Sonu KOPÇA ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kopça" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kopça ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında kopça olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kopça olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KOPÇA

Bir giysinin iki yanını bitiştirmeye yarayan ve metal bir halka ile bir çengelden oluşan araç, agraf.

  -   -   -  

Anlamında KOPÇA bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KOPÇA geçen kelimeler listesi verilmiştir.

ÇITÇIT

Üzerinde dikili bulundukları şeyin iki kenarını üst üste getirerek birleştirmeye ve tutturmaya yarayan, iki parçadan yapılmış metal nesne, fermejüp, kopça. Mobilya kapaklarını, kapıları kilitleme ve sürgülemenin dışında kapalı tutmaya yarayan ve az bir kuvvetle açılıp kapanmasını sağlayan iki parçalı metal veya plastik araç. Kadınların saçlarını daha uzun göstermek için taktıkları ek şaç.

KOPÇALAMAK

Kopça ile iliklemek.

ÇAPRAZ

Eğik olarak birbiriyle kesişen. Eğik bir biçimde. Karşı tarafın yanı. İki taraflı, karşılıklı. Güreşte rakibin koltuk altından kol geçirip sarma oyunu. Kopça, düğme. Bir tür olta iğnesi.

KOPÇALAMA

Kopçalamak işi.

KOPÇALANMA

Kopçalanmak işi.

KUBCA

Kopça, düğme.

KOPÇALI

Kopçası olan, kopça ile iliklenen.

KOPÇALANMAK

Kopça ile iliklenmek.

GUPÇA

Kopça.

KOPÇASIZ

Kopçası olmayan.

TUTTURMALIK

Kopça, düğme gibi iki şeyi birbirine tutturmaya yarayan nesne.

GOPCA

Düğme. Kopça, düğme.

AGRAF

Kopça.

KADAK

Küçük kardeş. Ayakkabıların altına çakılan demir çivi, kabara. Küçük çivi. İlinti, eğreti dikiş. Üç tanesi bir okka olan ağırlık ölçüsü. Kadar. Kopça, çıtçıt. Tırpan ile sapı birbirine bağlayan çengel. Kaydırak. Eşek yavrusu, sıpa. Yavru katır. Manda yavrusu, malak. Dökme çivi. (Muttalip Eskişehir).

CEBREZ

Çengel, kopça.