İçinde İLMİK geçen kelimeler

Kelimeler arşivinde; içinde "ilmik" olan, toplam 9 tane kelime bulunuyor. İçerisinde ilmik bulunan kelimeler listesini Kelimelik, Scrabble ve benzer kelime bulma oyunlarında ya da Türkçe ile ilgili yapacağınız ödev, araştırma veya ders çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ek olarak sonu ilmik ile biten kelimeler listesini okumak ya da başında ilmik olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Bunların yanında, kelime anlamları için alt kısımda bulunan "harfli kelimeler" linklerinden de yararlanabilirsiniz.

 
 

11 harfli kelimeler

İLMİKLENMEK

10 harfli kelimeler

İLMİKLEMEK, İLMİKLENME, TİLMİKOSİN

9 harfli kelimeler

İLMİKLEME

8 harfli kelimeler

İLMİKSİZ

7 harfli kelimeler

İLMİKLİ

6 harfli kelimeler

ÇİLMİK

5 harfli kelimeler

İLMİK

Bazı kelimelerin anlamları

İLMİK

İlmek (I).

İLMİKLİ

Kolay çözülür biçimde düğümlenmiş. Herhangi bir sayıda düğümü, ilmiği olan.

İLMİKLEMEK

Eğreti düğümle bağlamak.

İLMİKLENME

İlmiklenmek işi.

İLMİKLENMEK

İlmikle tutturulmak.

İLMİKSİZ

Kolay çözülemeyen biçimde düğümlenmiş. İlmiği olmayan.

TİLMİKOSİN

Kimyaca, 20-deoxo-20-(3,5-dimethypiperidin-1-yl) desmikosinden hazırlanan uzun etki süreli, diğer makrolidler gibi protein sentezini engelleyerek etkinlik göstere, parenteral yolla kullanılan, özellikle sığırların Pasteurella multocida ve Mannheimia haemolytica (Pasteurella haemolytica)'nın neden olduğu solunum yolu enfeksiyonlarında koruyucu ve sağaltıcı olarak kullanılan makrolid grubu bir antibiyotik.

İLMİKLEME

İlmiklemek işi.

ÇİLMİK

Küçük üzüm salkımı.

  -   -   -  

Anlamında İLMİK bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde İLMİK geçen kelimeler listesi verilmiştir.

RADANSA

Yelkenlere açılan deliklere ve halat ilmiklerine geçirilen metal halka.

GIRHUN

Koyunun kırkılması. Halının ilmiklerini makasla düzeltirken kopan iplik parçaları: Yastığı halı gırhunuyla dolduracağım.

DİŞENGİ

Taşları yontmak için kullanılan dişli bir çeşit çekiç. Değirmen taşının kırıntıları karışmış taşlı un. İpe ilmik atarak hayvanın ağzına yapılan gem. Değirmen taşını bilemekte kullanılan aygıt.

TÜLÜ

Uzun tüylü, özel güreşlerde yararlanılan erkek deve. 1.Uzun tüylü, güreşçi erkek deve. 2.Buhur ve adi devenin çiftleşmesinden doğan erkek deve. 3.Erkek davar. 4.Bir yaşındayken doğurmuş keçi, koyun. 5.Bir buçuk, iki ay önce kırkılmış koyun. 1.Uzun tiftiklerden aralıklı dokunan bir çeşit seccade. 2.Halı. 3.İnce eşarp. 4.Yaşlı kadınların düğünlerde başlarına örttükleri uzun tül. 5.Hamam havlusu. 1.Dağınık, kabarık (saç ve benzerleri şeyler için). 2.Çok ve uzun tüylü : Göksü tülü bir adam. Şeftali. Erkek deve. Boynu uzun tüylü, iri deve. Uzun tiftikten dokunan seccade. Tüylü. Keçi kılından ilmik atılarak dokunan seccade, namazlık (Ç. Çiftliği). Bir deve cinsi. Halının kaba türü (Yenikent Aksaray Niğde). Adana ili, Saimbeyli belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

İLMEK

Çözülmesi kolay düğüm, eğreti düğüm, ilmik. Değmek, dokunmak. Halı dokurken düğümleri bağlamak. Hafif bir düğüm yaparak bağlamak.

İLMELEMEK

İlmiklemek.

ÖRGÜ

Örme işi ya da biçimi. Örülerek yapılan, örme. Örülmüş saç bölüğü, belik. İletişim, ulaşım vb.nin ülke yüzeyinde yayılmış biçimi, ağ. Tığ, şiş veya özel makineyle ilmiklerin yan yana getirilmesiyle örülerek yapılmış şey. Dokumacılıkta atkı ve çözgü ipliklerinin, dokumayı oluşturacak biçimde belli bir desene göre kesişmesi. Konunun ana çizgisi, oyunun işlenişi veya çatısı. Her türlü eylem ve olaydan oluşan akış. Bazı sinir veya damarların birbirine geçip dolaşmasından ortaya çıkan oluşum. Yapı.

DİŞENDİRİK

İpe ilmik atarak hayvanın ağzına yapılan gem.

DİŞENĞİ

Taşları yontmak için kullanılan dişli bir çeşit çekiç. Değirmen taşı dişendikten sonra meydana gelen taş parçaları, una karışan kırıntılar. İpe ilmik atarak hayvanın ağzına yapılan gem.

CELE

Karışık atılmış veya yığılmış ot, arpa, buğday sapı. Kuş yakalamak için at kılından veya iplikten yapılmış tuzak. At kılından veya iplikten yapılmış ilmik.

KÖRDÜĞÜM

Çözülemeyen, ilmiksiz düğüm. Çözülmesi hemen hemen imkânsız olan sorun.

KEMENT

Hayvanları yakalamak için kullanılan, ucu ilmikli, kaygan uzun ip. İdam için kullanılan yağlı kayış.

VERAM

Değilmiki, mademki.

DİŞENGÜ

Taşları yontmak için kullanılan dişli bir çeşit çekiç. İpe ilmik atarak hayvanın ağzına yapılan gem.

TİN

Ruh. Birtakım fizik ötesi kurucularının, gerçeği ve evreni açıklamak için her şeyin özü, temeli veya yapıcısı olarak benimsedikleri madde dışı varlık. Sincap. Dokuma tezgâhlarında çözgü unutularak dışarda kalmış tek ilmek. Sağlam vücutlu. 1.Ruh. 2.Can. Bir şeyin tepesi. Tel: Çorabımın tini kaçmış. İlmik. Su ve benzerleri lerinde soğukluk, keskinlik, sertlik: Koy suyun tini kırılsın. (Jung) Ruhun bilinçaltı ile haberleşen yönü. Dokuma tezgahlarmdaki ana ipler. (Körküler Yalvaç Isparta). Can. Ruh, can. Tepe, zirve.

DEN

Ekmek ve yemek kırıntısı. Derece. Tane. Tahıl. Kabuğu dövülerek soyulmuş buğday, aşlık. Hububat tanesi, örgüde ilmik. Tane fasulye. Tane, tohum. Buyurun(yemek için): Den bakalım yemek yiyelim. Haydi.