GÜYE ile başlayan kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; başında "güye" olan, toplam 9 adet kelime bulunmaktadır. güye ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.

Ayrıca sonu güye ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde güye olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Bunlara ek olarak, kelimelerin anlamları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarından da faydalanabilirsiniz.

 
 

9 harfli kelimeler

GÜYEĞÜLÜK

8 harfli kelimeler

GÜYENMEK

7 harfli kelimeler

GÜYELEK, GÜYEMİN

6 harfli kelimeler

GÜYEĞÜ, GÜYESİ

5 harfli kelimeler

GÜYEÇ, GÜYER

4 harfli kelimeler

GÜYE

Bazı kelimelerin anlamları

GÜYE

Güve.

GÜYELEK

İçine yağ konan tahta kutu.

GÜYEĞÜ

Güveği, damat.

GÜYEĞÜLÜK

Güveylik.

GÜYEÇ

Güveç, toprak kap.

GÜYESİ

Yeşillik, yeşerti, sebze (bitki hakkında).

GÜYER

Su yolu, ark. Suyun aktığı delik, musluk takılan yer.

GÜYEMİN

Gök renkli, yuvarlak taneli, turşusu yapılan bir çeşit üzüm.

GÜYENMEK

Kül olmak. Hiç olmak.

  -   -   -  

Anlamında GÜYE bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde GÜYE geçen kelimeler listesi verilmiştir.

TEŞBİP

(Divan edebiyatı terimi) Bir kasidede övgüye başlamadan önce aşktan başka şeyler üzerine yapılan önsöz.

ÜRGÜ

Ölçü, hesap: Yapılan masraf ürgüye sığmıyor.

DÜZGÜLÜ

Düzgüye uygun, normal.

SÜNGÜ

Tüfek namlusunun ucuna takılan küçük kılıç biçiminde delici silah. Mezar başına nişan olarak dikilen sırık. Isıtma kazanında kömürün karıştırılmasını sağlayan demir çubuk. Kavlakları düşürmek için kullanılan sivri uçlu, uzun çelik çubuk. Ucunda ıslak bez bulunan, fırındaki kızgın külleri süpürmeye yarayan sırık. Ense. Isıtma kazanında kömürün karıştırılmasını sağlıyan demir çubuk. Eski meddahlarda kendilerini korumak için bulunan büyük kama. Bu süngüye elif de denirdi.

NESİP

Nasip, talih. (Divan edebiyatı terimi) Bir kasidede övgüye başlamadan önce aşk üzerine yapılan önsöz. Soylu, soyu temiz.

DÜZGÜSÜZ

Düzgüye uymayan, düzgüsü olmayan, anormal, normatif.