Kelimeler arşivi içinde; sonunda "hıs" olan, toplam 8 adet kelime bulunmaktadır. Sonu hıs ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında hıs olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde hıs olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
ŞAHIS, DIHIS, MIHIS, NAHIS, NIHIS, TIHIS
AHIS
HIS
HIS
Gizli, habersiz.
ŞAHIS
Kişi.
DIHIS
Üstüne basılmış sert toprak: Dıhıs toprağa bel hiç geçmez.
MIHIS
Cimri, açgözlü.
AHIS
Ters, aksi. Uğursuz.
NIHIS
Cimri. Hasis.
NAHIS
Ters, inatçı kişi. Cimri, bencil.
TIHIS
Ekime elverişli olmayan, sert, katı (toprak için).
Bu bölümde tanımı içerisinde HIS geçen kelimeler listesi verilmiştir.
BARBUNYA
Barbunyagillerden, kırmızı pullu, beyaz etli, kemikli bir balık, barbun (Mullus barbahıs). Taneleri yuvarlak, oval veya yassı, kırmızı benekli, bir tür fasulye.
SIHRİYET
Evlenme sonucu oluşan yakınlık, dünürlük, hısımlık.
ENİŞTE
Bir kimsenin kız kardeşinin veya kadın hısımlarından birinin kocası.
EZBET
Hısım, akraba.
KİŞİ
Kadın veya erkeğe verilen genel ad, şahıs, zat, nefer. Eş, koca. Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık, şahıs. Erkek. Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse.
AKIRBA
Hısım, akraba. Akraba.
EHTİ
Fakir, yoksul, sefil. Hısım, akraba. İhtiyar. Anadan doğma yetim. Karların toplandığı yer. Anası ölüp de başka bir koyuna alıştırılan ya da elde beslenen kuzu. Cimri, pinti, görmemiş. Arsız, yüzsüz, görgüsüz. Eli sıkı. Açgözlü.
AİLE
Evlilik ve kan bağına dayanan, karı, koca, çocuklar, kardeşler arasındaki ilişkilerin oluşturduğu toplum içindeki en küçük birlik. Eş, karı. Aynı gaye üzerinde anlaşan ve birlikte çalışan kimselerin bütünü. Temel niteliği bir olan dil, hayvan veya bitki topluluğu, familya. Aynı soydan gelen veya aralarında akrabalık ilişkileri bulunan kimselerin tümü. Birlikte oturan hısım ve yakınların tümü.
AMMETE
Hısım, akraba.
EŞHAS
Kişiler, şahıslar. Bir olayda veya edebî bir eserde yer alan kişiler.
ONLAR
Ondalık sayı sistemine göre yazılan bir tam sayıda sağdan sola doğru ikinci basamak. O şahıs zamirinin çokluk biçimi.
SÜLALE
Soy, hısım akraba. Ev, aile.
TAALLUKAT
Hısımlar, yakınlar.
KARABET
Yakınlık. Hısımlık.
DUUR
Dünür, hısım, karşılığı dunur. Dünür.
ÇEKİMLEMEK
Bir cisim genel çekim yasasına göre başka bir cismi çekmek. Bir fiili zaman, kip ve kişilere, bir ismi ise çokluk, şahıs, iyelik ve durum eklerine göre biçimlendirmek.
BA
Şaşma, korku, pişmanlık, beğenmeme, öfke, acıma bildirir ünlem. Be, ey, yahu anlamlarında ünlem: Haydi ba gidelim. Evet, tabii, şüphesiz, peki. Şimdiki zaman eki (tekil üçüncü şahıs),-yor: Baban pazardan geli ba. Bana: Bâ bak. Bey. Abla (tek başına kullanılmaz, sonu sesli harfle biten özel adın sonunda bir ek gibi söylenir): Ayşe ba haydi gidelim. Olmazlık, isteksizlik bildirir: ('a' kısa ve sonunda 'ı' varmış gibi kesilerek söylenir): Ba ! Ben burda yatmam. Bak!. Be! (bk. be). Bana. Bağ. Baryum elementinin simgesi.
ENİKONUM
Hısım akraba.
HISIMLIK
Hısım olma durumu, karabet.
DÜNÜRLÜK
Dünür olma durumu. Evlenme sonucu oluşan yakınlık, hısımlık, sıhriyet.