Kelimeler arşivi içinde; başında "mahcup" olan, toplam 3 adet kelime bulunmaktadır. mahcup ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu mahcup ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde mahcup olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.
MAHCUP
Utangaç. Utangaç bir biçimde.
MAHCUPÇA
Mahcup bir biçimde, mahcubane.
MAHCUPLUK
Mahcup olma durumu, utangaçlık.
Bu bölümde tanımı içerisinde MAHCUP geçen kelimeler listesi verilmiştir.
UTANGAÇ
Bir topluluk içinde gereken güven ve cesareti kendinde bulamayan, rahat konuşamayan ve rahat davranamayan, sıkılgan, mahcup.
MORARMAK
Mor bir renk almak. Mahcup olmak. Herhangi bir sıkıntı, darbe veya hastalıkla vücudun bir yeri mor renk almak. Herhangi bir söz ve davranıştan bozulmak.
OYATLIK
Mahcupluk, mahcubiyet.
ŞERMENDE
Utangaç, çok utanan, mahcup.
EKŞİMEK
Ekşi duruma gelmek. Kaşlarını çatıp yüzüne küskün veya dargın bir anlam vermek, somurtmak. Utanmak, mahcup olmak. Mayalanmak. Bozulmak. Sırnaşmak, ısrar etmek.
UTANSAK
Utangaç. Mahcup, utangaç.
ELİKMEK
Utanmak, çekinmek, sıkılmak. İrileşmek, büyümek. Bir yere gitmekten, bir iş yapmaktan üşenmek. Yabancı gözü ile bakmak, yabancı saymak. Gidilen bir memlekette mahcup olmak, utanmak, orada istenmemek. Bunalmak, bizar olmak. Utanmak, sıkılmak, mahzun olmak. İhtiraz etmek, çekinmek.
ŞİŞMEK
İçi hava veya gazlarla dolarak gerilmek. Yorularak koşuyu veya müsabakayı sürdüremez olmak. Vücudun bir yeri içine yabancı bir maddenin girmesiyle veya başka bir etkiyle gerilmek, kabarmak. Gururlanmak, büyüklenmek. Utanmak, mahcup olmak. Çok yemek yiyerek rahatsız olacak kadar doymak. Bir şey emerek hacmi büyümek, genişlemek.
MEHCUB
Arapça kökenli mahcûb: mahcup.
ŞERMİN
Utangaç, mahcup.
UTANDIRMAK
Utanmasına yol açmak, utanacak bir duruma düşürmek, mahcup etmek.
MEHCUP
Mahcup.
SİNGİN
Utangaç, sıkılgan. Utangaç, çekingen. İyice yerleşmiş, basılmış eşya. Sıkılgan, mahcup. Saklanacak yer. Kolayca sindirilebilen.
BOZUM
Bozulma işi, utangaçlık, mahcupluk.
GAYUN
Mahcup kişi.
MAHCUBANE
Mahcupça.
HACİL
Kederli, üzgün. Arapça kökenli hacel: Utanmış, mahcup (Erzincan Merkez) '.
UTANMAK
Onursuz sayılacak veya gülünç olacak bir duruma düşmekten üzüntü duymak, mahcup olmak. Çekinmek. Sıkılmak.
HEDERSİNMEK
Mahcup olmak.
MACUP
Mahcup.