Sonu KAVİM ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "kavim" olan, toplam 2 adet kelime bulunmaktadır. Sonu kavim ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında kavim olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde kavim olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

Bazı kelimelerin anlamları

KAVİM

Aralarında töre, dil ve kültür ortaklığı bulunan, boy ve soy bakımından da birbirine bağlı insan topluluğu, budun.

MUKAVİM

Dayanıklı, güçlü, dirençli. Karşı koyan, başkaldıran.

  -   -   -  

Anlamında KAVİM bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde KAVİM geçen kelimeler listesi verilmiştir.

GOHUM

Akraba. Kavim.

ETNİK

Kavimle ilgili, budunsal, kavmî.

BARBAR

Uygarlaşmamış (kavim, topluluk). Kaba saba, ilkel. Kaba ve kırıcı. Birlikte. Gürültücü, patırtıcı kişi. Palavracı. Sert, haşin kişi. Atak: Barbar bir çocuk. Yabancı. Bir kimsenin aleyhinde bulunan, kötülük yapan. Gelişigüzel, saygısızca konuşan. Greklerle Romalıların, kendi kültür çevreleri dışında kalan budunlar için kullandıkları terim.

AKVAM

Kavimler.

BUDUN

Kavim. Ulus, millet.

MÜGEVİM

Arapça kökenli mukavim: mukavim.

KARAHAN

Fırça gibi kullanılan sert tüylü bir bitki. Yaban karanfili. Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san. Adana şehri, Aladağ ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Adana ilinde, Seyhan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Ağrı ilinde, Tutak ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Erzurum kenti, Kırık bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Kars şehrinde, Akyaka ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Malatya ilinde, merkez ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Van ilinde, Muradiye ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

DAYANIKLI

Dayanabilen, sağlam, güçlü, mukavim, zorlu, stabil. Metanetli, metin, mütehammil.

İSKİT

Koşuda dördüncü gelen at. Milattan önce Orta Asya'dan Güney Rusya'ya göç ederek burada imparatorluk kuran kavim.

KAVUM

Yemekli, oyunlu toplantı. Akraba. Kavim. Boşluk, boş yer, kovuk, oyuk, çukur.

İSKİTLER

MÖ VIII-VII. yüzyıllarda Orta Asya'dan Güney Rusya'ya göç eden bir kavim.

SAMİ

Hz. Nuh'un oğlu Sam'dan türediklerine inanılan beyaz ırkın, Arapça, Asurca, İbranice ve Habeşçe konuşan çeşitli kavimlerinin toplandığı kolu. Bu kola özgü olan.

ETNOGRAFYA

Kavimleri karşılaştırarak inceleyen, kültür oluşumlarını araştıran bilim, budun betimi, kavmiyat.

 

Kaynak: Türk Dil Kurumu (TDK) Büyük Türkçe Sözlük