Kelimeler arşivi içinde; sonunda "inşaat" olan, toplam 1 adet kelime bulunmaktadır. Sonu inşaat ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında inşaat olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde inşaat olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
İNŞAAT
İNŞAAT
Yapma işi, yapım. Yapımı süren bina.
Bu bölümde tanımı içerisinde İNŞAAT geçen kelimeler listesi verilmiştir.
KERESTE
Tomrukların boyuna biçilmesiyle elde edilen ve marangozlukla inşaatta kullanılan nitelikli ağaç. Kaba saba kimse, kalas. Ayakkabı yapımında kullanılan gereç.
YOLBASAN
Yol düzelten silindir. Yol inşaatlarında kullanılan buharlı silindir.
MOLOZ
Toprak ve kireçle karışık taş kırıntıları, yapı döküntüsü, inşaat atığı. Değersiz, işe yaramaz (şey veya kimse).
ÇEGÜRGE
İnşaatta kulandan dört köşe ağaç.
YAPU
Yapı, bina, ev. Yapı, bina. Bina, inşaat. Kılık, kıyafet, biçim, şekil.
İNŞAATÇILIK
İnşaatçının yaptığı iş.
GALIPCI
İnşaatta kalıpçı ustası.
YAPUCU
İnşaat ustası, dıvarcı.
HATİL
İnşaat yapımında kullanılan ince uzun ağaç. Hatıl.
KEJGERE
Harç, toprak ve tuğla taşımaya yarayan bir araç. İki kişi tarafından üzerine yük konularak taşımada kullanılan inşaat aracı (Erzincan Merkez).
YAPICILIH
Yapı ustalığı, inşaat ustalığı.
GEOTEKNİK
İnşaat mühendisliğinin temel yapımında kullanılmak üzere zeminin davranış özelliklerini inceleyen alt uzmanlık alanı.
YAPI
Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina. Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme. Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge, strüktür. Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün. Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün, strüktür. Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat, konstrüksiyon. Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü, bünye, strüktür. Bir hücrede, bir dokuda, karmaşık oluşumlu bir organizmada elemanların düzeni.
HETİL
Örülürken duvar arasına konulan ağaç. Arapça kökenli hâtil: hatıl; dıvar inşaatında belli aralıklarla taşların arasına uzatılan direkler.