Sonu KERPE ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kerpe" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kerpe ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında kerpe olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kerpe olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KERPE

Çizilebilen yumuşak, beyaz taş.

  -   -   -  

Anlamında KERPE bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KERPE geçen kelimeler listesi verilmiştir.

KISKAÇ

Bir şeyi tutup sıkıştırmaya yarayan kerpeten, pense vb. araç. Demircilerin kızgın demiri tuttukları maşa vb. araç. Açılıp kapanan eğreti merdiven. Böceklerde besin maddelerini parçalamaya ve kendilerini savunmaya yarayan organ.

KISAÇ

Demircilerin kızgın demiri tuttukları maşa gibi bir araç. Demirci ocağındaki kızgın demiri tutmaya ya da iletmeye yarayan uzun kollu kerpeten. Kıskaç, kerpeten. Çankırı ilinde, Çerkeş belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Çankırı şehri, Orta ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

NALLIMA

Küçük kunduracı çekici. Kerpeten.

SAPAKAR

Kerpeten.

KELBETİN

Kerpeten.

DİŞLİ

Dişleri olan. Ayakkabıcıların sayayı kalıba çekmek için kullandıkları kerpeten gibi bir araç. Kaya balığı. Beklenmedik düzeyde olan. Sözünü geçiren, istediğini yaptırabilen, güçlü (kimse). Dişleri olan çark.

TANALYE

Kunduracıların kullandığı, deriyi çekip uzatmaya yarayan ağzı dişli kerpeten.

İÇİBOŞ

Kunduracı kerpeteni. Kerpeten. (Uşak). Terlikçi kerpeteni. (Maraş).

KISGEÇ

Kerpeten.

DORUKISEÇ

Uzun saplı kerpeten. (Yalvaç Isparta).

KELPENTÜ

Kerpeten.

TUTAK

Bir şeyin tutulacak yeri. Tutacak. Rehine. Ağrı iline bağlı ilçelerden biri. Maşa, kerpeten vb. araçların tutmaya yarayan kanatlarından her biri. Kabza.

KELPENTİ

Miskin, uyuşuk. Kerpeten.

DAVYA

Dişçi kerpeteni.

KISTIRGAÇ

Saç tokası. Çamaşır mandalı. Kerpeten. Bir şeyi sıkıştırmak için sokulan ağaç çivi. Yengeç. Bıçakçıların bıçak sıkıştırmakta kullandıkları boynuzdan yapılma araç. (Aksaray Niğde). Bıçak çarklama aygıtı. (Maraş). Don. (Göbel Tavşanlı Kütahya).

KELPETEN

Kerpeten. Arapça kökenli kelbetân, keltpeteyn: kerpeten.

KELPETİN

Kerpeten. Pense.

ÇENE

Canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad. Baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer, çarık. Köşe. Mengene, kerpeten vb. araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri. Çok konuşma huyu, gevezelik.

KELTEBEN

Kerpeten.

GISĞAÇ

Kerpeten, pense ve benzerleri aletler.