KEFEN ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "kefen" olan, toplam 14 adet kelime bulunmaktadır. kefen ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu kefen ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde kefen olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

10 harfli kelimeler

KEFENCİLİK, KEFENLEMEK, KEFENLEYİŞ

9 harfli kelimeler

KEFENİMSİ, KEFENLEME

8 harfli kelimeler

KEFENLİK, KEFENLOH, KEFENSİZ

7 harfli kelimeler

KEFENCİ, KEFENGİ, KEFENLİ

6 harfli kelimeler

KEFENE, KEFENK

5 harfli kelimeler

KEFEN

Bazı kelimelerin anlamları

KEFEN

Ölünün gömülmeden önce sarıldığı beyaz bez, kefen bezi, yakasız gömlek, yakasız mintan.

KEFENE

Semercilerin kullandıkları bir araç. Kirli, pis. Asma yaprağı. Semer dikilirken avuç içinde tutulan ortası oyuk demir.

KEFENSİZ

Kefene sarılmamış. Kefene sarılmadan.

KEFENLOH

Kefenlik (bez).

KEFENLEMEK

Ölüye kefen sarmak, tekfin etmek.

KEFENİMSİ

Kefene benzer, kefeni andırır.

KEFENLEME

Kefenlemek işi.

KEFENCİ

Cenaze gereçleri satan kimse. Zorba.

KEFENGİ

Kolay işlenilen yumuşak taş.

KEFENLİK

Kefen olarak kullanılmaya elverişli (bez). Kefen almak için ayrılmış (para).

KEFENLİ

Kefene sarılmış. Kefene sarılarak.

KEFENK

Kolay işlenilen yumuşak taş. Yumuşak maden. İçi delikli, hafif, çabuk kınlabilen, yumuşak (taş ve benzerleri için).

KEFENCİLİK

Kefencinin yaptığı iş. Kefenci olma durumu.

KEFENLEYİŞ

Kefenleme işi.

  -   -   -  

Anlamında KEFEN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KEFEN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

TEKFİN

Kefenleme.

DÜRGÜ

Pişmiş ve durulmuş yufka ekmeği. Pişmiş ve durulmuş bir çift yufka ekmeği. Üç dört yufka ekmeğinin bir araya getirilerek dürülmüşü. Keserin çivi çakmaya yarayan kısmı. Dürülme şekli, kat. Tomar. Kefenlenmiş cenaze. Elbise veya kumaşın büklüm yeri.

CENAZE

Kefenlenip tabuta konmuş, gömülmeye hazırlanmış insan ölüsü. Cenaze töreni. Ölü, ölmüş kimse.

KEFİNNEMEK

Kefene sarmak.

KEFİN

Köpük. Kefen. Yastık yüzü. (Başkışla Karaman Konya).