Kelimeler arşivinde; içinde "mahi" olan, toplam 16 tane kelime bulunuyor. İçerisinde mahi bulunan kelimeler listesini Kelimelik, Scrabble ve benzer kelime bulma oyunlarında ya da Türkçe ile ilgili yapacağınız ödev, araştırma veya ders çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ek olarak sonu mahi ile biten kelimeler listesini okumak ya da başında mahi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Bunların yanında, kelime anlamları için alt kısımda bulunan "harfli kelimeler" linklerinden de yararlanabilirsiniz.
SÜMMAHİDAŞ
MAHİRANE, MUZMAHİL, MAHİRBEY, MAHİYYET, UTUMAHİL
MAHİYET, MAHİNUR, MAHİZAR, TOMAHİL
MAHİYE, ELMAHİ, MAHİRE
MAHİR, MAHİÇ
MAHİ
MAHİ
Mahveden, yok eden.
MAHİRE
Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
SÜMMAHİDAŞ
Mozayik.
MUZMAHİL
Çökmüş, çöküntüye uğramış.
MAHİYET
Nitelik, vasıf, öz, asıl, esas. İçyüz.
ELMAHİ
Ufak elma kurusu.
TOMAHİL
Motorlu taşıt.
MAHİZAR
Ayın çok olduğu gece.
MAHİYE
Aylık. Aylık olarak.
UTUMAHİL
Otomobil.
MAHİYYET
nelik.
MAHİR
Becerikli, yetenekli. Uzman, işini iyi bilen, usta.
MAHİÇ
Karyola.
MAHİNUR
Işıklı ay.
MAHİRBEY
Kars ili, Digor belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
MAHİRANE
Becerikli.
Bu bölümde tanımı içerisinde MAHİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.
AYLIK
Birine, görevi karşılığı olarak veya geçimi için her ay ödenen para, maaş. Bir ay içinde olan. Bir ay için. Ayda bir kez yapılmış olan veya çıkan. Belirli aydan beri var olan. Bir ay süren, mahiye.
ELİUZ
Becerikli, mahir kimse.
UZ
İyi, güzel. İşe yatkın, becerikli, mahir. Masallarda az gittik uz gittik, dere tepe düz gittik tekerlemesinde "uzak" anlamında kullanılan bir söz.
BECAROHLİ
Mahir, becerikli.
İÇYÜZ
Herkesçe bilinmeyen, anlaşılmayan ve görünenden büsbütün başka olan neden veya nitelik, mahiyet, zamir (II), künh.
NELİK
Niçin. Ne işe yarar. Kim : Gelenler nelikti?. Zorluk, güçlük, sıkıntı. Ne diye, niçin?. Yaramaz, kötü: Bu adam pek nelik. Ne gerek. mâhiyyet. Keyfiyet, mahiyet.
MAYET
Denize atılıp kıyıdan çekilen balık ağı. Maiyet. Maiyet (Domur köyü). Mahiyet.
BECERİKLİ
Becerisi olan, elinden iş gelen, usta, maharetli, mahir, mahirane.
USTA
Bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse. Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi. Akıl veren ya da öğreten kimse. Eli uz, işinin eri, becerikli, mahir. Zanaat öğreticisi. Zanaatçılar için unvan.
YIRTICI
Beslenmek için başka hayvanları parçalayarak yiyen (hayvan). Tiz, yüksek (ses). İş bitiren, mahir. Kan dökmekten, insan öldürmekten zevk alan (kimse).
SANATKAR
Sanatçı. El ile yaptığı işi kendisine meslek edinen işçi veya usta. Bir işi ustalıkla yapan, usta, mahir.
ÖZLÜK
Bir şeyin durumu, mahiyet. Kişi, zat.