Kelimeler arşivi içinde; sonunda "innemek" olan, toplam 14 adet kelime bulunmaktadır. Sonu innemek ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında innemek olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde innemek olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
MERŞİNNEMEK, PERÇİNNEMEK, ZENGİNNEMEK
BERİNNEMEK, KEFİNNEMEK, SERİNNEMEK, YEĞİNNEMEK, YELİNNEMEK, YİĞİNNEMEK
CİNNEMEK, ÇİNNEMEK, DİNNEMEK, ŞİNNEMEK
İNNEMEK
İNNEMEK
Erkek hayvanı enemek. Bağırmak.
KEFİNNEMEK
Kefene sarmak.
MERŞİNNEMEK
Meşin çekmek, deriyle kaplamak.
YİĞİNNEMEK
Çoğalmak, coşup taşmak, artıp azmak. Artmak, çoğalmak.
ŞİNNEMEK
Yaramazlık etmek, şımarmak. Şımarmak.
ZENGİNNEMEK
Zenginleşmek.
YELİNNEMEK
Hayvan, doğumu yaklaşmak, doğuracağı belli olmak. Doğurması yakın hayvanın memesi büyümek.
DİNNEMEK
İki ipliği bükerek tek iplik haline getirmek. Dinlemek. Dinlemek, karşılığı diğnemek, dinemek.
PERÇİNNEMEK
Perçinlemek.
SERİNNEMEK
Serinlemek; soğumak.
YEĞİNNEMEK
Artmak, güçlenmek (hız, sayı vb.).
BERİNNEMEK
Uykuda kendi kendine konuşmak. Ansızın uyandırılınca korkmak.
CİNNEMEK
Öfkelenmek, kızmak.
ÇİNNEMEK
Çiğnemek.
Bu bölümde tanımı içerisinde İNNEMEK geçen kelimeler listesi verilmiştir.
DİNEMEK
Dinlemek, karşılığı diğnemek, dinnemek. Dinlemek.
GENİZSİLLEŞME
Dudak ünsüzünün geniz ünsüzüne dönmesi. Türkçede ve Türk lehçelerinde b sesinin m sesine dönmesi gibi. Geniz ünsüzlerinin benzeştirme yolu ile yakınındaki ünsüzleri kendi boğumlanma noktasına çekmesi olayı. Türk dilinin eski metinlerinde, bugünkü lehçelerde ve Anadolu ağızlarında yer alan bir olaydır: ET. ben>men, bin>min bin, bengü>mengü ebedi, bun>mun, Anad. ağzl. dinlemek>dinnemek dinlemek; anlatmak>annatmak, pınar>mınar pınar, bengi>mengi, beni>meni sevinç, binmek>minmek, nişanlı>nişannı, yanlış>yannış, parmak>mBamak (Aydın, Bozdoğan) vb.