belge, patent. Osmanlı Devleti'nde bir göreve atanan, aylık bağlanan, san, nişan veya ayrıcalık verilen kimseler için çıkarılan padişah buyruğu.
BALYOS
Osmanlı Devleti'nde Frenk ve özellikle Venedik elçilerine verilen ad.
BAÇ
Osmanlı Devleti'nde gümrük vergisi. Zorla alınan para, haraç.
BİRUN
Osmanlı sarayında Harem dairesinin ve Enderun'un dışında kalan bölüm.
BİAT
Bir kimsenin egemenliğini tanıma. Osmanlı Devleti'nde padişah öldüğünde tahta geçecek oğlunun devlet yönetimindeki etkili gruplarca kabul edilip onaylanması.
BAŞBUĞ
Eski Türklerde baş, başkan, komutan. Osmanlı Devleti'nde savaş zamanı başka birliklerden ayrılıp bir araya getirilerek oluşturulan birliğin veya milis güçlerinin komutanı.
BAŞTARDA
Osmanlı donanmasında yer alan kadırga cinsinden bir savaş gemisi türü.
AVADANCI
Osmanlı sarayında bir sınıf hademe.
ATEŞBAZ
Ateşle hüner gösteren oyuncu. Osmanlılarda şenlikler için donanma fişeklerini hazırlayan kimse.
AVARIZ
Kazalar, belalar. Engebe. Osmanlılarda önceleri yalnız olağanüstü durumlarda, sonraları ise sürekli olarak halktan toplanan vergi.
BABIALİ
Osmanlı Devleti'nde İstanbul'da sadaret (Başbakanlık), dâhiliye ve hariciye nezaretleri (İçişleri ve Dışişleri bakanlıkları) ile Şûrayıdevlet (Danıştay) dairelerinin bulunduğu yapı. Osmanlı hükûmeti. İstanbul'da bu çevredeki basın.
ARSLANLI
Arslanı olan. Osmanlı Devleti'nde kullanılan arslan baskılı gümüş sikke.
BAN
Osmanlı Devleti'nde Macaristan ve Hırvatistan'da sancak beylerine ve küçük prenslere verilen unvan.
ARPALIK
Arpa ekilen yer, arpa tarlası. Karşılıksız yarar sağlanılan yer veya kimse, yemlik. Osmanlılarda memurlara görevleri sırasında maaşlarına ek olarak, görevden ayrıldıktan sonra ise bir tür emeklilik maaşı olarak verilen gelir. Hayvanın dişinde bulunan ve hayvan yaşlandıkça silindiği için yaşını belli eden bir nişan. Arpa konulan yer.
BOSTANCI
Bostan işleriyle uğraşan kimse. Osmanlılarda sarayın korunmasına ve şehrin güvenliğine bakmakla görevli olan erlerden her biri.
BARATA
Bilim doktorları ile kardinallerin giydikleri dört köşe külah veya başlık. Osmanlı sarayında genellikle bostancıların, baltacı ve kapıcıların giydikleri, kırmızı çuhadan yapılmış, ucu kıvrık, uzunca başlık.
ASES
Osmanlı Devleti'nde Yeniçeri Ocağının kaldırılmasından önceki güvenlik görevlisi. Gece bekçisi.
BAŞMABEYİNCİ
Osmanlı sarayında mabeyincilerin başı.
BAHÇE
Sebze, meyve, çiçek veya ağaç yetiştirilen yer. Osmaniye iline bağlı ilçelerden biri.
AĞA
Geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse. Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen unvan. Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî san. Ağabey. Cömert, eli açık. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san. Koca.