Sonu EZGİ ile biten kelimeler

Kelimeler arşivi içinde; sonunda "ezgi" olan, toplam 6 adet kelime bulunmaktadır. Sonu ezgi ile biten kelimeler listesinden; Türkçe hakkında yapacağınız ders ve araştırma çalışmalarında ya da Scrabble, Kelimelik vb. gibi kelime bulma oyunlarında kelime türetmek için faydalanabilirsiniz.

Bunun yanı sıra, başında ezgi olan kelimeler listesine ulaşmak veya içinde ezgi olan kelimeler listesini incelemek isteyebilirsiniz. Ayrıca, burada verilen kelimelerin tanımları için aşağıda bulunan "harfli kelimeler" bağlantılarını kullanabilirsiniz.

 
 

6 harfli kelimeler

EREZGİ

5 harfli kelimeler

BEZGİ, SEZGİ, ÇEZGİ, LEZGİ

4 harfli kelimeler

EZGİ

Bazı kelimelerin anlamları

EZGİ

Belli bir kurallara göre düzenlenmiş, kulağa hoş gelen ses dizisi, haz, nağme, melodi. Üzüntü, sıkıntı. Kulağa hoş gelen ses veya söz dizisi. Gidiş, yol, tarz, tempo. Bir müzik parçasında baştan sona kadar belirli yerlerde tekrarlanan ses dizisi.

SEZGİ

Sezme yeteneği, feraset. Gerçeğin deneye veya akla vurmadan doğrudan doğruya kavranması.

LEZGİ

Sersem, beceriksiz. Eğri burun. Tek dolma tüfek. Erkek, kadın karışık oynanan bir halk oyunu.

BEZGİ

Süs, bezek.

EREZGİ

Kapılara konulan tahta ya da demir sürgü.

ÇEZGİ

Halı, dokuma tezgâhlarına gerilen sıra ipler. Dokuma tezgahındaki gergin ipler. (Refahiye Ezincan).

  -   -   -  

Anlamında EZGİ bulunan kelimeler

Bu bölümde tanımı içerisinde EZGİ geçen kelimeler listesi verilmiştir.

BEZGİNLEŞMEK

Bezgin duruma gelmek.

AĞIZ

Yüzde, avurtlarla iki çene arasında bulunan, ses çıkarmaya, soluk alıp vermeye yarayan ve besinlerin sindirilmeye başlandığı organ. Bu boşluğun dudakları çevreleyen bölümü. Birkaç yolun birbirine kavuştuğu yer, kavşak. Koy, körfez, liman vb. yerlerin açık tarafı. Aynı dil içinde ses, şekil, söz dizimi ve anlamca farklılıklar gösterebilen, belli yerleşim bölgelerine veya sınıflara özgü olan konuşma dili. Uç, kenar. Kapların veya içi boş şeylerin açık tarafı. Bir bölge ezgilerinde görülen özelliklerin tümü. Çıkış yeri. Kesici aletlerin keskin tarafı. Bir akarsuyun denize veya göle döküldüğü yer, munsap. Yeni doğurmuş memelilerin ilk sütü. Üslup, ifade biçimi.

BEZGİNLEŞME

Bezginleşmek işi.

AĞIT

Ölenin iyi niteliklerini, ölümünden duyulan acıyı dile getiren söz veya ezgi. Gelinin arkasından niteliklerini anlatan söz veya ezgi. Ölen bir kimsenin gençliğini, güzelliğini, iyiliklerini, değerlerini, arkada bıraktıklarının acılarını, büyük felaketlerin acılı etkilerini dile getiren söz veya okunan ezgi, yazılan yazı, sagu, mersiye.

ÇERGİCİ

Pazarlarda sergi açan gezginci esnaf.

EREN

Ermiş. Olağanüstü sezgileriyle birtakım gerçekleri gördüğüne inanılan kimse.

DIRDIR

Bezginlik verecek biçimde söylenen söz.

EZGİLENMEK

Ezgi özelliğini kazanmak.

BESTE

Bir müzik eserini oluşturan ezgilerin bütünü.

EZGİLEŞTİRMEK

Ezgileşme işini yaptırmak.

BEZMEK

Bezgin duruma gelmek, bezginlik getirmek, bıkıp usanmak.

ARİF

Çok anlayışlı ve sezgili (kimse).

AHENK

Uyum. Uzlaşma. Ezgi.

ELAMAN

Bezginlik ve sızlanma anlatan bir söz.

BİZAR

Tedirgin, bezmiş, usanmış, bezginlik getirmiş bir biçimde.

EZGİLENME

Ezgilenmek durumu.

BOZLAK

Orta ve Güney Anadolu'nun birçok bölgesinde bir türkü ezgisi. Bu ezgiyle söylenen, konusu acıklı türkü.

EH

"Olur, peki veya fena değil" anlamlarında kullanılan bir söz. Bezginlik anlatan bir söz.

ABDAL

Gezgin derviş. Tasavvufta manevi üst bir rütbe. Safeviler devrinde İran'da yaşayan Türk oymaklarından biri. Dilenci kılıklı, üstü başı perişan kimse. Anadolu'da yaşayan oymaklardan bazısı.

BEZGİNLİK

Bezgin olma durumu, usanç, yorgunluk.