Kelimeler arşivi içinde; sonunda "haca" olan, toplam 4 adet kelime bulunmaktadır. Sonu haca ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.
Bunun yanı sıra, başında haca olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde haca olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.
HACA
Budala. Softa.
SAHACA
Yakutça.
TENHACA
Kalabalık olmayan.
AHACA
İşte, orada, hemen şurada, bu.
Bu bölümde tanımı içerisinde HACA geçen kelimeler listesi verilmiştir.
GIRTLAKSILLAŞMA
Bir sesin çeşitli etkenler altında gırtlak sesine dönüşmesi olayı. Yazı dilimizde görülmeyen bir olaydır. Bazı Anadolu ağızlarında özellikle Orta ve Doğu Anadolu ağızlarında k>h, k>g>g şeklinde örnekler verir: yakışı>yakşı>yahşı, dakuz>dohuz, bakacak>bahacah; kardeş>gardaş>gardaş, koyun>goyun>goyun vb.
KAHMAK
Kalkmak. Koyun, öküz tos vurmak. Kalkmak, uyanmak - kahacah: kalkacak. Doğrulmak. Harekete geçmek. Yeltenmek, teşebbüs etmek. Uykudan uyanmak.
YAKUTÇA
Yakut Türkçesi, Sahaca. Bu Türkçeyle yazılmış olan.
HACAMATÇILIK
Hacamatçının yaptığı iş.
HACAMATLAMA
Hacamatlamak işi.
PIRNAT
Yan yana duran birkaç kişinin birlikte ekin biçme işlemi : Gelin çocuklar pırnata gidelim. Ekini elle yolarken kullanılan araç, el orağı. Kısa saplı orak. Bir avuçla tutulacak kadar ekin sapı. Yeni biçilmiş ve demet yapılmamış ekin sapları. Biraraya getirilen ekin bağlamları. Orakçıların tarlada ekin biçmek için ayırdıkları bölümlerden her biri: Herkes, gendu pırnalını çıhacah. Ekin demeti. Yüke gelen ekin destesi. Yerde oturarak orakla derilirken elde biriken deste.
HACAMATÇI
Hacamat yapan kimse.
HEREZE
Tek parça taştan yapılmış kuyu ağızlığı, bilezik. Değirmende hacariyyeyle dolap arasındaki taş boru.
MAFA
Haca ya da başka yere giderken hayvanın iki yanına sarkıtılan sandık biçiminde taht. Arapça kökenli mahaffe: mahfe; mahaffe; hacca veya başka yere giderken içerisine binmek için hayvanın iki yanına sarkıtılan sandıklardan meydana getirilmiş taşıt; fayton.