Kelimeler arşivi içinde; başında "gem" olan, 5 harfli toplam 19 adet kelime bulunmaktadır. gem ile başlayan kelimeler listesini Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunları için veya Türkçe hakkında yapacağınız ders, araştırma veya ödev çalışmalarınızda kullanabilirsiniz.
Ayrıca sonu gem ile biten kelimeler listesine ulaşmak veyahut içinde gem olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Sözcüklerin anlamı için kelime üzerindeki bağlantılardan faydalanabilirsiniz.
GEMÇİ
Koyun, deve, keçi ve benzerleri hayvanların vücudunun belirli yerlerinin tüylerini kırparak yapılan işaret.
GEMİH
Kemik.
GEMİG
Kemik.
GEMİK
Kemik.
GEMBİ
Tırtıl.
GEMRİ
Son turfanda yetişen sert kabuklu, siyah bir çeşit üzüm.
GEMUK
Kemik.
GEMBE
Karnı şiş olan kişi. Öküz arabalarında tekerleğin çıkmaması için dingilin ucuna takılan vida biçiminde kayış parçası.
GEMZE
Suyun toprağı oymasına engel olmak için dere ve çay kenarlarına yapılan ağaç set: Bizim tarlayı su oyuyordu, bugün iyi bir gemze vurdum. Arapça kökenli gamze: gamze.
GEMMA
Rizoitlilerde, yaprak koltuklarında, gövdede, yaprak yüzeylerinde ya da özel noktalardaki eşeysiz üretken doku. Hayvanlarda yeni organizmalar şeklinde gelişen dış büyümeler, tomurcuklar.
GEMEK
Yüksek dallardaki meyveleri toplamak için kullanılan çatallı sopa. Gelmek. Ağaçtan badem düşürmek için kullanılan uzun sopa. (Senirkent Isparta).
GEMET
Boy, kamet. Çorum şehri, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer.
GEMRE
Son turfanda yetişen, sert kabuklu, siyah bir çeşit üzüm. Gübre. Son turfanda yetişen sert kabuklu, siyah bir çeşit üzüm. Su yollarına döşenen ağaç boru.
GEMİŞ
Semiz, şişman. Kamış. Alt çenesi kısa olup iyi otlayamayan hayvan. Denizli şehrinde, Çardak ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.
GEMİÇ
Bursa kenti, Orhangazi belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Eskişehir ili, Kırka nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.
GEMÜK
Kemik.
GEMEÇ
Alt ya da üst çenesi uzun kişi. Sakız.
GEMEZ
Belki.
GEMEŞ
Ön dişleri olmayan ya da küçük olan kimse: Gemeş Ali haylazın biridir. Geniş ağızlı kişi. İradesiz, yavaş kanlı kişi. Dişsiz ya da yamuk, çarpık (ağız için).