Sonu EŞEN ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "eşen" olan, toplam 22 adet kelime bulunmaktadır. Sonu eşen ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında eşen olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde eşen olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

9 harfli kelimeler

TÜRKMEŞEN, ÖZBİLEŞEN, ÖNBİLEŞEN, GURTDEŞEN

8 harfli kelimeler

BENZEŞEN, SÖZLEŞEN, GÜRLEŞEN, KURDEŞEN, BİRLEŞEN

7 harfli kelimeler

GOREŞEN, DEDEŞEN, GÜNEŞEN, GÜREŞEN, HALEŞEN, HELEŞEN, BİLEŞEN, ARDEŞEN

5 harfli kelimeler

BEŞEN, KEŞEN, LEŞEN, ŞEŞEN

4 harfli kelimeler

EŞEN

Bazı kelimelerin anlamları

EŞEN

Balıkesir şehri, Manyas ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Kastamonu kenti, merkez belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Kütahya kenti, Tavşanlı ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Muğla ili, Eşen nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

ÖZBİLEŞEN

Bir önermenin kendinden başka olan herhangi bir bileşeni.

GÜRLEŞEN

Adana ilinde, Saimbeyli ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

SÖZLEŞEN

âkid. Sözleşmeye taraf olan sözleşmeci ve yüklenici.

BENZEŞEN

Ünlü veya ünsüz benzeşmelerinde, etki altında kalan ünlü veya ünsüz: Sütçü (süt-çü), ekmekten (ekmek-ten), odalardan (oda-lar-dan) kelimelerinde bulunan -çü, -ten, -dan eklerindeki ünsüz veya ünlüler gibi.

GURTDEŞEN

İnsan bedeninde kabarcıklar yapan bir hastalık.

TÜRKMEŞEN

Kars şehri, Digor ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.

BİRLEŞEN

Birbirini kesen, bir noktada kesişen (doğru, yay).

GOREŞEN

Efsane ve masallardan gelerek halk düşüncesine yerleşmiş kediye benzer korkunç bir yaratık.

GÜNEŞEN

Günü mutlu ve neşeli geçen.

HALEŞEN

Kalabalık: Başımıza haleşen yığdın.

DEDEŞEN

Ardahan şehri, Göle belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi.

KURDEŞEN

Deride çeşitli sebeplerle oluşan kaşıntılı döküntü, ürtiker.

GÜREŞEN

Artvin ili, Muratlı bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

HELEŞEN

Eğlence.

ÖNBİLEŞEN

Bir koşullunun birinci anabileşeni; p => q koşullusunun önbileşeni p dir. bk. önerti.

  -   -   -  

Anlamında EŞEN bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde EŞEN geçen kelimeler listesi verilmiştir.

KENDİLİĞİNDEN

İnsan eliyle ekilmeden yetişen, hudayinabit. Dış etkilerin zorlaması olmadan iç sebeplerle oluşan. İradesiz olarak gerçekleşen (hareket), spontane. (ke'ndiliğinden) Başka şeylerin etkisi olmaksızın, kendi kendine, bizatihi.

BEYAZLATMA

Beyazlatmak işi, ağartma. Kâğıtçılıkta parlaklığın iyileştirilmesi için hamur bileşenlerinin renginin az veya çok oranda değiştirilmesi, giderilmesi.

DİASPORA

Herhangi bir ulusun veya inanç mensuplarının ana yurtları dışında azınlık olarak yaşadıkları yer. Herhangi bir ulusun yurdundan ayrılmış kolu, kopuntu. Yahudilerin ana yurtlarından ayrılarak yabancı ülkelerde yerleşen kolları, kopuntu.

NİKOTİN

Tütün yapraklarından çıkarılan, renksiz, açıkta bırakıldığında havadan oksijen alarak esmerleşen, 247 °C'de kaynayan, 1,033 yoğunluğunda çok zehirli bir alkaloit (C10H14N2).

KENDİLİĞİNDENLİK

Dıştan bir belirleme ile değil, kendi kendine gerçekleşen etkinlik, spontaneizm.

KAMP

Çadır, baraka vb. eğreti araçlardan oluşturulan konak yeri. Belli bir düşünce çevresinde birleşen topluluk. Tutsakların veya siyasal sürgünlerin toplanıldığı yer. Kurum ve kuruluşlarda çalışanların dinlenmek, eğlenmek için gittikleri konaklama yeri. Bu yerde konaklama.

MERKEZKAÇLAMA

Bir karışımın bileşenlerini merkezkaç kuvvetle ayırma işlemi.

BİTKİ

Bulunduğu yere kök vb. organlarıyla tutunan, çoğunlukla fotosentez sonucu yaşam için gerekli bileşenleri oluşturan, birçoğu spor veya tohum aracılığıyla döl vererek çoğalan bir veya çok yıllık, otsu, odunsu canlıların genel adı, nebat.

ÇİMENTO

Killi kalkerleri özel fırınlarda pişirip ezmekle elde edilen, çamuru çarçabuk katılaşıp sertleşen ve yapılarda harç malzemesi olarak kullanılan kül renginde veya beyaz toz.

KABUK

Bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm, kışır. Deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm. Bir sıvı veya gazı dıştan saran, sert katman. Ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü. Bir hayvanı dıştan örten kitinli, kalkerli, silisli, kemiksi veya boynuzsu örtü, kavkı.

GÜREŞÇİ

Güreş yapan, güreşen kimse, pehlivan.

LONGOZ

Deniz veya ırmaklarda birdenbire derinleşen yer.

İKLİM

Yeryüzünün herhangi bir yerinde hava olaylarına bağlı olarak gerçekleşen etkilerin uzun yılların ortalamasına dayanan durumu, abuhava. Ülke, diyar.

MİT

Geleneksel olarak yayılan veya toplumun hayal gücü etkisiyle biçim değiştiren alegorik bir anlatımı olan halk hikâyesi, mitos. Efsaneleşen kavram veya kişi.

İPLİCİK

Sığırların soluk borularına yerleşen ve ara konakçısız bulaşan, en çok 8 santimetre uzunluğunda akciğer kıl kurdu (Dictyocaulus viviparus).

KÖŞEBENT

Bir yere fotoğraf yapıştırmaya yarayan, üçgen biçiminde arkası zamklı küçük kâğıt. Birleşen iki kereste vb.ni tutturmaya yarayan, dik açı biçiminde bükülmüş demir, L demiri.

KUŞPALAZI

Çoğunlukla çocuklarda görülen, burun, boğaz, yutak çeperine yerleşen mikropların yol açtığı bulaşıcı hastalık, difteri.

ARSENİK

Atom numarası 33, atom ağırlığı 74,91, yoğunluğu 5,7 olan, atmosfer basıncı altında 450 °C'de süblimleşen, maden filizlerinde çok yaygın bulunan, metal görünümünde basit element, sıçanotu, zırnık (simgesi As).

KARIN

İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga kenarlarından kasıklara kadar olan ön bölgesi. Mide. Döl yatağı. Bazı şeylerde şiş ve içi boş bölüm. Gelen ve yansımış dalgaların girişimiyle oluşan duraklı dalgalarda en büyük genlikte titreşen noktalar. Ahlaki açıdan kabul edilemeyen şeyleri kabullenme. İç, gönül, akıl, kafa.

MUKİM

Bir yerde, bir evde oturan, eğleşen, ikamet eden.